หลังการแข่งขันเริ่มขึ้น หมอกหนาบนสนามแข่งก็สลายไป เผยให้เห็นจันทร์สีแดงที่ลอยสูง แสงจันทร์สีแดงคล้ำส่องลอดลงมาจากหลังม่านเมฆ
เจียงหาวรอจนฟ้าสางแล้วค่อยเข้าไปในดันเจี้ยนแท้ ๆ แต่ท้องฟ้าในดันเจี้ยนกลับยังเป็นเวลากลางคืน
สนามแข่งทั้งสายถูกแสงจันทร์สีแดงสาดจนย้อมเป็นสีเลือดหม่น
ยังดีที่มีระบบขับขี่อัตโนมัติ ต่อให้เธอสายตาสั้นขั้นรุนแรง ก็ไม่กระทบการพุ่งไปข้างหน้า
แต่เมื่อครู่เธอเสียเวลาไปหลายวินาทีเพราะจัดการหมีดำคอยอยู่ดี รถหลายแถวข้างหน้าจึงแล่นไปไกลจนไม่เห็นแม้แต่เงาแล้ว
เจียงหาวขมวดคิ้วเล็กน้อย พวกสัตว์ประหลาดนี่วิ่งเร็วขนาดนี้ได้ยังไง? หรือว่าเกมแอบเปิดช่องให้พวกมันกันแน่?
เธอกำการ์ดเร่งความเร็วไว้ในมือ กำลังจะใช้ ทว่าหน้ารถกลับกดวูบลงอย่างกะทันหัน รถทั้งคันราวกับถูกใครถีบจากที่สูง พุ่งดิ่งลงไปในแนวตั้งฉากเก้าสิบองศา
แรงเฉื่อยกดร่างเจียงหาวติดเบาะแน่น หัวใจแทบหล่นไปอยู่ที่ตาตุ่ม
ทุกอย่างเกิดขึ้นกะทันหันเกินไป เธอไม่ทันได้เตรียมใจแม้แต่น้อย
นี่มันรถพุ่งไปข้างหน้า แต่วิญญาณวิ่งไล่ตามอยู่ข้างหลังชัด ๆ
ความรู้สึกไร้น้ำหนักพุ่งจากฝ่าเท้าขึ้นไปถึงกระหม่อม กระเพาะปั่นป่วนราวกับคลื่นโหม เธอกำเข็มขัดนิรภัยแน่นจนรากฟันแทบแตก ในใจยังด่าบรรพบุรุษของเกมไล่ไปถึงสิบแปดชั่วโคตร
ก่อนเข้าดันเจี้ยน เธอคาดเดาสนามแข่งไว้สารพัด แต่คิดอย่างไรก็ไม่ถึงว่าดันเจี้ยนคราวนี้จะเป็นสนามรถไฟเหาะบ้าบอนี่!
เอ้อร์เฟิ่งเกาะผมเจียงหาวแน่น ถึงมันจะไม่กลัวความสูง แต่ถ้าไม่จับให้ดี คงถูกเหวี่ยงไปกระแทกกระจกหลังจนสลบแน่