ช่วงนี้หนานจิ่งหลันยุ่งอยู่กับเรื่องของมู่เหยาเหยาจนลืมเรื่องที่ไปหาสวีชือนั่วครั้งก่อนสนิท
การที่สวีชือนั่วจะเลิกกับเขา เขาไม่แปลกใจเลย
สิ่งที่เขาแปลกใจคือเธอหมั้นกับคนอื่นได้เร็วขนาดนี้ แถมคู่หมั้นคนนั้น เขายังรู้จักอีกต่างหาก
ก่อนหน้านี้หนานจิ่งหลันก็รู้มาตลอดว่าเธอมีผู้ชายอีกคนที่คบหาด้วย
แต่เพราะเขาไม่ใส่ใจ ก็ไม่ได้ไปสืบหาตัวตนของผู้ชายคนนั้นโดยเฉพาะ
พอจ้องมองเห็นตอนนี้ อารมณ์ของเขาจึงซับซ้อนขึ้นมาไม่น้อย
พอถึงวันนั้นกินข้าวเย็นเสร็จ เขาก็เล่าเรื่องที่สวีชือนั่วกำลังจะหมั้นกับคนอื่นให้ฟัง
คนในตระกูลหนานที่ได้ยินต่างตกอยู่ในความเงียบชั่วขณะ
แฟนสาวที่เมื่อไม่กี่วันก่อนยังพากลับมากินข้าวที่บ้าน แต่ไม่กี่วันเองก็ดันไปหมั้นหมายกับผู้อื่นเสียฉะนี้ เรื่องมันก็...
หนานเจิ้งเฟิงกลับตำหนิเสียงหนักแน่นว่า
“ตัวนายเองก็มีจุดประสงค์ไม่บริสุทธิ์ อย่าไปโทษคนอื่นที่ทิ้งนาย”
คุณปู่แม้แต่แรกจะจัดการแต่งงานให้ลูกชายคนโต ก็ยังเปิดพื้นที่ให้เลือกเอง
ตัวเขาเองเป็นคนซื่อสัตย์กับความรัก จึงบังคับให้ลูก ๆ ไม่ว่าจะเลือกทางไหน ก็ห้ามทรยศครอบครัวเด็ดขาด
เลือกคนที่ใช่ดีกว่าแต่งงานเพียงเพื่อแต่งงาน
เขาไม่ถูกชะตากับสวีชือนั่วอยู่แล้ว แต่ลูกชายคนสามของตัวเองก็มีปัญหาเหมือนกัน ดังนั้นแม้อีกฝ่ายจะทำตัวไร้สาระ เขาก็ไม่คิดจะเอาผิด
แม้คุณปู่จะพูดเช่นนั้น แต่หนานจิ่งเฉินยังงอนไม่หาย
“ก็เถอะ แต่ไหนมีเหตุผลไหนที่ยังไม่เลิกกันอย่างเป็นทางการแล้วไปหมั้นกับคนอื่นล่ะ ถ้าเรื่องนี้หลุดออกไปว่าทายาทตระกูลหนานของเราโดนทิ้งแบบไม่มีสง่าราชศักดิ์ มันเสียหน้าชะมัด!”