(เขียนด้วยมือล้วน ๆ ไม่มีเอไอปะปนแม้แต่น้อย )
(เขียนยาว แบบนักเขียนสายยาว ขอบคุณท่านผู้อ่านทุกท่านที่ให้เกียรติ ^_^)
……
“ลั่วเฉิน แก่นแท้แห่งเจ้าครองดินแดน: F+ คุณภาพต่ำ!”
ศิลาต้นกำเนิดเปล่งแสงสีเทาหม่น เสียงเยือกเย็นเอ่ยจบลง พลันความโวยวายก็แผ่ไปทั่วลานกว้าง
อัจฉริยะผู้คว้าอันดับหนึ่งในการสอบจบการศึกษาจากมัธยมจิ่วโจว และครองแชมป์การจำลองศึกเจ้าแผ่นดินแห่งชาติ
กลับปลุกได้คุณภาพต่ำที่สุด?!
“ระดับ F? ยังไม่ถึงเกณฑ์ขั้นต่ำระดับ E แบบนี้จะไม่สามารถเกณฑ์ทหารสายไหนได้เลย!”
“นี่มันเทพหลัว(ลั่วเฉินก็คือเทพหลัว) นะ... โลกช่างไม่ยุติธรรมจริง ๆ”
“อนิจจา ฟ้าลิ Doubleตา ไร้ทหารแบบนี้ คงถูกคัดออกจากโลกแห่งเจ้าแผ่นดินในไม่ช้า”
“ไม่ได้เป็นเจ้าแผ่นดิน ก็เป็นแค่คนธรรมดา ศึกษาทฤษฎีต่อไปก็ถือว่าดี”
เสียงถอนหายใจ เสียงอาลัย ยิ่งดังยิ่งเสียดแทงใจ
สายตาหลากหลายที่แปลกประหลาด ทอดมาที่บุรุษหนุ่มรูปงามบนเวที
บุรุษหนุ่มรูปงามผู้นั้นชื่อลั่วเฉิน รูปร่างดูผอมบางเล็กน้อย
เขายังคงสงบนิ่งเช่นที่เคย ก้าวลงจากบันไดอย่างช้า ๆ กลับไปยืนในแถว
เพียงแต่ใบหน้าซีดเผือดลงเล็กน้อย
สิบสองปีนั่งเรียนหนังสือหน้าต่างอันหนาวเหน็บ มิหนำซ้ำยังเป็นเพียงฟองสบู่ สลายหายไปในพริบตา
ลั่วเฉินพยายามประคองลมหายใจให้สงบ แต่ไม่อาจระงับหัวใจที่เต้นถี่ขึ้นเรื่อย ๆ ได้
ไม่เป็นไร ต่อให้ไร้ทหาร ก็ยังมีอีกหลายวิธีที่จะปกป้องดินแดนและฝ่ามหันตภัยอสูรคลื่นนี้ไปได้!
“เทพหลัว อย่ากลัวไป แม้เป็นเจ้าแผ่นดินไม่ได้ ก็ยังมาเป็นที่ปรึกษาให้กลุ่มของข้าได้”
ไอ้อ้วนไป๋อวิ๋นเทียนตบไหล่ลั่วเฉิน เอ่ยปลอบ
“ขอบคุณ ไม่ต้องแล้ว ข้าไม่เป็นไร”
ลั่วเฉินส่ายหน้า สายตาจริงจัง
เขาจะไม่มีวันยอมแพ้ต่อการเป็นเจ้าแผ่นดิน!
ในชาติก่อน อดทนอยู่อย่างคนง่อยกว่าสิบปี สุดท้ายก็ตายเพราะพิษ
ข้ามภพมาสู่บลูสตาร์ในโลกคู่ขนานนี้ รู้ว่าพลังเหนือธรรมชาติมีอยู่จริง
ลั่วเฉินตั้งใจมานานแล้ว ว่าจะทุ่มสุดตัวไล่ล่าพลังเหนือธรรมชาตินั้น!
