ลั่วเฉินขายคำสั่งเกณฑ์ทหารสุ่มในช่องภูมิภาค ก่อให้เกิดคลื่นลมไม่น้อยในพื้นที่นั้น
ใครเล่าจะคาดคิดว่ามีคนเอาดวงชะตาเปิดฉากครั้งเดียวมาขายทิ้ง
แม้ในกระดานสนทนาของเหล่าเจ้าแผ่นดินจะมีแนวทางหนึ่งที่ว่า ขายคำสั่งเกณฑ์ทหารสุ่ม แล้วใช้พลังอาณาเขต 100 หน่วยลงเดิมพันทั้งหมด สร้างแท่นบูชาฮีโร่เป็นแห่งแรก รีบเกณฑ์ฮีโร่มาก่อน
แต่หากทำเช่นนั้น ก็จะไม่มีทรัพยากรเริ่มต้นเหลืออีกต่อไป
สร้างกระท่อมไม้ไม่ได้ สร้างหอป้องกันไม่ได้ สร้างสิ่งปลูกสร้างสำหรับเกณฑ์ทหารก็ไม่ได้
มีเพียงหน่วยฮีโร่เพียงหนึ่งเดียว กลับยิ่งถ่วงความเร็วในการพัฒนาอาณาเขต ฮีโร่คนเดียวไม่อาจจัดการได้ทั่วถึง อีกทั้งด้วยอุปนิสัยเย่อหยิ่ง ย่อมไม่ยอมลงมือทำงานพื้นฐานเป็นแน่
ซ้ำร้ายกำลังรบของฮีโร่ ไม่เหมือนทหารทั่วไปที่ฝึกฝนแล้วแข็งแกร่งขึ้นได้ จำต้องสังหารอสูรในหมอกควันเพื่อเก็บค่าประสบการณ์ ฝึกฝนเลื่อนขั้น
หากบาดเจ็บขึ้นมาก็จะจัดการได้ยากยิ่ง
โดยสรุป มีเพียงคนโง่เท่านั้นที่เปิดฉากด้วยการขายคำสั่งเกณฑ์ทหารสุ่ม
แนวทางหลอกลวงในกระดานสนทนานั้น ก็จมดิ่งไปท่ามกลางเสียงด่าทอมากมาย
ลั่วเฉินมองพลังอาณาเขต 100 หน่วยที่แสดงบนคริสตัลเจ้าแผ่นดิน ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้มันแปลงเป็นไม้ 50 หน่วย ศิลา 50 หน่วย ลงเดิมพันทั้งหมดสร้างแท่นบูชาฮีโร่!
การใช้พลังอาณาเขตแทนวัสดุทั้งปวง ช่วยประหยัดต้นทุนการขุดแร่และการขนส่งได้ เนื่องจากมิใช่การก่อสร้างด้วยวัตถุจริง ไม่จำเป็นต้องให้ชาวนาร่วมสร้าง ประหยัดเวลาก่อสร้างได้โดยตรง!
