ทุกคนในห้องมองคนที่อยู่ด้านนอกประตูแล้วรู้สึกขนลุกซู่
แต่ก็ยังฝืนทน ไม่ยอมแสดงความหวาดกลัวออกมา
อย่างที่หนานจิ่งเฉินพูด คนที่เผยความกลัวออกมาก่อนย่อมเป็นฝ่ายแพ้
บางทีเพราะก่อนหน้านี้ได้เตรียมใจทีละขั้น พอเห็น “คน” ปรากฏตัวด้านนอกอีกครั้ง ตอนนี้เหล่าทีมงานในห้องจึงพยายามตั้งสติ ไม่หวาดกลัวอีกต่อไป
พวกเขายังคิดด้วยซ้ำว่า ข้างนอกมีแค่สิบกว่าคน ส่วนทีมงานรายการของพวกเขามารวมกันที่นี่ตั้งร้อยกว่าคน คงไม่ถึงกับจัดการคนพวกนี้ไม่ได้หรอกมั้ง?
เมื่อฮึดสู้ขึ้นมา พวกเขาก็มอง “คน” ที่ถูกผีร้ายเข้าสิงนอกประตูด้วยแววตาเฉียบคมขึ้น
ทำเอาพวกผีร้ายชะงักไปชั่วขณะ
คนในห้องนี้ทำไมถึงไม่เหมือนคนที่อยู่ชั้นล่างนะ?
แม้หูลีลี่กับเด็ก ๆ จะถูกปกป้องให้อยู่ด้านหลังสุดของกลุ่ม แต่ตอนนี้พวกเธอก็มองเห็นภาพนอกประตูแล้ว
แขนที่โอบหูเฟยเฟยอยู่สั่นขึ้นมาเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
จู่ ๆ เธอก็นึกถึงผีใหญ่ตนนั้นที่เคยช่วยจัดการผีไร้เงาให้เธอขึ้นมา
ก่อนหน้านี้ตอนผีแม่ถูกเรียกกลับไป เธอได้ยินเสียง “มัน” ชัด ๆ
แต่ทำไมจนถึงตอนนี้ถึงยังไม่เห็นเขาโผล่มาเลย?
……
ส่วนราชันผีน้อยที่หูลีลี่กำลังนึกถึง ตอนนี้ยังคงวิ่งหนีอย่างทุลักทุเล
งูดำที่ดูดไอผีของราชันผีแห่งเขาเฟิงซานออกมาอย่างฝืนกำลัง ทำให้ราชันผีน้อยต้องทนทุกข์ทรมานอย่างหนัก
ตอนที่มันยังเป็นราชันผีแห่งเขาจิงซาน บางทีมันอาจจะแอบดูดไอผีจากราชันผีตนอื่นมาเสริมพลังได้เป็นครั้งคราว
แต่ตอนนี้ไอผีของมันอ่อนแอเกินไป การกลืนกินไอผีเข้มข้นของราชันผีเข้าไปฝืน ๆ มีแต่จะย้อนทำร้ายตัวเอง