จากเด็กอัจฉริยะในสถานรับเลี้ยงเด็กกำพร้า สู่ยอดฝีมือของมัธยมจิ่วโจว และแชมป์การจำลองศึกทั่วประเทศ
ยิ่งเข้าใกล้พลังเหนือธรรมชาติมากขึ้นเท่าไร สวรรค์ก็กลับตลกกับเขามากขึ้นเท่านั้น
แก่นแท้เจ้าแผ่นดินที่ไม่ถึงระดับ E ไม่สามารถรองรับพลังทหารสายใดได้
ทหาร คือรากฐานของทุกดินแดน!
การปลุกแก่นแท้ยังดำเนินต่อไป ไม่นานก็ถึงคิวไป๋อวิ๋นเทียนขึ้นเวที
“งั้นข้าไปก่อนนะ พี่เขย”
ไป๋อวิ๋นเทียนพูดเล่นอีกครั้ง
ลั่วเฉินฝืนยิ้มออกมา
พี่สาวของไป๋อวิ๋นเทียน คือเจ้าแผ่นดินในตำนาน ทั้งชาตินี้คงไม่มีวันมีวาสนาต่อกัน
ในพริบตาที่ฝ่ามือแตะลงบนศิลาต้นกำเนิด แสงทองสลัวเล็กน้อย ก็สว่างขึ้นดังหมู่ดาวประดับประดา
ไป๋อวิ๋นเทียนเบิกตากว้าง
“วืด——”
แสงทองเจิดจ้าพวยพุ่งทะยานผ่านหมู่เมฆ
ส่องสว่างไปทั้งเมือง!
“แก่นแท้ในตำนานระดับ A! รับทหารได้สูงสุดล้านนาย!”
ทั่วทั้งลานพลันเดือดพล่าน สื่อเปิดแฟลชถ่ายกันไม่ขาด สาวกห้อมล้อมไป๋อวิ๋นเทียนแสดงความยินดีกันระงม
ลั่วเฉินยิ้ม รอยยิ้มนั้นมีถ้อยคำของความโล่งใจ
ระดับ A คือคุณภาพสูงสุดที่บลูสตาร์ยอมรับร่วมกัน!
ตำนานทองคำ รองรับกองทหารล้านนาย ตราบใดที่ไม่ตายก่อนวัย ก็การันตีได้ว่าจะกลายเป็นเจ้าแผ่นดินใหญ่ สร้างอาณาจักรของตัวเอง จารึกในหน้าประวัติศาสตร์!
ไอ้อ้วนบนเวทีถึงกับงง ไป๋อวิ๋นเทียนไม่คิดไม่ฝันว่าตัวเองจะปลุกแก่นแท้ระดับตำนานได้
ปริมาณกำหนดกำลังรบ!
ทหารล้านนาย ตราบใดที่พัฒนาไปได้ จะต้องวางกลยุทธ์ไหน? บดขยี้ให้ราบคาบ!
