ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 27 สร้างความเดือดดาลให้คนทั้งกลุ่ม

7 นาที· 1.6K คำ

เช้าวันถัดมา เวลา 8 โมงตรง ดวงอาทิตย์ในโลกเกมเอาชีวิตรอดบนถนนก็โผล่มาทำงานตามเวลา

ทันใดนั้น อันดับระยะทางประจำวันก็เด้งขึ้นมาตรงหน้าผู้เล่นทุกคน

อันดับหนึ่งยังคงไม่มีใครโค่นได้ ชื่อเจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งยังอยู่อันดับเดิม ส่วนตัวเลขหนึ่งพันกิโลเมตรที่ตามหลังชื่อก็ยังทำให้เห็นแล้วเวียนหัวเหมือนเดิม

ส่วนอันดับสองถึงสิบกลับเปลี่ยนหน้ากันยกแผง

หลังรู้ว่ามีอันดับระยะทางประจำวัน ผู้เล่นส่วนใหญ่ก็พากันวิ่งสุดชีวิต ใครโชคดีหน่อยก็เจอหีบสมบัติมากกว่า ได้เบนซินกับแบตเตอรี่มากกว่า ย่อมมีโอกาสติดอันดับ

ส่วนคนที่โชคร้าย ค่าพลังต่อสู้ต่ำ หรือกระทั่งไม่กล้าเปิดหีบสมบัติมากนัก แค่ทำตามเป้าหมายขั้นต่ำประจำวันได้ก็นับว่าเก่งแล้ว

ผู้เล่นที่ไม่ติดอันดับมองกระดานด้วยความอิจฉา นอกจากอิจฉาก็ยังคงมีแต่ความอิจฉา

แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขากังวลยิ่งกว่ากระดานอันดับ คือจำนวนผู้เล่นตรงมุมขวาบนของเขตที่ยังคงลดลงเรื่อย ๆ

แม้อัตราการลดลงจะชะลอลงจากเมื่อวานมาก แต่พอนับรวมการท้าทายบนถนนครั้งนั้น ภายในวันเดียวก็ยังมีคนตายมากกว่าหนึ่งแสนคน

ตอนนี้ ในเขต 444 มีคนรอดชีวิตเหลืออยู่เพียงห้าแสนสองหมื่นคนเท่านั้น

เมื่อเห็นคนเป็น ๆ กว่าหนึ่งแสนคนหายไปต่อหน้าต่อตา ผู้เล่นที่ยังรอดทุกคนต่างรู้สึกเย็นวาบไปทั้งแผ่นหลัง

กระต่ายตายจิ้งจอกเศร้า ไม่มีใครรู้ว่าพรุ่งนี้ตัวเองจะกลายเป็นหนึ่งในตัวเลขนั้นหรือไม่

แต่เพื่อเอาชีวิตรอด ทุกคนก็ยังต้องรวบรวมสติให้พร้อม

ทว่าเมื่อมองถนนนอกหน้าต่างรถที่ถูกแดดเผาจนเป็นสีเทา มองอากาศร้อนจัดที่บิดเบี้ยวไปมา ผู้เล่นก็อดสบถออกมาไม่ได้ หลังด่าจบก็กลับมาทำหน้าเคร่งเครียดอีกครั้ง

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป