สวี่เหลียงกำลังอยู่ในห้องศูนย์กลางค่ายกลใต้ดิน เหงื่อท่วมตัว นำเหล่านักอาคมเร่งซ่อมแซมและเสริมความแข็งแกร่งให้ฐานค่ายกล นิ้วมือตวัดวาดอาคมนับไม่ถ้วนอย่างรวดเร็ว เพื่อประคองค่ายกลศิลามั่นคงที่สั่นคลอนให้มั่นคง
หลี่หงฉานตวาดด้วยเสียงใส ร่างกลายเป็นแสงกระบี่ พุ่งทะลุโล่แสงออกไป ฆ่าฟันเข้าไปในฝูงสัตว์อสูร!
แสงกระบี่ผ่านไปที่ใด เนื้อหนังกระจัดกระจาย นางมุ่งสังหารพวกที่พยายามทำลายศูนย์กลางค่ายกลหรือเป็นภัยคุกคามต่อโล่แสงมากที่สุด กล้าหาญยิ่งนัก
การต่อสู้เข้าสู่ช่วงดุเดือดในพริบตา!
ทุกขณะมีผู้บำเพ็ญได้รับบาดเจ็บถูกหามลงจากกำแพงเมือง ส่งไปยังห้องยาและโรงหมอด้านหลัง
หลี่ชิงซานไร้สีหน้า มือของเขายิ่งทำงานเร็วขึ้น โอสถทีละขวดถูกปรุงสำเร็จ แล้วถูกศิษย์ที่รอคอยนำไปส่งที่กำแพงเมืองทันที
เขารู้ดีว่าโอสถทุกเม็ดที่ตนปรุง อาจเกี่ยวข้องกับชีวิตของเพื่อนร่วมวิถีคนหนึ่ง และเกี่ยวข้องกับความอยู่รอดของแนวป้องกัน
เขาจำต้องอยู่ที่นี่ให้ครบร้อยวัน ถึงจะได้แก่นโลหะเกิงจินผืนนั้นมา
ก่อนหน้านั้น หลี่ชิงซานย่อมปรุงโอสถอย่างสุดกำลัง แม้แต่ความแค้นกับจางอวี๋เจินก็ถูกเขาเก็บไว้ก่อนชั่วคราว
การศึกชิงป้อมปราการดำเนินต่อไปอย่างโหดร้ายและดุเดือด
ความรู้สึกวิกฤตปกคลุมทั่วช่องเขาปากเหยี่ยว ทุกคนตึงเครียดไปหมด
การศึกชิงป้อมที่เลือดสาดและโหดร้ายราวเครื่องบดเนื้อ ดำเนินต่อเนื่องนานถึงหนึ่งเดือนเต็ม
เมื่อเสียงแตรถอยทัพของเผ่าปีศาจดังมาจากขอบฟ้าในที่สุด ผู้บำเพ็ญที่รอดชีวิตบนป้อมปราการช่องเขาปากเหยี่ยวแทบทุกคนทรุดกายลงกับพื้น หลายคนไม่ทันได้รักษาบาดแผลก็หลับไปด้วยความเหนื่อยล้า