ถังหนิงชะงักไป หัวใจเต้นรัวขึ้น
ตอนที่จี้จิ่นซิวโน้มหน้าลงมาเตรียมจูบเธอ ร่างกายของเธอก็สั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่
เมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเธอ จี้จิ่นซิวก็หยุดการเคลื่อนไหว ดวงตาลึกล้ำเต็มไปด้วยความข่มกลั้น
“อะไร กลัวเหรอ?”
ถังหนิงยังไม่ทันได้สติกลับมา
จี้จิ่นซิวใช้นิ้วชี้เกลี่ยข้างจมูกเธอ พลางเอ่ยกลั้วหัวเราะ “แค่แกล้งเล่น อย่าคิดจริงจังสิ”
จากนั้นถังหนิงก็รู้สึกว่าน้ำหนักบนร่างเบาลง
จี้จิ่นซิวลุกจากตัวเธอแล้ว เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ
เมื่อมองแผ่นหลังของเขา ถังหนิงก็ถอนหายใจโล่งอกในที่สุด ยกมือตบอกเบา ๆ ทว่าหน้ายังคงร้อนผ่าว
เมื่อกี้เธอนึกว่าจะต้องทำเรื่องนั้นเสียแล้ว…
ที่จริงเธอไม่ได้หัวโบราณอะไรนักหรอก แต่เขาเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของจี้หานนี่นา
เมื่อก่อนจี้จิ่นซิวเข้มงวดกับเธอมาก ทั้งที่อายุมากกว่าเธอไม่กี่ปีแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนคนแก่หัวโบราณ
ความรู้สึกแบบนี้ช่างกระอักกระอ่วนเกินไป
โดยเฉพาะเมื่อสามปีก่อน เธอกับจี้จิ่นซิวยังเคยมีเรื่องน่าอึดอัดแบบนั้นเกิดขึ้นอีก…
ช่างเถอะ ๆ
ถังหนิงส่ายหน้า ไม่คิดต่อแล้ว
พอจี้จิ่นซิวอาบน้ำเสร็จออกมา ถังหนิงก็ยอมรับความจริงที่ว่าต้องอยู่กับเขาได้แล้ว เธอจึงไปอาบน้ำบ้าง
ทั้งอาบน้ำ บำรุงผิว และทาโลชั่นใช้เวลาไปเต็ม ๆ ชั่วโมงครึ่ง
เธอนึกว่าจี้จิ่นซิวน่าจะหลับไปแล้วเสียอีก
ใครจะคิดว่าพอผลักประตูห้องน้ำออกมา เสียงหยอกเย้าของจี้จิ่นซิวก็ดังขึ้น “นึกว่าคุณจะย้ายเข้าไปอยู่ข้างในซะแล้ว”
ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมไม่มีผิด
ถังหนิงชินแล้ว เธอเดินไปหยุดตรงปลายเตียง ก่อนถามอย่างหยั่งเชิง “ฉัน…นอนตรงไหน?”
จี้จิ่นซิวเลิกคิ้วบนใบหน้าหล่อเหลา “ถังหนิง ใบทะเบียนสมรสของเราจดกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหม?”
“ใช่สิ” ถังหนิงยังไม่เข้าใจในทันที
“แล้วคุณเคยเห็นคู่แต่งงานใหม่ที่จดทะเบียนกันถูกต้องตามกฎหมายคู่ไหนแยกห้องนอนกันบ้าง?”
จี้จิ่นซิวถามจนถังหนิงพูดไม่ออก
ช่างเถอะ
ถังหนิงเลิกแก้ตัว
“มานี่”
จี้จิ่นซิวตบที่ว่างข้างตัว
คราวนี้ถังหนิงยอมเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย
เพิ่งเอนตัวลงนอน เสียงหยอกล้อของจี้จิ่นซิวก็ดังขึ้นข้างหู “คุณนายจี้ ผมอุ่นเตียงไว้ให้แล้ว”
ถังหนิงหันไปมอง แววตาที่ใช้มองเขาพิกลไปไม่น้อย ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้ว
“จี้จิ่นซิว คุณเกลียดฉันมาตลอด คราวนี้จู่ ๆ กลับยุให้ฉันไปจดทะเบียน บอกมาตรง ๆ เลยดีกว่า คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?”
จี้จิ่นซิวทำหน้าเหมือนขบขัน “คุณบอกว่าผมเกลียดคุณเหรอ?”