หัวใจของไป๋อวิ๋นเทียนสั่นสะเทือน ตื่นเต้นจนริมฝีปากสั่นเทา
“แคร่ก ๆ ๆ ๆ”
แฟลชสว่างไสวนับไม่ถ้วน บันทึกภาพไป๋อวิ๋นเทียนที่รายล้อมด้วยแสงทอง
“ยินดีด้วยนักเรียนไป๋ ที่ปลุกแก่นแท้ระดับตำนานได้”
“ไม่ผิดที่ชื่อว่าไท่จื่อแห่งตระกูลไป๋ พ่อเป็นเสือ ลูกก็ต้องเป็นเสือสิ”
“ตระกูลไป๋ เตรียมได้ตำนานเพิ่มอีกหนึ่งคนแล้ว”
ท่ามกลางคำชมเชยนับไม่ถ้วน ไอ้อ้วนหัวเราะโง่ ๆ อย่างมีความสุข
ทันใดนั้น เขาก็นึกขึ้นได้ รีบมองหาลั่วเฉินในแถว
“ยินดีด้วย”
ลั่วเฉินปรบมือ ยินดีกับไป๋อวิ๋นเทียนจากใจจริง
ในฐานะผู้ข้ามภพที่เกิดมาก็รู้ ลั่วเฉินจำความได้ตั้งแต่เด็ก สมองถูกพัฒนาเป็นครั้งที่สอง มีความสามารถจำได้แม่นยำโดยไม่ต้องทบทวนมานานแล้ว
ท่องจำพรสวรรค์เจ้าแผ่นดินได้สามสิบหกล้านชนิด
ทหารได้หนึ่งหมื่นสองพันสาย
เขารู้ดีว่าการเริ่มต้นแบบนี้ของไป๋อวิ๋นเทียนหมายถึงอะไร
หากปลุกพรสวรรค์เจ้าแผ่นดินที่ดีได้อีกสักอย่าง คว้าอันดับดี ๆ ในการจัดอันดับคลื่นอสูรในวันที่เจ็ดได้ ก็เพียงพอจะสั่นคลอนโครงสร้างของจิ่วโจวได้เลย
“ต่อไป ขอทุกคนผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ จ้องมองศิลาต้นกำเนิด ตอบรับเสียงเรียกของโลกเจ้าแผ่นดิน!”
เมื่อการปลุกแก่นแท้สิ้นสุดลง เสียงนายกเทศมนตรีกรุงจักรพรรดิก็ดังก้องในหูของทุกคน
“คุณภาพแก่นแท้เป็นเพียงจุดเริ่มต้น ขอให้พวกเจ้าได้ปลุกพรสวรรค์เจ้าแผ่นดินที่ดีกันทุกคน!”
ลั่วเฉินนิ่งไม่ไหวติง จ้องมองศิลาต้นกำเนิดบนเวที สายตาเริ่มเลือนลาง
ท่ามกลางแสงสว่าง กำไลข้อมือสีขาวเส้นหนึ่งปรากฏขึ้นบนข้อมือซ้ายของเขา
ใช่แล้ว ยังมีพรสวรรค์เจ้าแผ่นดินอีก
หากปลุกได้[คลั่งเลือดทะยาน]ขั้นสูง
ใช้หน่วยชาวนาเริ่มต้นก็เพียงพอจะล่าสัตว์ได้อย่างสบาย ๆ และขยายดินแดนให้แข็งแกร่ง
หากปลุกได้[วิญญาณนักรบ]สายหายาก
ก็สามารถทุ่มสุดตัว เกณฑ์ฮีโร่ออกมาหนึ่งคนก่อนได้เลย
น่าเสียดาย... พรสวรรค์สายหายาก มีหนึ่งในหมื่น
ส่วนพรสวรรค์ระดับตำนาน ยิ่งหายากกว่าแก่นแท้เจ้าแผ่นดินระดับตำนานเสียอีก ทั้งบลูสตาร์นับได้ด้วยนิ้ว
[ยินดีต้อนรับสู่โลกเจ้าแผ่นดิน]
[กำลังปลุกพรสวรรค์เจ้าแผ่นดิน...]
กำไลข้อมือสีขาวเปล่งแสงเรืองรอง ภายในแสงนั้นมีตัวอักษรปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
นี่คือเทอร์มินัลเจ้าแผ่นดินที่เจ้าแผ่นดินทุกคนมี
โลกเปลี่ยนโฉมไป หมอกสีเทาปกคลุมทั้งสี่ทิศ
ลั่วเฉินตกอยู่ในกรงขังแห่งฟ้าดิน
เขารีบสำรวจภูมิประเทศเริ่มต้นทันที ดีที่ ไม่ได้เริ่มต้นบนเขารกร้าง
ในขณะนั้น ลั่วเฉินสัมผัสได้ถึงแรงดึงดูดหนึ่ง
“?”
