สวีชือนั่วเข้าใจว่าหนูน้อยแค่สงสัย จึงหันไปมอง เห็นหนานจิ่งหลันฟังจบแล้วทำหน้าครุ่นคิด ดูเหมือนก็สนใจปิ่นนี้เหมือนกัน
ถึงจะไม่รู้เหตุผล แต่ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ห่วงใยเธอ
เธออยากฉวยโอกาสจากหัวข้อนี้เรียกร้องความสัมพันธ์ของทั้งสองคืนมา แต่แล้วก็เห็นหนานจิ่งหลันหันมามองเธออีกครั้ง แล้วพูดว่า
“เพราะเป็นของของคนที่ช่วยชีวิตเธอ ก็เก็บรักษาไว้ให้ดีเถอะ”
ได้ยินดังนั้น เธอยิ้มอย่างฝืน ๆ กำลังจะพยักหน้าบอกว่าจะฟังเขา ก็เห็นดวงตาเขาเรียบเย็น แล้วพูดต่อว่า
“ส่วนเรื่องของเราสองคน ก็จบแค่นี้เถอะ”
เขาเปลี่ยนหัวข้อมากจนเร็วเกินไป สวีชือนั่วตะกุกตะกักไม่ทันตั้งตัว แค่วินาทีถัดมา น้ำตาก็ไหลลงมาโดยไม่รู้ตัว
ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกได้ถึงสัญชาตญาณบางอย่างที่แรงกล้า
ครั้งนี้ เธออาจจะเสียเขาไปตลอดกาล
ทำไม?
เธอไม่เข้าใจ เขาทั้งที่แม้แต่การที่เธอแอบคบผู้ชายอีกคนข้างหลังเขาก็ยังไม่เคยใส่ใจ
เขาแสนจะรักเธอขนาดนั้น
ทำไมถึงใจกว้างให้เธออีกครั้งไม่ได้?
เธอก็แค่หมั้น ยังไม่ได้แต่งเป็นเมียเขาสักหน่อย!
เธออยากจะรั้งเขาไว้ แต่หนานจิ่งหลันอุ้มเด็กหันตัวจากไปอย่างเด็ดขาด ก้าวยาว ๆ จากไป
พ่อแม่ตระกูลสวีไม่รู้เรื่องอะไรเลย เพิ่งจะเดาจากเหตุการณ์ต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในวันนี้ได้อย่างคลุมเครือว่าคนเมื่อครู่คงเป็นแฟนเก่าของลูกสาว
สองคนแก่กังวลทั้งเรื่องความรักของลูกสาว ทั้งสงสัยว่าฉายซินเฮ่ที่เพิ่งจากไปเมื่อครู่นั้นเป็นลูกชายแท้ของตนจริงหรือไม่ ได้แต่รั้งลูกสาวเอาไว้ แล้วก็ไม่รู้จะทำอะไรดี