นี่เป็นการกระทำที่ฟุ่มเฟือยยิ่งนัก
แต่สำหรับลั่วเฉินแล้ว ไม่มีสิ่งใดสำคัญยิ่งไปกว่าการเกณฑ์ฮีโร่ระดับเทพเจ้ามาก่อน
เขาคิดจะใช้พลังพิเศษ "บัวดำเก้าอนิจ" ของนักเดินเก้าการุญ สร้างหอธนูก่อน แล้วใช้หอธนูพลังเพลิงไร้ขีดจำกัดบุกเบิกดินแดน
แต่เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งล่อลวงของฮีโร่ระดับเทพเจ้า ก็ยังจำต้องละทิ้งแผนนี้ไป
อย่างไรเสียหอธนูก็เป็นเพียงหอป้องกันขั้นพื้นฐานที่สุด ต่อให้เพิ่มพลังเป็นสิบเท่าก็เพียงเท่านั้น
ส่วนฮีโร่ระดับเทพเจ้า... ด้วยองค์ความรู้ในตอนนี้ของลั่วเฉิน ไม่อาจจินตนาการได้ คงต้องเกณฑ์ออกมาก่อนแล้วค่อยว่ากัน
พร้อมกับพลังอาณาเขตสีขาวที่เคลื่อนไหว บนผืนดินไม่ไกลนัก แท่นบูชาสีดำโบราณก็ผุดขึ้นมาจากพื้น
แท่นบูชาสูงไม่ถึงครึ่งเมตร พื้นที่ครอบครองไม่ถึงหนึ่งตารางเมตร ดูค่อนข้างเล็ก
ลั่วเฉินเดินมาหน้าแท่นบูชาสีดำ
[แท่นบูชาฮีโร่]
[ระดับ: ธรรมดา]
[ลักษณะพิเศษ: หนึ่งเดียว]
[ผล:
1. ขีดจำกัดประชากรฮีโร่ +1
2. เกณฑ์ฮีโร่]
[เงื่อนไขเลื่อนระดับ: หัวใจฮีโร่ระดับกลาง]
(หมายเหตุ: เมื่อเลื่อนระดับแล้วจะเพิ่มขีดจำกัดประชากรฮีโร่ได้)
[ประเมิน: การอัญเชิญข้ามห้วงเวลา จุดเริ่มต้นของฮีโร่ทั้งปวง]
"เกณฑ์"
ลั่วเฉินเอ่ยคำสั่งเกณฑ์ แท่นบูชาฮีโร่ไม่ต้องใช้สิ่งของใด ๆ ขณะที่สิ่งปลูกสร้างสำหรับเกณฑ์ทหารต้องใช้ใบรับรองการเกณฑ์ทหาร
ทันทีที่เสียงจบลง พื้นที่เล็ก ๆ ที่ลั่วเฉินยืนอยู่ ก็เปลี่ยนสีของฟากฟ้าในชั่วพริบตา
ท้องฟ้าแจ่มใสดั่งครามหายไปอย่างไร้ร่องรอย แม้แต่หมอกสีเทาที่ห่อหุ้มทั่วสารทิศ ก็แปรเปลี่ยนเป็นความดำมืดลึกสุดหยั่ง
ความดำอันไร้ขอบเขต มืดยิ่งกว่ารัตติกาล
ลั่วเฉินนึกไปถึงจักรวาลในภวังค์
ในโพรงว่างเปล่าของจักรวาล ระยะทางต่อเนื่องหลายร้อยล้านปีแสงไร้ซึ่งดวงดาว ดาวเคราะห์ หรือเทหวัตถุ เหลือเพียงรังสีแผ่วเบาระดับอะตอม
นั่นคือความมืดอันปราศจากสิ่งใดสิ้นเชิง
เมื่ออยู่ท่ามกลางความมืดเช่นนี้ ยากที่จะรับรู้ถึงการดำรงอยู่ของตนเอง ราวกับแม้กาลเวลาจะหยุดนิ่ง
ลั่วเฉินคงท่ามองขึ้นฟ้า ไม่ขยับแม้เสี้ยว
เขาไม่กล้าขยับ หากขยับแล้ว ทิศทางสับสนปนเปกันไปหมด อาจเป็นเรื่องอันตรายยิ่ง
เขาจ้องมองความมืดนั้น จนกระทั่งรอยร้าวปรากฏขึ้นบนผืนความมืด
แสงเจ็ดสีผุดพรายออกมา ชั่วขณะนั้น ความมืดมิดทั่วฟ้ากลับพากันหลบหนีราวกับกลัวภัย
พรืดดด—
ความมืดที่เต็มไปด้วยรอยร้าว แตกสลายราวกับกระจก
ท่ามกลางแสงเจ็ดสีอันเจิดจ้า บันไดสีขาวขุ่นค่อย ๆ ก่อตัวเป็นรูป ร่างทอดตรงสู่สรวงสวรรค์
นี่ไม่ใช่สีขาวธรรมดา แต่เป็นสีขาวนวลเหมือนน้ำนม
นี่คือการรวมเป็นรูปธรรมของแสงสว่าง
เทพองค์หนึ่ง เหยียบบันไดสวรรค์ด้วยเท้าเปล่าอย่างผ่อนคลาย ค่อย ๆ ก้าวลงมา
ทั้งที่ห่างไกลกันสุดลูกหูลูกตา แต่กลับมาถึงในชั่วพริบตาตรงหน้าลั่วเฉิน
แม้ห่างไกลจนสุดสายตา กลับในชั่วพริบตาก็มาหยุดอยู่ตรงหน้าลั่วเฉิน
"เซราฟิมแห่งแสงสว่าง อีการอส คารวะท่านเจ้าแผ่นดิน"
......