เขาทำหน้างง ร่างกายลอยขึ้นเล็กน้อย
เสียงพึมพำลึกลับนับไม่ถ้วนดังก้องอยู่รอบกายเขา
ดั่งเสียงเซียน ดั่งภาษาสวรรค์ ดั่งคาถาปีศาจ
การปลุกพรสวรรค์ยังมีขั้นตอนนี้ด้วย?
หมู่หญ้าไหวโดยไร้สายลม ท้องฟ้าค่อย ๆ มืดลงเล็กน้อย
ดินแดนขนาด 100 เมตร × 100 เมตร สั่นไหวเบา ๆ ในสายตาของลั่วเฉิน
หมอกสีเทาที่อยู่ไกลออกไปร้อยเมตรพลุ่งพล่าน เดือดปุด ๆ
นี่คือ... ปรากฏการณ์ประหลาดแบบเดียวกับที่ไป๋อวิ๋นเทียนปลุกได้ตอนนั้น?
หรือว่า...
หัวใจลั่วเฉินสั่นสะเทือน กลั้นหายใจ
เพียงเห็นท้องฟ้ากระเพื่อมเป็นแสงสีรุ้งเจ็ดสี ทะยานผ่านนภา ลอดผ่านหมอกเมฆ มาโปรยปรายลงบนร่างเขา
แสงสีรุ้งเต็มฟ้า สั่นสะเทือนไปทั้งโลกเจ้าแผ่นดิน
“ดูสิ นั่นอะไร?”
“แสงสีรุ้งเจ็ดสี ไอ้เรานี่มันเรื่องอะไรกัน?”
“ไม่รู้สิ เพิ่งเข้ามาในโลกเจ้าแผ่นดินก็เจอเรื่องแบบนี้แล้ว”
“ปรากฏการณ์ฟ้าดินประหลาด จะเป็นเพราะมีคนปลุกพรสวรรค์ได้หรือไม่?”
“อะไรกัน หนังสือเรียนไม่มีบันทึกแบบนี้เลยนะโว้ย”
“ข้าว่าเป็นแค่ปรากฏการณ์ธรรมชาติของโลกเจ้าแผ่นดิน ก็เหมือนแสงเหนือของบลูสตาร์นั่นแหละ”
เจ้าแผ่นดินหน้าใหม่นับไม่ถ้วนเงยหน้ามองฟ้า
พากันแปลกใจกับแสงสีรุ้งเจ็ดสีที่ปรากฏบนท้องฟ้า
อีกฟากหนึ่งของจักรวาล เจ้าแผ่นดินบางคนจ้องมองแสงสีรุ้งเจ็ดสีบนท้องฟ้า สีหน้าเคร่งเครียด
แสงสีรุ้งเจ็ดสีมาเยือน
เจ้าแผ่นดินรุ่นนี้ ถูกกำหนดไว้แล้วว่าจะก่อให้เกิดศึกนองเลือด
ลั่วเฉินงงงัน มองดูสีรุ้งเจ็ดสีที่ล้อมรอบกาย
พรสวรรค์เจ้าแผ่นดินที่เขาท่องจำมา ไม่มีปรากฏการณ์ใดเป็นแบบนี้ แม้แต่ระดับตำนานก็ตาม
สีขาวธรรมดา สีฟ้าขั้นสูง สีม่วงหายาก สีทองตำนาน
สีรุ้งเจ็ดสี... คือระดับไหน?
ลั่วเฉินที่ลอยอยู่ค่อย ๆ แตะพื้น แสงสีรุ้งเจ็ดสีทั้งหมดพลันซึบเข้าสู่ร่างกาย
[ยินดีด้วย คุณปลุกพรสวรรค์สำเร็จ: นักเดินเก้าการุญ ]