ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง นั่งรถเข็นถล่มเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง

ตอนที่ 24 ฉันนี่แหละอันดับหนึ่ง ขับรถเข็นบุกทะลวงเกมถนน

6 นาที· 1.4K คำ

นอกจากพี่สาวตัวน้อยแล้ว เพื่อนสนิทอีกสองคนก็ส่งข้อความมาเช่นกัน

เจ้าลูกวัวน้อยซากุระมารุ: พี่ใหญ่ คนในช่องแชตพวกนั้นกำลังได้ใจ ระวังตัวด้วยนะ คนบ้าพวกนี้ทำได้ทุกอย่าง ถ้ามีอะไรให้ช่วยก็บอกฉันได้ทุกเมื่อ

ผู้หลงรักหนุ่มผมทองหน้าปากหมู่บ้าน: พี่ใหญ่ ฉันรู้สึกว่าพวกนั้นจะมาหาเรื่องพี่ ระวังตัวให้ดีนะ ถึงฉันจะไม่มีความสามารถอะไร แต่ถ้าเปิดกล่องได้ของมีประโยชน์ ฉันจะถามพี่เป็นคนแรกแน่นอน

ที่จริง นอกจากทำการค้ากันไม่กี่ครั้ง ทั้งสองคนก็ไม่ได้มีความสัมพันธ์อื่นกับเจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่ง

แต่ถ้าปล่อยให้ชนแกให้ตายก็สมควรครองอำนาจเบ็ดเสร็จในเขต 444 ได้จริง ๆ พวกผู้เล่นธรรมดาอย่างพวกเขาจะมีจุดจบแบบไหนกัน?

เมื่อเทียบกันแล้ว แม้เจียงบ้านี้นั่งรถเข็นซิ่งจะปากร้ายไปหน่อย แต่อย่างน้อยก็ไม่ฆ่าคนส่งเดช แถมซื้อขายกันก็ไม่เอาเปรียบ จะเลือกอยู่ข้างไหนไม่ต้องคิดเลย

เจียงหาวตอบทั้งสองคนไปว่า “ไม่เป็นไร ฉันรู้อยู่แก่ใจ” แล้วปิดหน้าต่างสนทนา

คิดจะเล่นงานเธอหรือ?

มุมปากเจียงหาวยกขึ้นเป็นรอยยิ้มจาง ๆ แต่แววตากลับไร้รอยยิ้ม

เธอแค่อยากเดินทางต่อ อยากแข็งแกร่งขึ้น อยากตามหาพี่สาว

แต่ถ้าใครคิดว่าเธอเป็นลูกพลับนิ่ม ๆ แล้วจะเข้ามาบีบเล่น เธอก็ไม่รังเกียจที่จะส่งอีกฝ่ายไปให้ถึงที่หมาย

ดึกมากแล้ว ตัวเลขมุมขวาบนของหน้าจอแสงขยับไปถึงสองทุ่ม

อีกสองชั่วโมงก็จะมืด พูดอีกอย่างคือเวลาเก็บกล่องสมบัติของเธอเหลือเพียงสองชั่วโมงสุดท้าย

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป