"พ่อคะ คุณหมายความว่ายังไง?"
หนานซินใจสั่นวูบ แต่บนหน้ากลับแสร้งทำเป็นไม่เข้าใจถาม
"ซินซิน" แม่ของหนานซินรับช่วงต่อ ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม พูดว่า "เป็นคู่ค้าของบริษัทเรา อายุเขาจะมากหน่อยแต่รู้จักดูแลคนนะ! ครอบครัวเขาก็เปิดบริษัท เธอแต่งงานไปก็มีแต่ความสุข ชาวังจงเขาค่อนข้างหัวโบราณ หวังว่าภรรยาจะไม่มีลูกดีที่สุด ดังนั้น..."
พูดไป สายตาก็ชี้ชวนให้มองไปที่ท้องของหนานซิน
หนานซินรู้สึกได้ถึงความเย็นวาบที่พุ่งขึ้นมาจากฝ่าเท้า
เธอเดาได้ว่าพวกเขาไม่ได้มีเจตนาดี แต่ไม่คิดว่าพ่อแม่ของตัวเองจะโหดร้ายได้ถึงขนาดนี้!
หลอกให้เธอกลับมาอย่างสุดความสามารถ เพื่อทำให้ลูกของเธอหลุด แล้วขายเธอเป็นสินค้าให้แก่ชายแก่คนหนึ่งงั้นเหรอ?
หนานซินกดความโกรธและความขยะแขยงไว้ในใจ นิ้วมือในกระเป๋าเสื้อแอบขยับปรับตำแหน่งโทรศัพท์
บนใบหน้า เธอทำไม่อยากเชื่อสายตาตัวเองมองพ่อแม่ของหนานซิน น้ำเสียงสั่นเล็กน้อย "พ่อ แม่ เพื่อให้ฉันหลีกทางให้พี่สาว ถึงขั้นให้ฉันทำแท้งลูกที่ใกล้จะแปดเดือน ฉันเป็นลูกแท้ๆ ของพวกคุณจริงๆ หรือเปล่า!"
"พูดจาให้มันเพราะๆ หน่อย"
พ่อของหนานซินทำหน้านิ่ง พูดอย่างจริงจัง "เราทำเพื่อเธอนะ! เป่ยเฉินไม่เอาเธอแล้ว หลังหย่าเธอยังต้องเลี้ยงเด็กติดมืออีกคน อยู่คนเดียวจะไปรอดไหม? ชาวังจงไม่รังเกียจเธอยินดีรับเธอเป็นภรรยา นั่นคือบุญวาสนาของเธอ! จัดการเด็กนั่นให้เรียบร้อยแล้วแต่งงานไปอย่างเชื่อฟัง ต่อไปไม่ต้องกังวลเรื่องกินเรื่องใช้ จะมีอะไรไม่ดี?"