“ไม่ใช่หรือไง?” ถังหนิงมั่นใจในใจมาก
“สมองคุณนี่…”
จี้จิ่นซิวลากเสียงทุ้มกังวานยาว ก่อนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ดูท่าจะไม่ค่อยฉลาดจริง ๆ”
ชอบจี้หาน จะฉลาดได้สักแค่ไหนกัน?
“หมายความว่า…”
คำว่า ‘อะไร’ ยังไม่ทันหลุดจากปาก ถังหนิงก็ถูกจี้จิ่นซิวโอบเข้ามากอดและกดไว้ในอ้อมแขน เสียงแหบพร่าของเขาดังก้องอยู่เหนือศีรษะเธอ
“เด็กดี นอนก่อนเถอะ”
“เราเป็นสามีภรรยากัน ต่อไปยังมีเวลาอีกมากให้ค่อย ๆ ทำความรู้จักกัน”
น้ำเสียงของเขาฟังดูเหนื่อยล้าอย่างปิดไม่มิด ลมหายใจค่อย ๆ ลึกและสม่ำเสมอขึ้น
ถังหนิงถูกเขากอดไว้ในอ้อมแขน สัมผัสได้ถึงไออุ่นของเขา ได้ยินเสียงหัวใจ และได้กลิ่นกายของเขา หัวใจยิ่งเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ—
ในเวลาเดียวกัน
ยามดึก ในห้องส่วนตัวสุดหรูของร้านคาราโอเกะ
จี้หานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดทั้งคืน ท่าทางใจลอย
เมื่อก่อนถังหนิงโกรธ ไม่ถึงครึ่งวันเธอก็จะเป็นฝ่ายมาหาเขาเอง
เรื่องที่วันนี้เขาไม่ไปจดทะเบียนด้วย แม้เธอจะโกรธจนสาบานไว้รุนแรง แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อน ภายในสามชั่วโมงเธอต้องมาหาเขาแล้วกล่าวขอโทษ
แต่ตอนนี้ดึกขนาดนี้แล้ว กลับไม่มีแม้แต่ข้อความวีแชตสักข้อความ
เก่งขึ้นมากจริง ๆ
“พี่รอง กำลังรอสายจากพี่ถังหนิงอยู่หรือเปล่าคะ?”
จี้ซินหนิงนั่งอยู่ข้างเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ไม่อย่างนั้นพี่ไปหาพี่ถังหนิงดีไหมคะ ตอนนี้เธอต้องโกรธมากแน่ ๆ”
“โทษหนูเอง หนูไม่น่ากลับมาวันนี้เลย แบบนี้พวกพี่ก็จะได้ไม่ต้องเลื่อนเรื่องจดทะเบียน แล้วพี่ถังหนิงก็ไม่ต้องโกรธ”
จี้ซินหนิงรู้จักจี้หานดี เขาเป็นคนรักหน้าตา
ยิ่งเธอพูดแบบนี้ เขาก็ยิ่งโกรธ
เป็นไปตามคาด
จี้หานพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ถังหนิงเป็นคนเอาแต่ใจเหมือนเจ้าหญิง อีกไม่นานก็กลับมาเอง ไม่ต้องไปสนใจหรอก”
“อีกอย่าง ซินหนิง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอเลย จะไปจดทะเบียนเมื่อไรก็ได้ เธอกลับประเทศมาหลังจากหายไปตั้งนาน พี่รองก็ต้องเลี้ยงต้อนรับเธอสิ”
หลังจี้หานพูดจบ เพื่อน ๆ หลายคนก็เริ่มช่วยพูดเสริม
“ใช่แล้วซินหนิง สามปีที่เธอไม่อยู่ คุณชายจี้คิดถึงเธอมากเลยนะ”
“พูดไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะถังหนิง เมื่อสามปีก่อนเธอก็คงไม่ต้องไปต่างประเทศ”
“ถังหนิงนี่ใจแคบเกินไปแล้ว ก่อเรื่องไม่รู้จักดูเวลาเลย คุณชายจี้ คราวนี้ต้องสั่งสอนเธอให้ดีนะ”
จี้หานทำหน้าเย็นชาแล้วแค่นเสียง “คราวนี้ถ้าเธอไม่ขอโทษซินหนิงดี ๆ ฉันจะไม่คืนดีกับเธอ”
จี้ซินหนิงยิ้มมีความสุขทันที เธอคล้องแขนจี้หานอย่างสนิทสนม แล้วเอนตัวพิงเขา
“ขอบคุณค่ะพี่รอง พี่ไม่รู้หรอกว่าหนูกลัวแค่ไหนที่ต้องกลับมาคราวนี้ ถ้าพี่ถังหนิงไม่พอใจ หนูก็คงต้องไปอีกแล้ว”
