หลังจากป้าสะใภ้ใหญ่เผลอตะคอกออกมาอย่างเสียการควบคุมเมื่อวานนี้ หนานจือจือก็เป็นห่วงว่าอาซุ่ยจะเสียใจ จึงตั้งใจปลอบเธอเมื่อคืน
แม่บอกว่า ครอบครัวที่อยู่ใต้ชายคาเดียวกันย่อมต้องมีเรื่องกระทบกระทั่งกันบ้าง
วิธีรักษาความสามัคคีมีแค่ต่างฝ่ายต่างยอมกันคนละนิด
ก่อนหน้านี้ป้าสะใภ้ใหญ่ยอมอาซุ่ยมาตลอด ครั้งนี้อาซุ่ยก็ต้องยอมป้าสะใภ้ใหญ่บ้าง
อาซุ่ยน้อยเข้าใจแล้ว
แต่เธอไม่อยากเอาแต่ยอมป้าสะใภ้ใหญ่
ป้าสะใภ้ใหญ่ไม่ชอบเจ้ายมบาล เธออยากรู้ว่าต้นตอคืออะไร แล้วค่อยหาทางแก้
ถ้าแมวผีตัวนี้เป็นต้นเหตุที่ทำให้ป้าสะใภ้ใหญ่เกลียดแมว อาซุ่ยก็จะส่งมันไป
แต่ปัญหาก็เกิดขึ้นอีกแล้ว
แมวผีตัวนี้ที่อยู่ข้างป้าสะใภ้ใหญ่ไม่เหมือนกับแมวผีตัวก่อน
สภาพของมันใกล้จะสลายไปเต็มทีแล้ว
เป็นความยึดติดที่ทำให้มันอยู่ข้างป้าสะใภ้ใหญ่มาตลอดหลายปี
ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าฝืนส่งมันไปย่อมไม่ได้แน่
อาซุ่ยน้อยกลุ้มใจอยู่บ้าง แต่ไม่เป็นไร เธอมีมันสมองคู่ใจของอาซุ่ยอยู่แล้ว
ซือเป่ยอันฟังสิ่งที่อาซุ่ยน้อยเล่าจบแล้วเงียบไปครู่ใหญ่ ก่อนจะพูดว่า
“ในเมื่อเธอบอกว่ามันมีความยึดติด งั้นก็ช่วยคลายความยึดติดให้มันสิ”
ก่อนหน้านี้ซือเป่ยอันก็เคยเห็นเงาดำที่อยู่ข้างหลินหว่านอวี้เหมือนกัน
เพียงแต่มันไม่เหมือนผีทั่วไป ตัวตนของมันจางมาก หากไม่เพ่งมองก็แทบสังเกตไม่เห็น ซือเป่ยอันจึงไม่ได้ใส่ใจนัก
แต่ในเมื่ออาซุ่ยอยากช่วย เขาก็ย่อมช่วยเธอ