ทันทีที่เห็นประตูทางเข้าสถานีบ่อน้ำร้อนเหยาฉือ เจียงหาวกับเจ้าตัวเล็กทั้งสามก็อุทานออกมาพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
เมื่อเทียบกับคลินิกโทรม ๆ และไป๋เสี่ยวเซิงก่อนหน้านี้แล้ว บ่อน้ำร้อนเหยาฉือหรูหราจนสถานที่เหล่านั้นเทียบไม่ติด
ชั่วขณะนั้น ในหัวของทุกคนมีอยู่คำเดียว
รวย
รวยเกินไปแล้ว
คฤหาสน์ทั้งหลังเหมือนโรงแรมหรูที่ยกออกมาจากโปสเตอร์รีสอร์ตในยุโรปทั้งดุ้น
เพดานสูงตระหง่าน หน้าต่างบานใหญ่เรียงรายอยู่สองฝั่ง แสงไฟสีทองอุ่นส่องลอดออกมา เคลือบขั้นบันไดหินหน้าอาคารให้เป็นประกาย
หน้าประตูใหญ่มีน้ำพุขนาดมหึมาตั้งอยู่ สายน้ำพุ่งสูงจากก้นสระ ก่อนแตกกระจายเป็นละอองหมอกกลางอากาศ
กลางน้ำพุมีรูปปั้นนางเงือกหยกขาวตั้งตระหง่าน ผมยาวสยาย หางปลาเชิดสูง มือประคองไข่มุกที่ส่องประกายระยิบระยับ
ละอองน้ำทำให้ฐานรูปปั้นเปียกชุ่ม แสงแดดส่องกระทบจนเกิดรุ้งวงเล็ก ๆ
ที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่ยังมีพนักงานบริการอยู่มากมาย
ตรงทางเข้ามีพนักงานต้อนรับยืนอยู่สองแถว แถวหนึ่งเป็นกุ้ง อีกแถวเป็นปู
แต่เมื่อเทียบกับสัตว์ประหลาดที่เคยพบเห็นตามปกติ พลทหารกุ้งและปูสองแถวนี้ดูผ่านการฝึกอบรมมาอย่างดี
ไม่มีกลิ่นอายดุร้ายแบบสัตว์ประหลาดให้เห็นแม้แต่น้อย ทั้งที่เป็นคนละสายพันธุ์กันแท้ ๆ แต่เจียงหาวกลับมองเห็นความเป็นมิตรบนใบหน้าของพวกเขาได้อย่างชัดเจน
พลทหารกุ้งและปูสวมเสื้อกั๊กสีแดงเหมือนกันทุกคน พากันโค้งคำนับอย่างพร้อมเพรียง