หลินไห่ปรับลมหายใจ งอเข่าทั้งสองข้างเล็กน้อย แล้วออกแรงยันกราบเรือที่เปียกลื่นไว้แน่น ปล่อยให้ร่างกายโยกตามจังหวะคลื่นเพื่อรักษาสมดุล
แรงลมกำลังเพิ่มขึ้น คลื่นทะเลซัดเข้ากระแทกหัวเรือจนสาดเป็นละอองน้ำสูง
ภายใต้คลื่นลมรุนแรงเช่นนี้ ชาวประมงทั่วไปย่อมมองทะลุผืนน้ำที่ปกคลุมด้วยฟองขาวไม่ได้ นับประสาอะไรกับการเล็งปลาที่ว่ายอยู่ลึกลงไปใต้น้ำ
แต่หลินไห่จ้องจุดสีแดงบนจอเรดาร์เขม็ง นิ้วค่อย ๆ แตะไกปืนยิงปลา
จุดสีแดงที่ใหญ่ที่สุดกำลังลอยสูงขึ้นช้า ๆ มันมุ่งหน้าไปยังบริเวณเศษซากตรงขอบวังวน เพื่อหาอาหาร
28 เมตร
25 เมตร
จังหวะนี้แหละ
หลินไห่เหนี่ยวไกอย่างเด็ดขาด
“ฟู่!”
เสียงลมอัดพุ่งออกมาแผ่วทุ้มและสั้นห้วนดังก้องขึ้นท่ามกลางเสียงลมทะเล
อากาศอัดในถังแรงดันสูงถูกปล่อยออกมาในพริบตา ก่อเกิดแรงขับอันน่าสะพรึงกลัว
ฉมวกเหล็กกล้าพิเศษพุ่งออกจากปากกระบอก ลากเชือกไนลอนนำเข้าที่เส้นเล็กจิ๋วแต่เหนียวทนอย่างยิ่ง ก่อนฉีกผิวน้ำแล้วพุ่งดิ่งลงสู่ก้นทะเลในชั่วพริบตา
บนผิวน้ำเหลือเพียงร่องฟองอากาศสีขาวที่จางหายไปอย่างรวดเร็ว
ทันใดนั้น จุดสีแดงใต้น้ำก็สั่นกระตุกอย่างแรง
บนจอเรดาร์ จุดที่ใหญ่ที่สุดพลันเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง วนไปวนมาอยู่ก้นทะเล
โดนแล้ว
ทันทีที่ฉมวกเหล็กกล้าพิเศษแทงเข้าไปในตัวปลา เงี่ยงของมันก็อ้าออกและเกี่ยวติดอยู่กับกระดูกและเนื้อของปลาแซลมอนอย่างแน่นหนา