“ไม่มีทาง คราวนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอสมหวัง เธออยู่ที่ฮ่องกงอย่างสบายใจเถอะ ฉันจะปกป้องเธอเอง” จี้หานรับปาก พลางพลิกโทรศัพท์คว่ำลง
รอยยิ้มของจี้ซินหนิงเบ่งบาน “พี่รองดีที่สุดเลย ทั้งครอบครัว พี่รักหนูที่สุดแล้ว”
ดีกว่าพี่ใหญ่ไม่รู้ตั้งเท่าไร
จี้จิ่นซิวพี่ใหญ่ของเธอทำหน้าบึ้งใส่เธอตลอด ราวกับเธอเป็นศัตรูอย่างไรอย่างนั้น
……
ทางด้านคฤหาสน์ ถังหนิงฟังเสียงหายใจสม่ำเสมอของจี้จิ่นซิว แล้วค่อย ๆ หลับไปเช่นกัน
คืนนี้เธอหลับสนิทอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เช้าวันถัดมา
ถังหนิงตื่นขึ้นมา พอลืมตาก็สบเข้ากับดวงตาหงส์ลึกล้ำงดงามคู่หนึ่ง
เจ้าของดวงตาหงส์อย่างจี้จิ่นซิวก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน แววตาลุ่มลึกอ่อนโยน “คุณนายจี้ เมื่อคืนหลับสบายไหม?”
ถังหนิงพยักหน้า “สบายมากค่ะ”
นอนกอดกันทั้งคืน พอตื่นมาก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเท่าไรแล้ว
จี้จิ่นซิวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ดูท่าสามีคนนี้จะทำให้คุณพอใจได้อยู่สินะ”
ถังหนิงขมวดคิ้ว
เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย?
ตอนนั้นจี้จิ่นซิวลุกจากเตียงแล้ว เขาหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ พลางพูดว่า “มีประชุมเช้า วันนี้คงไม่ได้กินมื้อเช้ากับคุณ”
ถังหนิงขานรับเบา ๆ
สิ่งที่คบกับจี้หานมาตั้งเจ็ดปีแล้วยังไม่ได้รับมา เธอก็ไม่ได้หวังว่าจะได้รับจากเขา
ยิ่งไปกว่านั้น พวกเธอยังแต่งงานกันแบบสายฟ้าแลบ
……
เมื่อจี้จิ่นซิวออกมาจากห้องแต่งตัว เขาก็สวมสูทเรียบร้อยแล้ว
ถังหนิงกำลังบำรุงผิวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองเงาร่างของเขาผ่านกระจก
สูทสีเข้มขับให้เขาดูสง่างามสูงศักดิ์ คิ้วคมเข้ม และมีรัศมีกดดันติดตัว ขณะก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าว
“ซื้อของที่ชอบเพิ่มเถอะ ของทางนั้นไม่ต้องเอามาแล้ว” จี้จิ่นซิวหยุดยืนข้างเธอ ก่อนหยิบบัตรสีดำวางลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง “คุณนายจี้”
ถังหนิงเงยหน้ามองเขา
เมื่อเห็นท่าทางสง่างามสุขุมของเขา เธอก็เกือบคิดไปแล้วว่าเขาผู้ชอบพูดจาเชือดเฉือนและมีเสน่ห์ร้ายกาจเมื่อคืนเป็นแค่ภาพลวงตา
“ได้ค่ะ” ถังหนิงรับบัตรใบนั้นอย่างไม่ลังเล เท่ากับยอมรับสถานะคุณนายจี้ไปด้วย
อย่างไรแต่งกับพี่น้องตระกูลจี้คนไหน เธอก็ได้เป็นคุณนายจี้เหมือนกัน
ต่างกันแค่แฟนเก่ากลายเป็นน้องเขย
อืม ได้เป็นฝ่ายกดเขาไว้ได้แบบนี้ รู้สึกไม่เลวเลย
จี้จิ่นซิวเห็นเธอเหม่อคิดอะไรอยู่ จู่ ๆ ก็โน้มตัวลงมา ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบใกล้ใบหูของเธอ พลางกระซิบหยอกเย้า “คุณนายจี้ หวังว่าคุณจะปรับตัวกับสถานะนี้ให้เร็วหน่อยนะ ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาที่ผมต้องการ คือเราทำเรื่องที่สามีภรรยาควรทำกันได้”
ใบหน้าของถังหนิงแดงลามไปถึงกกหูในพริบตา……
