“ล็อก!”
ห่วงโซ่แสงวิญญาณแทรกพุ่งทะลุดินขึ้นมาจากสี่ทิศใต้พื้นดิน ในพริบตาก็พันรัดขาทั้งสี่และลำตัวของเซี่ยจื้อเอาไว้
เมื่อเห็นร่างสูงใหญ่ของเซี่ยจื้อถูกห่วงโซ่รัดแน่น
อาซุ่ยก็ผ่อนคลายใจลงทันที
ดีแล้ว แค่จำกัดการเคลื่อนไหวมันไว้ได้ก็พอแล้ว
กำลังจะลงมือขั้นต่อไป แต่ไม่คิดว่าห่วงโซ่แสงวิญญาณที่คิดว่าจะรั้งฝ่ายตรงข้ามเอาไว้ได้ต่อเนื่อง นั้น เมื่อเซี่ยจื้อส่งเสียงคำรามต่ำ
อาซุ่ยเห็นเขาสีดำบนหัวของเซี่ยจื้อเปล่งประกายสายฟ้าดำกระหน่ำ
สายฟ้าดำไต่ขึ้นไปตามลำตัวมันเข้าหาห่วงโซ่แสงวิญญาณที่รัดมันอยู่ แล้ววิ่งไล่วนไปรอบห่วงโซ่อย่างรวดเร็วหนึ่งรอบ
ทันใดนั้น เซี่ยจื้อก็ใช้แรงดึงขาทั้งสี่ ห่วงโซ่แสงวิญญาณที่ปกติดึงขาดไม่ได้กลับแตกกระจายเหมือนเต้าหู้โรยเป็นเสี่ยง ๆ ในทันทีที่มันออกแรง แตกเป็นหลายสิบท่อน
ห่วงโซ่ที่ก่อตัวจากแสงวิญญาณ เมื่อแตกหักร่วงสู่พื้นก็กลายเป็นผุยผงแสงวิญญาณแล้วสลายหายไป
อาซุ่ยมองตาไม่กระพริบ ทั้งร่างตัวแข็งค้างไปเลย
แระเนี่ย แรงชนิดไหนกัน!
แม้แต่ห่วงโซ่แสงวิญญาณยังโดนมันดึงขาดได้ง่าย ๆ
จะว่าไปก็จริง สัตว์อสูรโบราณที่ว่านี้ ยุ่งยากจริง ๆ
อาซุ่ยตอนแรกแค่คิดจะจับการเคลื่อนไหวของมันเอาไว้เท่านั้น แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่า ถ้าไม่ให้มันเสียเลือดสักหน่อยคงไม่ได้แล้ว
เมื่อคิดเช่นนี้ในใจ เธอก็รีบปั้นมือเป็นตราอาคม
บางทีอาจเป็นเพราะ “ฆาตจิต” ที่รั่วไหลออกจากเธอทำให้เซี่ยจื้อรู้สึกถึงภัยคุกคาม อาซุ่ยรู้สึกได้ว่าความเดือดดาลรอบตัวเซี่ยจื้อพุ่งสูงขึ้นฉับพลัน มันกลับไม่สนใจอะไรอีกแล้ว ก้มหัวลง ใช้เขาสีดำบนหัวพุ่งเข้าปะทะเธออีกครั้งอย่างหนักหน่วง