ลายมนต์สีแดงเรืองประกายตามถ้อยคำที่สวดท่อง เมื่อถึงคำสั่งปิดท้ายของอาซุ่ย มันก็บังเกิดเป็นโซ่สีแดงขนาดมหึมาหลายสาย พุ่งเข้าใส่ราชันผีอย่างถี่ทับถี่
โครม โครม โครม!
โซ่ทั้งหลายพันรอบราชันผี พยายามรัดมันจากศีรษะจรดปลายเท้าให้แน่นหนา
ราชันผีส่งเสียงฮึดหัวเราะเยาะในลำคอ แค่นี้เองเหรอ?
มันกางฝ่ามือใหญ่คว้าโซ่สามเส้นไว้ได้ แล้วเหวี่ยงเข้าใส่โซ่ที่ล้อมมาจากรอบด้าน ปล่อยให้ทั้งหมดพันกันเป็นก้อนเดียว
เจ้ายมบาลส่งเสียงเหมียวเหมือวขึ้นไปหาอาซุ่ยน้อยที่นั่งอยู่บนศีรษะ
ของแบบนี้ไม่พอจะเอาอยู่กับราชันผีหรอก
อาซุ่ยน้อยยืนกรานเต็มเปี่ยม “อาซุ่ยแค่ทดสอบดูก่อนเฉย ๆ”
พูดจบ ก็ไม่สนใจโซ่ที่กำลังถูกราชันผีเหวี่ยงไปมา หยิบก้อนหินสีดำเล็ก ๆ ออกจากกระเป๋าอีกก้อน ฟาดลงบนศีรษะราชันผีอย่างแรง พร้อมกับประกบมือเป็นพุทธมือ
“ปัดกวาดมลทิน ลบลางบาป จารึกศักดิ์สิทธิ์ปราบภัย……จารึกราชาทั้งหก ปราบ!”
ก้อนหินสีดำตกลงพื้นแล้วแปรเป็นจารึกหินสีดำหกแผ่น ตกลงรอบราชันผีทั้งหกทิศทาง
คาถาอาคมในมืออาซุ่ยน้อยเปลี่ยนรูปแบบ โซ่ที่พันกันเป็นก้อนก็ค่อย ๆ คลายออกแล้วพันเกี่ยวเข้ากับจารึกทั้งหกแผ่น กักตัวราชันผีเอาไว้ตรง ๆ ตรงกลาง
ไอผีที่ราชันผีกระจายออกไปก็ถูกกดทับด้วยอำนาจของจารึกราชาทั้งหกจนขยับไม่ได้
สีหน้าราชันผีเปลี่ยนไปนิดหนึ่ง ถ้าเมื่อกี้ที่แมวตัวนั้นชื่อเจ้ายมบาลมันเข้าใจผิดไปเอง
แล้วตอนนี้นี่มันเรื่องอะไร?
นี่คือ……จารึกราชาทั้งหกแห่งยมโลกแท้ ๆ
สิ่งปราบปรามหนึ่งใน 181 ประตูผีแห่งยมโลก
เจ้าเด็กนี่เรียกมันออกมาได้ยังไง?!
ราชันผีแม้พลังผีจะแกร่งจนสั่งการผีทั้งร้อย แต่พลังของมันย่อมมาจากยมโลกทั้งหมด เมื่อเผชิญสิ่งปราบปรามของยมโลก มันก็ไม่อาจแหวกออกมาได้ง่าย ๆ เช่นกัน