“เอ่อร์โหงว อย่ามาก่อกวน นี่ไม่ใช่เรื่องเล่น ๆ นะ!”
“นั่นสิ แม้แต่หมอหรายยังทำอะไรไม่ได้ แล้วนายจะมีปัญญาอะไร?”
หวังเอ่อร์โหงวไม่สนใจคำสบประมาทของทุกคน เขามองเฉินอิงอิงด้วยแววตามุ่งมั่น “พี่อิงอิง เชื่อผมสักครั้งเถอะ ถ้าช้ากว่านี้คงไม่ทันแล้วจริง ๆ”
ระหว่างพูด เขาก็หยิบถุงผ้าออกมาจากเป้ที่พกติดตัว พอเปิดดู ภายในมีเข็มเงินเก้าเล่มเรียงอยู่เป็นระเบียบ ตัวเข็มเรียวบาง ปลายแหลมคมและวาววับ
พอหรายจื้อเห็นเข็มเงิน สีหน้าก็ยิ่งย่ำแย่ “นายจะฝังเข็มด้วยเหรอ?
กล้ามเนื้อหัวใจขาดเลือดจะมาแทงมั่วซั่วได้ยังไง?
ถ้าแทงจนเกิดเรื่องขึ้นมา ใครรับผิดชอบ?”
“ถ้าเกิดอะไรขึ้น ผมรับผิดชอบเอง!” หวังเอ่อร์โหงวตอบเสียงหนักแน่น เด็ดขาดจนไม่มีใครกล้าคัดค้าน
เขาก้าวไปข้างหน้า ผลักหรายจื้อออก แล้วพูดกับเฉินอิงอิงว่า “ให้ทุกคนถอยไปหน่อย เปิดที่ให้ผมด้วย”
เฉินอิงอิงมองความมั่นใจในแววตาของหวังเอ่อร์โหงว ก่อนจะหันไปมองพ่อที่กำลังร่อแร่ เธอกัดฟันแล้วตะโกนบอกทุกคน “ทุกคนถอยไปหน่อย! ให้เอ่อร์โหงวลองดู!”
มาถึงขั้นนี้แล้ว คงต้องลองรักษาแบบคว้าฟางเส้นสุดท้ายดู
ทุกคนถอยหลังไปอย่างลังเล สายตาของคนทั้งห้องจับจ้องไปที่หวังเอ่อร์โหงว
เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ รอบกายคล้ายมีไอพลังบางเบาโอบล้อม แววตาก็ลึกล้ำขึ้นเรื่อย ๆ
เขาถือเข็มเงินไว้ในมือ ปลายเข็มขยับเพียงเล็กน้อย ก่อนจะแทงเข้าสู่จุดฝังเข็มต่าง ๆ บนอกของเฉินเกินอย่างแม่นยำ ทั้งจุดซานจง จุดซินอวี๋ และจุดอื่น ๆ พร้อมเสียงแหวกอากาศแผ่วเบา
นี่คือเข็มเทพเก้าสุริยันจาก《วิชาเทพสวรรค์》 เชี่ยวชาญเป็นพิเศษในการรักษาอาการฉุกเฉินเช่นนี้ ช่วยเปิดเส้นลมปราณ กระตุ้นการไหลเวียนของเลือดและสลายเลือดคั่ง ทั้งยังทำให้เส้นเลือดที่อุดตันกลับมาไหลเวียนได้ในพริบตา