เมื่อเห็นเสือกำลังจะจู่โจม เจียงสวินรีบควักก้านจุดไฟออกจากอกเสื้อ แล้วเป่าให้ติดไฟ
เปลวไฟเพิ่งลุกขึ้น เสือตัวนั้นก็พุ่งกระโจนเข้าใส่เจียงสวินทันที
เจียงสวินเห็นดังนั้นก็ชูดาบใหญ่ขึ้นพร้อมตะโกนก้อง ไม่ถอยกลับรุกเข้าใส่ แผ่จิตสังหารทั่วร่าง
ปฏิกิริยาของเขาทำให้เสือตกใจจริง ๆ มันแตะพื้นแล้วถอยหลังไปสองก้าวทันที
เจียงสวินฉวยโอกาสนี้วิ่งไปหาหญ้าแห้ง จุดไฟเผามัน แล้วฟันหญ้าแห้งออกมาครึ่งหนึ่ง ก่อนใช้ดาบเขี่ยโยนใส่เสือตัวนั้น
‘ถ้าเกิดไฟไหม้ภูเขาขึ้นมาจริง ๆ ก็ช่วยไม่ได้แล้ว ชีวิตฉันสำคัญที่สุด!’
เจียงสวินมองกองเพลิงที่ลุกโหม ดวงตาสะท้อนแสงไฟวูบไหว
เมื่อเห็นกองเพลิง เสือก็ถอยกรูดเช่นกัน เจียงสวินอาศัยแนวไฟกำบัง แล้วออกวิ่งสุดชีวิต
เจียงสวินวิ่งไปไกลหนึ่งลี้ ก่อนขาอ่อนทรุดลงนั่งหลังโขดหินก้อนใหญ่ เหงื่อท่วมศีรษะ
บารมีของเสือตัวนี้ไม่ใช่เรื่องพูดเกินจริงเลย การกระโจนเมื่อครู่ทำเอาขาเจียงสวินอ่อนแรงไปหมด
เมื่อมองกองเพลิงอีกครั้ง จุดที่เจียงสวินโยนหญ้าแห้งไปเป็นที่โล่ง ไฟจึงลุกอยู่เพียงครู่เดียวก็สงบลง
“ไม่รู้ว่าต้องมีฝีมือถึงขั้นไหนถึงจะฆ่าเสือตัวนั้นได้ หนังเสือต้องมีราคามากแน่...”
เจียงสวินกำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพลังในขั้นหลอมกายชั้นสามของตน
ตลอดสามเดือนที่สร้างบ้าน เจียงสวินไม่ได้เอาแต่สร้างบ้าน เหยียนเอ๋อร์ยังสอนเขาอ่านเขียนอยู่ข้าง ๆ ด้วย ตอนนี้เขาแทบจะอ่านอักษรของต้าอวี๋ได้ครบหมดแล้ว
ขณะเดียวกัน เหยียนเอ๋อร์ยังสอนวิชาหมัดมวยและการฝึกฝนร่างกายให้เขาด้วย