คำถามของมันไม่ได้รับคำตอบใด ๆ
เพราะไม่รู้ว่าอาซุ่ยน้อยบนเตียงกอดผ้าห่มหลับไปตั้งแต่เมื่อไร
ราชันผีน้อยรออยู่นาน อีกฝ่ายก็ไม่มีทีท่าว่าจะตื่น
มันหันไปมองฐานหนูแฮมสเตอร์
เตียงเล็กขนาดนั้น นอกจากมันแล้วคงไม่มีใครนอนพอดี
นี่ต้องทำไว้ให้มันแน่ ๆ!
พอรู้แบบนั้น ความอัดอั้นขุ่นเคืองตลอดทั้งคืนก็ถูกโยนทิ้งไปทันที มันร้องโฮ่งเสียงหนึ่ง ก่อนกระโดดเข้าไปในฐานหนูแฮมสเตอร์แล้วเริ่มออกสำรวจ
บนหมอน เจ้ายมบาลค่อย ๆ ลืมตาขึ้นเพียงนิด ดวงตาแมวสีทองเหลือบมองราชันผีน้อยที่กำลังตื่นเต้นอยู่ตรงมุมห้อง
มองแวบเดียวก็หลับตาลงอีกครั้งอย่างรวดเร็ว
เฮ้อ เจ้าโง่
……
พอลืมตาอีกครั้ง ฟ้าก็สว่างจ้าแล้ว
อาซุ่ยน้อยหยิบสร้อยลูกปัดที่ใส่เมื่อวานและสวมติดตัวไว้ตลอดทั้งคืนออกมา แล้วย้ายเหล่าวิญญาณผีที่เดิมอัดกันอยู่ในตุ๊กตาแม่ลูกดกไปไว้บนสร้อย
ลูกปัดเม็ดเล็กหลายร้อยเม็ด วิญญาณผีหนึ่งตนต่อหนึ่งเม็ด พอดีเป๊ะ
อาซุ่ยน้อยสวมสร้อยลูกปัดเม็ดเล็กไว้บนข้อมือแล้วรู้สึกว่ามันดูน่าเกลียดไปหน่อย
คิดอยู่ครู่หนึ่งก็ลากเจ้ายมบาลมา แล้วคล้องสร้อยไว้รอบคอมัน
บนขนสีดำสนิทมีสร้อยลูกปัดหลากสีห้อยอยู่
อาซุ่ยน้อยพยักหน้า “สวย!”
เจ้ายมบาลมองเธอด้วยสีหน้าเรียบเฉยอยู่อย่างนั้น
ขณะที่ทางนี้กำลังวุ่นวายอยู่ ก็มีเสียงฝีเท้าเร่งรีบดังมาจากนอกประตู
วินาทีต่อมา ประตูก็ถูกเคาะ จากนั้นหนานจิ่งเฉินก็เปิดเข้ามา
หลังถ่ายรายการวาไรตี้จบเมื่อสองวันก่อน เดิมทีเขาควรเข้ากองถ่ายแล้ว แต่เกิดเรื่องใหญ่ขนาดนั้น กองถ่ายเลยให้เขาหยุดเพิ่มอีกสองวัน
เดิมทีวันนี้เขาตั้งใจจะกลับไปทำงานหลังหมดวันหยุด แต่กลับถูกพี่รองโทรมาขัดไว้