แบ่งสมบัติได้แค่เรือผุ? ข้ารวยเละด้วยการหาของทะเล

ตอนที่ 73 แบ่งบ้านให้แค่เรือไม้ผุ ๆ? ข้าออกทะเลหาของจนรวยเละ

7 นาที· 1.6K คำ

สายยางพลาสติกถูกบีบจนแบนในพริบตา อากาศที่ยังสูดผ่านปากคาบยางได้ก็ขาดหายไปโดยสิ้นเชิงภายในครึ่งวินาที

ปอดของหลินไห่หดเกร็งขึ้นฉับพลัน ความรู้สึกเหมือนถูกไฟแผดเผาจนขาดอากาศหายใจแผ่ซ่านไปทั่วอก

ใต้ทะเลลึก 50 เมตร ความมืดรอบด้านหนักอึ้งราวกับจะบีบร่างคนให้แบนได้

หลินไห่ไม่ลนลาน

เขาปล่อยค้อนอย่างรวดเร็ว มือขวาคว้าสิ่วเหล็กกลับหัวไว้ ส่วนมือซ้ายคลำไล่ไปตามสายยางพลาสติกที่เอว

สายยางถูกวัตถุทรงแท่งขนาดใหญ่รัดแน่นอยู่ห่างจากศีรษะเขาครึ่งเมตร

บนวัตถุนั้นมีปุ่มกลมเล็ก ๆ เรียงแน่นเต็มไปหมด ขอบของมันให้สัมผัสเหนียวลื่น

หนวดปลาหมึกยักษ์!

หลินไห่หมุนไฟฉาย ส่องลำแสงขึ้นไปเหนือศีรษะ

แสงจ้าจากไฟฉายฝ่ามวลน้ำลึกขุ่นมัว เผยให้เห็นหนวดสีแดงคล้ำที่ใหญ่พอ ๆ กับแขนของผู้ใหญ่

ปุ่มดูดบนหนวดแนบติดกับสายยางแน่น บีบจนตัวสายเสียรูปไปแล้ว

เมื่อไล่สายตาขึ้นไปตามหนวด ในเงามืดของซอกผาหิน ร่างมหึมาร่างหนึ่งกำลังขยับเขยื้อนอย่างเชื่องช้า

มันคือปลาหมึกยักษ์ที่มีขนาดใหญ่กว่า 3 เมตร

ดวงตาคู่โตเท่าลูกแตงโมของมันสะท้อนแสงสีเหลืองอมเขียวแปลกประหลาดภายใต้แสงไฟฉาย เย็นชาไร้ความรู้สึก

แสงไฟฉายทำให้ปลาหมึกยักษ์ตื่นตกใจ หนวดที่พันสายยางอยู่พลันรัดแน่นขึ้น

ขมับของหลินไห่เริ่มเต้นตุบ ๆ อาการเวียนหัวจากการขาดออกซิเจนโถมเข้ามาราวคลื่นยักษ์

เขากัดฟันแน่น มือขวาเหวี่ยงสิ่วเหล็กแทงหนวดที่รัดสายยางอย่างแรง

ฉึก!

สิ่วเหล็กจมเข้าไปในเนื้อนุ่มของปลาหมึก พาน้ำสีเขียวคล้ำทะลักออกมา

ปลาหมึกยักษ์เจ็บปวด ร่างมหึมาสั่นกระตุกอย่างรุนแรง

แต่มันไม่ได้ถอยหนี กลับยิ่งถูกกระตุ้นให้ดุร้ายขึ้น

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป