อาซุ่ยน้อยรู้สึกเหมือนหัวใจถูกบางอย่างบีบรัดอย่างแรง
ไอชั่วร้ายราวกับแทรกซึมเข้าไปทั่วร่าง อาซุ่ยน้อยรู้สึกว่าทั้งตัวไร้เรี่ยวแรงจนควบคุมไม่ได้
แสงสีดำวูบไหวในดวงตาของฉีหนาเจีย
ในที่สุด ในที่สุดเขาก็กำลังจะหลุดพ้นจากร่างนี้!
เขาถูกขังอยู่ในร่างเด็กที่ไม่มีวันเติบโตมานานถึง 400 ปีแล้ว
ตลอด 400 ปีที่ผ่านมา เขาไม่ตายไม่สูญสลาย แต่ก็ไม่อาจเติบโตได้สักที
ยิ่งไปกว่านั้น ร่างนี้ยังรองรับพลังวิญญาณไม่ได้แม้แต่น้อย
ทำให้เขาไม่อาจสั่งสมพลังบำเพ็ญได้เลย
เป็นอย่างที่อาซุ่ยน้อยสังเกตเห็นตั้งแต่แรก
ตัวเขาเองไม่ได้มีพลังอะไรมากมาย
“การเคลื่อนไหว” ทั้งหมดของเขาทำได้ผ่านม่านพลังชั่วร้ายเท่านั้น
เพื่อให้ตัวเองหลุดพ้นจากร่างนี้และย้ายไปอยู่ในร่างรองรับใหม่ที่ต้องการ ฉีหนาเจียพยายามมานานถึง 400 ปีเต็ม
ถึงหนานจือซุ่ยตรงหน้าจะเป็นเด็กที่อายุไล่เลี่ยกับเขาในตอนนี้ก็ตาม
แต่พรสวรรค์ของเธอโดดเด่นมากพอจะชดเชยข้อบกพร่องทุกอย่างได้
เดิมที...ร่างรองรับใหม่ที่เขาหมายตาไว้คือผู้หญิงที่ชื่อฝูวั่นจือ
เด็กที่มีพรสวรรค์หาได้ยากของตระกูลฝู
แต่เธอกลับยังไม่ทันโต ก็ถูกฝูเจิ้งเต้าไอ้โง่นั่นแย่งชิงพรสวรรค์ไปเสียก่อน จนกลายเป็นผู้หญิงธรรมดา ๆ แถมยังตายตั้งแต่อายุยังน้อย
หลังเธอตาย ฉีหนาเจียถึงได้มองเห็นต้นกำเนิดร่างวิญญาณของเธอจากดวงวิญญาณ
ที่แท้เธอกลับเป็นร่างกลับชาติมาเกิดของเทพธิดาคนสุดท้ายแห่งเผ่าแม่มด
ดวงวิญญาณเช่นนี้ต่างหากที่คู่ควรกับการเกิดใหม่ของเขา
ผลคือเขาวางแผนมาหลายปี ตอนที่กำลังจะได้ดวงวิญญาณของเธอมาอยู่ในกำมือ กลับถูกจิตวิญญาณไม้ตนหนึ่งทำลายแผนการทั้งหมด!
แม้แต่สิ่งที่เขาลงมือทำในวันนี้ ก็แค่ต้องการสร้างราชันผีที่แข็งแกร่งที่สุดขึ้นมาเป็นร่างรองรับของตัวเอง