สิ่งนี้คือสมบัติล้ำค่าที่ผู้บำเพ็ญนับหมื่นนับพัน โดยเฉพาะพวกจอมเฒ่าที่อายุขัยใกล้จะหมดลง ต่างเฝ้าฝันถึงเป็นที่สุด!
คุณค่าของมันไม่อาจประเมินได้ด้วยหินวิญญาณ!
"ไม่แปลก...ไม่แปลกที่เสวียนหมิงถูกสำนักเตาตามล่า...คัมภีร์เตาโอสถวิเศษล้ำค่าเพียงนี้ แม้แต่โอสถซ่อมฟ้าซึ่งเป็นโอสถวิญญาณโบราณก็ยังมี นี่คงเป็นเหตุผลที่แท้จริงที่สำนักเตาไม่ยอมปล่อยเขาไปเป็นแน่!"
หลี่ชิงซานรู้แจ้งกระจ่าง หัวใจเต็มไปด้วยความสะเทือนใจอย่างสุดประมาณ
"สำนักเสวียนเทียนในอดีตสามารถปรุงโอสถซ่อมฟ้าได้ คงจะเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งการบำเพ็ญที่แข็งแกร่งยิ่งนักในยุคบรรพกาล!"
หลี่ชิงซานคาดคะเนในใจ
เมื่อสงบอารมณ์ตื่นเต้นลง หลี่ชิงซานก็หันสายตาไปยังเตาหลอมยาที่เปิดออกแล้วนั้น
เตาหลอมยาระดับยอดชั้นสาม!
มีเตาหลอมยานี้ ต่อไปคุณภาพโอสถที่เขาปรุงจะต้องสูงขึ้นอย่างมากเป็นแน่
"แต่เตาหลอมยาระดับยอดชั้นสามนี้ ตอนก่อนข้าเก็บมันเข้าไปในน้ำเต้าดั่งใจ ทำไมระดับขั้นถึงไม่เพิ่มขึ้น? หรือว่าเพราะมีรอยประทับจิตวิญญาณของผู้อื่นอยู่บนนั้น หรือเป็นเพราะอาคมกั้น?"
แววตาของหลี่ชิงซานฉายแววความสงสัย
"ตอนนี้เตาหลอมยาเปิดออกแล้ว บางทีอาจใช้น้ำเต้าดั่งใจเพิ่มระดับขั้นต่อได้?"
หลี่ชิงซานรู้สึกไหววูบในใจ
เขาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็เก็บเตาหลอมยาตรงหน้าเข้าไปในน้ำเต้าดั่งใจอีกครั้ง
เขาคิดแล้วคิดอีก ก็หยิบโอสถซ่อมฟ้าออกมาหนึ่งเม็ด
บางที โอสถซ่อมฟ้าก็อาจเพิ่มระดับขั้นต่อไปได้เช่นกัน
ตลอดคืนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
วันรุ่งขึ้น เมื่อเขาตรวจดูน้ำเต้าดั่งใจอีกครั้ง ต่อให้เตรียมใจไว้แล้ว ก็ยังถูกสะเทือนใจอย่างลึกซึ้ง!