ไม่มีใครคิดว่าอาซุ่ยน้อยจะคัดค้านขึ้นมาเฉย ๆ
ยังไงก็ตาม การชวนเพื่อนมางานวันเกิดที่บ้านก็เป็นเรื่องเล็ก ๆ ง่าย ๆ ธรรมดาสุด ๆ
หนานจือหลินเองก็เข้าใจไม่ได้
“ทำไมถึงไม่ได้?!”
ฉีหนาเจียน่ะเป็นถึงคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้!
น้องสาวทำไมต้องคัดค้าน?
“ไม่ได้ก็คือไม่ได้! เขาเป็นพวกชั่ว!”
อาซุ่ยน้อยไม่ได้บอกว่าทำไมถึงว่าเขาชั่ว แต่หนานจือจือใช้เวลาช่วงนี้เรียนรู้เด็กคนนี้มาบ้างแล้ว
เวลาเธอใช้คำว่าชั่วเรียกใครสักคน ไม่ก็คนนั้นเคยทำสิ่งไม่ดีไว้ ไม่ก็เขามีความประสงค์ร้ายต่อเธอหรือคนรอบข้าง
เพราะฉะนั้นเธอจึงยืนข้างอาซุ่ยโดยไม่ต้องคิด
หลินหว่านอวี้ยังงง ๆ อยู่ แต่ผ่านเรื่องจือฮุ่ยกับฝู่กุ้ยมาแล้ว เธอก็ไม่ปฏิเสธหลานสาวตัวเล็กตั้งแต่แรก เพียงแค่เงียบ ๆ รอฟังต่อ
อาซุ่ยน้อยลังเลอยู่พักหนึ่ง สุดท้ายก็พูดว่า
“เขาหน้าตาเหมือนผู้วิเศษชั่วร้ายที่ทำร้ายฝู่กุ้ยเป๊ะเลย”
ประโยคเดียว ทำให้หลินหว่านอวี้กับหนานจือจือเปลี่ยนสีหน้าพร้อมกัน
หลินหว่านอวี้รีบนึกภาพเด็กคนนั้นกับเด็กที่เห็นในความฝันของตัวเองขึ้นมา แต่กลับพบว่านึกหน้าตาของเด็กในความฝันไม่ออกเสียทีไร
แต่ในใจเธอก็ยังเชื่อหลานสาวคนนี้อยู่ดี
ไม่ว่าเด็กคนนั้นจะหน้าเหมือนเด็กคนนั้นจาก 30 ปีก่อนเพราะอะไร หลินหว่านอวี้ก็ไม่เต็มใจจะเสี่ยง
ยิ่งไปกว่านั้น ผู้วิเศษชั่วร้ายอีกคนของตระกูลฉายก็ยังจ้องเล่นงานตระกูลหนานอยู่ และตระกูลหนานก็มีคนที่เขาต้องการอยู่ด้วย
ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง หลินหว่านอวี้ปลอบลูกชายเล็ก
“จือหลิน เรื่องของขวัญตอบแทนเพื่อนหนาเจีย แม่จะจัดการให้อีกทางเอง งานวันเกิดยกเลิกได้ไหม?”