มันก็เหมือนกับการเจริญเติบโตของพืช
วงจรการเติบโตตามปกตินั้นล่าช้า แต่สามารถการันตีได้ว่ามันจะงอกงามเต็มที่
แต่ถ้าใช้วิธีการบางอย่าง ก็สามารถเร่งให้สุกงอมก่อนเวลาได้
ถ้าไม่มีพลังตราอาคมที่ทรงพลังอย่างนั้นอยู่ในมือของอีกฝ่าย ผีหุ่นเชิดเหล่านี้ก็ไม่มีทางเป็นคู่ต่อสู้ของพวกเขาเลย
แต่จากสถานการณ์ตอนนี้ รบเร็วจบเร็วอาจเป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
ปู้จั๋วคิดเช่นนั้น แล้วหันฝ่ามือทั้งสองขึ้น มือหนึ่งดึงพลังวิญญาณแท้จริงของตัวเอง อีกมือหนึ่งอัญเชิญตราอาคมเจ้ายมบาลออกมา
เหมิงเชียนสวินเหลือบเห็นเข้าก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ก็ไม่พูดอะไร
ทว่าในวินาทีที่ปู้จั๋วเริ่มบังคับให้สองพลังนั้นหลอมรวมกัน เพื่อกระตุ้นพลังเจ้ายมบาลที่สมบูรณ์ ทันใดนั้น อากาศรอบตัวก็เงียบกริบ
เป็นความเงียบที่ราวกับทุกอย่างหยุดนิ่งสนิท และความรู้สึกแบบนี้ ปู้จั๋วไม่คุ้นเคยอยู่หรอก
แทบจะพร้อมกับที่เงยหน้าขึ้น ภูเขาที่พลิกกลับหัวกลับหางวุ่นวายตรงหน้าก็หายไป แทนที่ด้วยมิติไร้ขอบเขตสีดำสนิทแซมทอง
ความหนักหน่วงอันศักดิ์สิทธิ์ที่ทำให้จิตวิญญาณสั่นสะท้านแผ่ปกคลุม พื้นดำสีดำใต้เท้ากลายเป็นทะเลทองเมื่อไหร่ไม่รู้
แม้จะดูราวกับทะเลสาบสีทอง แต่ทุกคนก็ยืนอยู่บนนั้นได้อย่างมั่นคง
ความผันแปลงครั้งนี้ไม่ได้กระทบแค่เขา แม้แต่หน้ากากผีทั้งสามก็ดูเหมือนจะตั้งตัวไม่ทันเช่นกัน
โดยเฉพาะชีฝูที่หายไป ร่างที่เคยซ่อนกายจนแทบมองไม่เห็นกลับถูกบังคับให้ปรากฏต่อสายตาทุกคน ร่างที่ก่อนหน้านี้จับตัวไม่ได้สักที ตอนนี้เหมือนถูกมิติขังไว้ ไม่อาจหายตัวไปมาตามอำเภอใจได้อีก