ช่องภูมิภาค:
"พวกเจ้ารีบดูสิ เมฆขาวบนฟ้านี่ ทำไมแต่งแต้มสีสันขึ้นมาได้"
"เป็นสายรุ้งหรือ ดูแปลกจริง"
"นี่มีวาสนาอันยิ่งใหญ่บังเกิดแล้ว"
"ไม่น่าจะใช่นะ หากเป็นแสงสีทองก็ยังพอพูดได้ว่าตำนานปรากฏ แต่แสงเจ็ดสีนี่หมายถึงอะไร?"
"ไม่ใช่แค่เขตเราหรอก แดนอื่นอีกมากมายก็เป็นเช่นนี้เหมือนกัน"
"โลกเจ้าแผ่นดินนี่เกิดอะไรขึ้น?"
"ลองถามพวกเจ้าแผ่นดินเก่าในกระดานสนทนาดูสิ"
ทั่วทั้งผืนแผ่นดินเจ้าแผ่นดินอันกว้างใหญ่ไพศาลไร้ขอบเขต ทุกตารางนิ้วของท้องฟ้า ล้วนอบอวลด้วยแสงเจ็ดสี
เจ็ดสีนี้มาเร็ว จากไปก็เร็ว ภายในไม่ถึงหนึ่งนาที กลับดึงดูดสายตาของผู้คนมากมาย
ณ ที่ห่างออกไปหลายร้อยล้านปีแสง มีชนเผ่าโบราณบางเผ่าดำรงอยู่
เจ้าแผ่นดินของพวกเขาจ้องมองฟากฟ้าด้วยความพิศวง
"ทองคำคือตำนาน แดงคือมหากาพย์ ดำคืออมตะ... เจ็ดสีคือเทพเจ้า!"
"ถึงกับมีเทพเจ้าปรากฏ"
"ไม่รู้ว่าเป็นเจ้าแผ่นดินเผ่าใด ฟ้าดินของโลกเจ้าแผ่นดิน... กำลังจะเปลี่ยนไป"
......
