“ตุบ…ตุบ…”
เสียงสั่นสะเทือนอันแผ่วเบาแต่ทรงพลังดังออกมาจากภายในไข่ ประดุจดั่งหัวใจดวงจิ๋วที่เต้นอย่างแข็งแรง
ทุกครั้งที่มันเต้น พลังปราณที่อยู่โดยรอบก็ถูกกระตุ้นให้เกิดระลอกคลื่นอันละเอียดอ่อน
หลี่ชิงซานกลั้นหายใจ สายตาจ้องเขม็งไปที่ไข่จินเฟิงฉานไม่กะพริบตา หัวใจเต็มไปด้วยความคาดหวังและความตื่นเต้นระคนกัน
เขาสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่า ชีวิตน้อย ๆ ภายในไข่นั้นกำลังสะสมพลังสุดท้ายของมัน
“แกร่ก…”
เสียงแตกเปราะอันแผ่วเบาอย่างยิ่ง แต่ชัดเจนไร้ที่ติดังขึ้น
เพียงเห็นว่าที่ยอดเปลือกไข่ซึ่งส่องแสงเจิดจ้าที่สุด ปรากฏรอยร้าวเล็กเท่าเส้นผมเส้นหนึ่ง
ถัดมา รอยร้าวนั้นราวกับมีชีวิต รวดเร็วแผ่ขยายลงมา แตกแขนงออกไป ชั่วพริบตาก็ปกคลุมไปทั่วเปลือกไข่เกือบทั้งใบ
“แกร่ก…แกร่ก…”
เสียงแตกสลายดังถี่ขึ้นเรื่อย ๆ
ทันใดนั้น แสงสีทองทั้งหมดก็พลุ่งเข้าไปด้านในพร้อมกัน วูบเดียวก็หดกลับเข้าไปในไข่หมดสิ้น! วินาทีถัดมา—
“วี้—!”
เสียงครวญอันแหลมคมไร้ซึ่งรูปร่าง แต่ดุดันยิ่งนัก ปะทุออกมาจากภายในไข่!
เสียงนี้มิได้ไปกระทบที่แก้วหู หากแต่ทะลวงผ่านกายเนื้อโดยตรง กระแทกเข้าอย่างแรงบนจิตวิญญาณของหลี่ชิงซาน!
ต่อให้เขามีการเตรียมพร้อมไว้ก่อนแล้ว และมีสายสัมพันธ์จากการหลอมโลหิตกับไข่จักจั่น ก็ยังอดรู้สึกไม่ได้ว่าจิตวิญญาณสั่นสะเทือนเล็กน้อย ดวงตาพร่าเลือนไปชั่วขณะ!
“น่าหวาดหวั่นยิ่งนัก! เพิ่งจะกำเนิด ก็สามารถสั่นสะเทือนจิตวิญญาณของผู้บำเพ็ญขั้นสร้างฐานขั้นสมบูรณ์ ได้ถึงเพียงนี้!”
หลี่ชิงซานตกตะลึงในใจ ถัดมาก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง