หลินสวี่ถอนหายใจ สีหน้าเคร่งเครียด กล่าวว่า “สหายโจวปิดประตูบำเพ็ญ…ฝึกฝนในช่วงเวลานี้ ภายนอกเกิดเรื่องใหญ่ขึ้นแล้ว! เผ่าปีศาจแห่งแดนเหนือไม่รู้เหตุใดจู่ ๆ ก็บุกมาทางใต้เป็นจำนวนมาก คลื่นสัตว์อสูรระเบิดขึ้น การโจมตีดุดันยิ่งนัก! เมืองเซียนอวิ้นไห่ซึ่งอยู่เหนือสุด…ถูกตีแตกไปเมื่อวันก่อนแล้ว! เล่ากันว่าผู้บำเพ็ญในเมืองตายเจ็บสาหัส มีเพียงไม่กี่คนที่หนีออกมาได้”
“อะไรนะ? เมืองเซียนอวิ้นไห่ถูกตีแตก?” หลี่ชิงซานได้ยินก็สะเทือนใจเช่นกัน
เมืองเซียนอวิ้นไห่เป็นเมืองใหญ่ทางตอนเหนือของตงฮวง กำลังไม่ธรรมดา ไฉนกลับแตกสลายได้เร็วเพียงนี้?
หว่านเสี่ยวเฉียนรู้สึกหวาดหวั่น รับคำว่า “ใช่แล้ว! บัดนี้แปดมหาอำนาจชั้นนำแห่งตงฮวงได้ร่วมกันออกหมายเรียกพล สร้างแนวป้องกันร่วมกันต้านทานชนปีศาจ เมืองเซียนฉื่อเสียของเราตั้งอยู่ทางเหนือ ก็อยู่ในขอบเขตแนวป้องกันด้วยเช่นกัน
เมื่อไม่นานมานี้ภายนอกเมืองปรากฏร่องรอยคลื่นสัตว์อสูรกลุ่มเล็ก แม้จะถูกตาแยกพิทักษ์เมืองอันยิ่งใหญ่และหน่วยลาดตระเวนตีแตกไป แต่ก็ทำให้ผู้คนหวาดระแวงไปทั่ว ผู้บำเพ็ญขั้นต่ำและนักบำเพ็ญอิสระจำนวนมากต่างพาครอบครัวอพยพลงใต้ไปแล้ว”
หลี่ชิงซานเงยหน้ามอง ก็เห็นแสงม่านสีม่วงที่ปกคลุมทั้งเมืองเซียนหนาแน่นและหนักแน่นยิ่งกว่าที่เคยเป็นมา เห็นได้ชัดว่าตาแยกพิทักษ์เมืองอันยิ่งใหญ่เปิดใช้อย่างเต็มกำลังแล้ว
จางเผิงลดเสียงต่ำลงกล่าวว่า “สหายโจว ช่วงนี้ไม่ควรออกจากเมืองง่าย ๆ ดีที่สุด ข้างนอกตอนนี้ไม่ปลอดภัยยิ่งนัก สัตว์อสูรชุกชุม และได้ยินว่า…จวนเจ้าเมืองเพื่อเสริมกำลังการป้องกัน ใกล้จะเริ่มเกณฑ์ผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานในเมืองโดยบังคับแล้วเข้าหน่วยลาดตระเวนหรือส่งไปประจำการตามจุดอันตรายต่าง ๆ สังหารสัตว์อสูร”