เจียงหาวเลิกคิ้วสูง ก่อนหน้านี้เธอเดินดูช่องแชตอยู่รอบหนึ่ง ยังไม่เห็นใครเปิดได้กระจกเสริมความแข็งแรงเลย แต่พี่สาวตัวน้อยกลับเปิดได้เสียอย่างนั้น
เธอไม่ลังเล รับทรัพยากรมาแล้วพิมพ์ถามว่า “อยากแลกอะไร?”
ผ่านไปหลายวินาที ข้อความของพี่สาวตัวน้อยถึงส่งกลับมา เป็นข้อความเสียง
เจียงหาวกดฟัง เสียงจากโทรศัพท์แผ่วเบาจนแทบไม่ได้ยิน ขาด ๆ หาย ๆ เหมือนลมหายใจที่เค้นออกมาจากลำคอ
“พี่เจียง... พี่มี... ยาถอนพิษไหม...”
สีหน้าเจียงหาวเปลี่ยนไปเล็กน้อย เธอไม่ถามอะไรต่อ ส่งยาถอนพิษระดับต่ำที่เปิดได้ไปให้ทันที
ไม่รู้ว่าพี่สาวตัวน้อยไปเจอสัตว์ประหลาดแบบไหนมา ถึงได้บาดเจ็บหนักขนาดนี้
เธอคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค้นกล่องยาใบเล็กในกระเป๋า ในนั้นมีผ้าพันแผลห้ามเลือดอยู่สามม้วน จึงส่งทั้งหมดให้พี่สาวตัวน้อยไปเลย
แต่หลังส่งไปได้ไม่กี่วินาที ของทั้งหมดก็ถูกส่งกลับมาเหมือนเดิมไม่มีตกหล่น
นอกจากผ้าพันแผลห้ามเลือดสามม้วนแล้ว ยังมีทรัพยากรอีกกองใหญ่ส่งกลับมาด้วย
ถัดมา ข้อความเสียงของพี่สาวตัวน้อยก็เด้งขึ้นมาอีกครั้ง
“พี่เจียง... ฉันใช้ยาถอนพิษแล้ว... ไม่ค่อยได้ผล... ฉันคง... จะตายแล้ว... ทรัพยากรทั้งหมดของฉันยกให้พี่... พี่ต้องมีชีวิตอยู่บนถนนเอาชีวิตรอดให้ดีนะ... ถ้า... ถ้าพี่เจอพ่อแม่ฉันในอนาคต... อย่าบอกพวกเขานะ... ว่าฉันตายแล้ว... บอกแค่ว่า... ฉันไปข้างหน้าแล้ว...”
เจียงหาวหน้าขรึม ไม่พิมพ์ตอบอีก เธอส่งของทั้งหมดกลับไป แล้วกดโทรวิดีโอทันที