"เมฆใฝ่หาอาภรณ์ ดอกไม้ใฝ่หาความงาม" บทกวีโบราณนี้ ลั่วเฉินไม่เคยเข้าใจเลย
สองชาติภพ เขาเคยเห็นหญิงงามมาไม่น้อย ในจำนวนนั้น งามที่สุดก็ต้องเจ้าหญิงจันทรา กับพี่สาวที่ไป๋อวิ๋นเทียนเอ่ยถึงอยู่เสมอ ทั้งสองงามสูสีกัน ต่างมีเสน่ห์เฉพาะตัว
แต่ทว่า คนเราน่ะ ยังไงก็เป็นเพียงมนุษย์ รูปโฉมงดงามเพียงใดก็ยังอยู่ในขอบเขตของมนุษย์
ดังนั้น เทพธิดาหรือฉางเอ๋อที่จินตนาการไว้ ลั่วเฉินจึงรู้สึกว่าเลื่อนลอยเกินไป
ไม่จับต้องได้จริง
บัดนี้ เขาได้สัมผัสแล้ว
อะไรคือความงามราวเทพ อะไรคือนางฟ้าจำแลง
ทั้งมวลความงามในโลก ภูผาสายน้ำ สายลมจันทรา ธารดาวทั้งหมื่นภพ ล้วนกลายเป็นเพียงฉากประกอบ
เรือนผมสีเงินดั่งหิมะแรกโปรย สยายยาวจรดข้อเท้า อบอวลด้วยแสงรัศมีเทวทูตสีขาวนวลระเรื่อ
คิ้วดั่งขุนเขาอันไกล ย้อมด้วยหมึกเขียว ตาน้ำใสเย็นดั่งสายธารฤดูใบไม้ร่วง
ดวงตาหงส์ครึ่งโค้งซ่อนอำพัน ริมฝีปากแดงดั่งจุดเชอร์รี
นางรูปร่างสูงโปร่ง เกราะเงินเรียบง่ายไม่อาจกลบความงามที่ฟ้าประทานให้ รอบเอวคอดกิ่ว ทรวดทรงอวบอิ่มได้สัดส่วน
แม้สีหน้าจะเย็นชาไร้ซึ่งความอ่อนหวานแม้ปลาย แต่ห้วงทรวงที่สูงต่ำตื่นลึก กลับมีกลิ่นอายของความนุ่มนวลสมบูรณ์
ที่ดึงดูดสายตาที่สุด คือปีกขาวสะอาดศักดิ์สิทธิ์ทั้งหกบนแผ่นหลังของนาง
และวงแหวนแสงเทวทูตสีขาวบริสุทธิ์เหนือศีรษะ
[นักเดินเก้าการุญ "ดอกโพธิ์ขาวบริสุทธิ์" ถูกกระตุ้น]
[ยินดีด้วย คุณได้รับเซราฟิมหกปีก·อีการอส]
[ยินดีด้วย คุณได้รับอาวุธเทพเฉพาะตัวของอีการอส: หอกลองกินุส]
[เทพเจ้าแห่งแสงสว่างที่ถูกผนึก: เซราฟิมหกปีก·อีการอส]
[เผ่าพันธุ์: เผ่าเทวทูต]
[ระดับ: เทพเจ้า]
[เลเวล: 1]
[ดัชนีพลังรบ: 20]
[ความภักดี: 70 "สงบเสงี่ยม"]
[ทักษะ:
"แสงรัศมีเทวทูต" ร่างพลังงานนิรันดร์ ไม่ต้องกิน ไม่ต้องนอน สามารถใช้แสงรัศมีแปรเป็นสรรพสิ่งในโลก
"พิพากษาศักดิ์สิทธิ์" เพิกเฉยต่อแนวคิดทั้งปวง อันได้แก่ ไม่ตาย ฟื้นคืนชีพ ระดับ ฐานะ พหุภพ เหนือมิติ นอกกฎ ไม่เอ่ยถึง ฯลฯ สังหารศัตรูที่มีพลังชีวิตต่ำกว่า 50% พร้อมลบอนาคตของมัน
"เคล็ดลับ·?" ถูกผนึก]
[ประเมิน: เปลวเพลิงขาวอันศักดิ์สิทธิ์แห่งสรวงสวรรค์ชั้นสูง เทพเจ้าแห่งแสงสว่างนิรันดร์]
"เชิญยืนขึ้น" ลั่วเฉินพยายามทำให้ตนเองดูสงบเยือกเย็นพอ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เซราฟิมหกปีกที่คุกเข่าข้างเดียวคารวะอยู่ก็ลุกขึ้น ดวงตาของนางเย็นเยียบ ขนตาและคิ้วสีขาวบริสุทธิ์ ราวกับถูกเคลือบด้วยหิมะบาง ๆ
"ข้าชื่อลั่วเฉิน จากนี้ไป เจ้าคือฮีโร่คันแรกของข้า"
บุรุษเบื้องหน้ายื่นมือออกมา