ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 79 ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง ขับรถเข็นตะลุยเกมถนน

8 นาที· 1.7K คำ

เมื่อมองศพของชนแกให้ตายก็สมควร เจียงหาวก็อดรู้สึกสะท้อนใจไม่ได้

จะว่าไป ชนแกให้ตายก็สมควรก็นับว่าช่วยเธอไว้มากเหมือนกัน

ถ้าเขาไม่ส่งหัวโล้นมาจัดการเธอ เธอก็คงไม่บังเอิญได้รู้จักสถานที่อย่างสนามประลอง และคงไม่มีทางหาเหรียญเกมได้มากมายขนาดนี้ภายในวันเดียว

ถ้าไม่มีเงิน เธอก็ซื้อข่าวราคาสูงลิ่วจากหนูขาวไม่ได้ ส่วนนักอัญเชิญจะเลื่อนขั้นได้เมื่อไรก็ยังไม่รู้

คนดีจริง ๆ นะ แค่ดันอายุสั้นไปหน่อย

เกมเห็นเจียงหาวคว้าชัยชนะเพื่อเลื่อนขั้นได้อย่างง่ายดายอีกครั้ง จำนวนชัยชนะบนกระดานจัดอันดับการต่อสู้ของเธอเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งครั้ง มันโกรธจนหมดแรงจะโกรธแล้ว

ปกติชนแกให้ตายก็สมควรคนนี้ดูโลดโผนไม่เบา ผลงานในการท้าทายบนถนนกับดันเจี้ยนก็ใช้ได้ ทำไมพอลงสนามจริงถึงได้อ่อนปวกเปียกขนาดนี้?

ถึงกับปล่อยให้ยัยขาเป๋นั่นชนะอีกแล้ว!

ให้ตายเถอะ ไม่มีใครจัดการเธอได้บ้างหรือไง?

สิ่งเดียวที่ทำให้มันพอปลอบใจตัวเองได้บ้าง คือเหล่ามอนสเตอร์ใต้เวทีจับได้แล้วว่าคนพิการกำลังหลอกลวง จึงไม่ปล่อยให้เธอแกล้งทำเป็นคนอ่อนแอเพื่อกอบโกยเงินอีก

ไม่อย่างนั้น มันคงไม่กล้าคิดเลยว่าถ้ายัยขาเป๋ชนะต่อเนื่องแบบนี้ จะกวาดเหรียญเกมไปได้มากขนาดไหน

แค่คิดก็เจ็บใจแทบกระอัก

ไม่ได้การ ถ้าปล่อยให้เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งเติบโตต่อไปแบบนี้ คงไม่ใช่เรื่องดีแน่

มันต้องหาทางทำอะไรสักอย่างแล้ว...

ขณะนี้เจียงหาวยังไม่รู้เลยว่าเกมกำลังจับตาเธออยู่ และกำลังหาทางเล่นงานเธออย่างบ้าคลั่ง

หลังกลับจากสนามประลองขึ้นรถ เธอก็พาสามตัวน้อยไปอาบน้ำในห้องน้ำทันที อาบจนหอมฟุ้ง

เลือดของพวกนั้นเหม็นจะตาย ต้องล้างให้สะอาด

อาบน้ำให้สามตัวน้อยเสร็จแล้ว เธอก็อาบน้ำชำระตัวเอง ก่อนจะกลับเข้าห้องนอน

ถึงตอนนี้เธอถึงมีเวลาตรวจดูของที่เก็บเกี่ยวได้ทั้งหมดจากสนามประลองในวันนี้

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป