นัดจดทะเบียนเบี้ยวนัด? ฉันแต่งกับพี่ชายคุณแทน แล้วจะร้องไห้ทำไม

ตอนที่ 3 เป็นสามีภรรยากัน ก็ต้องทำเรื่องที่สามีภรรยาควรทำ

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ถังหนิงชะงักไป หัวใจเต้นรัวขึ้น

ตอนที่จี้จิ่นซิวโน้มหน้าลงมาเตรียมจูบเธอ ร่างกายของเธอก็สั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่

เมื่อสังเกตเห็นปฏิกิริยาของเธอ จี้จิ่นซิวก็หยุดการเคลื่อนไหว ดวงตาลึกล้ำเต็มไปด้วยความข่มกลั้น

“อะไร กลัวเหรอ?”

ถังหนิงยังไม่ทันได้สติกลับมา

จี้จิ่นซิวใช้นิ้วชี้เกลี่ยข้างจมูกเธอ พลางเอ่ยกลั้วหัวเราะ “แค่แกล้งเล่น อย่าคิดจริงจังสิ”

จากนั้นถังหนิงก็รู้สึกว่าน้ำหนักบนร่างเบาลง

จี้จิ่นซิวลุกจากตัวเธอแล้ว เดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำ

เมื่อมองแผ่นหลังของเขา ถังหนิงก็ถอนหายใจโล่งอกในที่สุด ยกมือตบอกเบา ๆ ทว่าหน้ายังคงร้อนผ่าว

เมื่อกี้เธอนึกว่าจะต้องทำเรื่องนั้นเสียแล้ว…

ที่จริงเธอไม่ได้หัวโบราณอะไรนักหรอก แต่เขาเป็นพี่ชายแท้ ๆ ของจี้หานนี่นา

เมื่อก่อนจี้จิ่นซิวเข้มงวดกับเธอมาก ทั้งที่อายุมากกว่าเธอไม่กี่ปีแท้ ๆ แต่กลับทำตัวเหมือนคนแก่หัวโบราณ

ความรู้สึกแบบนี้ช่างกระอักกระอ่วนเกินไป

โดยเฉพาะเมื่อสามปีก่อน เธอกับจี้จิ่นซิวยังเคยมีเรื่องน่าอึดอัดแบบนั้นเกิดขึ้นอีก…

ช่างเถอะ ๆ

ถังหนิงส่ายหน้า ไม่คิดต่อแล้ว

พอจี้จิ่นซิวอาบน้ำเสร็จออกมา ถังหนิงก็ยอมรับความจริงที่ว่าต้องอยู่กับเขาได้แล้ว เธอจึงไปอาบน้ำบ้าง

ทั้งอาบน้ำ บำรุงผิว และทาโลชั่นใช้เวลาไปเต็ม ๆ ชั่วโมงครึ่ง

เธอนึกว่าจี้จิ่นซิวน่าจะหลับไปแล้วเสียอีก

ใครจะคิดว่าพอผลักประตูห้องน้ำออกมา เสียงหยอกเย้าของจี้จิ่นซิวก็ดังขึ้น “นึกว่าคุณจะย้ายเข้าไปอยู่ข้างในซะแล้ว”

ปากคอเราะร้ายเหมือนเดิมไม่มีผิด

ถังหนิงชินแล้ว เธอเดินไปหยุดตรงปลายเตียง ก่อนถามอย่างหยั่งเชิง “ฉัน…นอนตรงไหน?”

จี้จิ่นซิวเลิกคิ้วบนใบหน้าหล่อเหลา “ถังหนิง ใบทะเบียนสมรสของเราจดกันอย่างถูกต้องตามกฎหมายใช่ไหม?”

“ใช่สิ” ถังหนิงยังไม่เข้าใจในทันที

“แล้วคุณเคยเห็นคู่แต่งงานใหม่ที่จดทะเบียนกันถูกต้องตามกฎหมายคู่ไหนแยกห้องนอนกันบ้าง?”

จี้จิ่นซิวถามจนถังหนิงพูดไม่ออก

ช่างเถอะ

ถังหนิงเลิกแก้ตัว

“มานี่”

จี้จิ่นซิวตบที่ว่างข้างตัว

คราวนี้ถังหนิงยอมเดินเข้าไปหาอย่างว่าง่าย

เพิ่งเอนตัวลงนอน เสียงหยอกล้อของจี้จิ่นซิวก็ดังขึ้นข้างหู “คุณนายจี้ ผมอุ่นเตียงไว้ให้แล้ว”

ถังหนิงหันไปมอง แววตาที่ใช้มองเขาพิกลไปไม่น้อย ในที่สุดก็ทนไม่ไหวแล้ว

“จี้จิ่นซิว คุณเกลียดฉันมาตลอด คราวนี้จู่ ๆ กลับยุให้ฉันไปจดทะเบียน บอกมาตรง ๆ เลยดีกว่า คุณคิดจะทำอะไรกันแน่?”

จี้จิ่นซิวทำหน้าเหมือนขบขัน “คุณบอกว่าผมเกลียดคุณเหรอ?”

“ไม่ใช่หรือไง?” ถังหนิงมั่นใจในใจมาก

“สมองคุณนี่…”

จี้จิ่นซิวลากเสียงทุ้มกังวานยาว ก่อนยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ดูท่าจะไม่ค่อยฉลาดจริง ๆ”

ชอบจี้หาน จะฉลาดได้สักแค่ไหนกัน?

“หมายความว่า…”

คำว่า ‘อะไร’ ยังไม่ทันหลุดจากปาก ถังหนิงก็ถูกจี้จิ่นซิวโอบเข้ามากอดและกดไว้ในอ้อมแขน เสียงแหบพร่าของเขาดังก้องอยู่เหนือศีรษะเธอ

“เด็กดี นอนก่อนเถอะ”

“เราเป็นสามีภรรยากัน ต่อไปยังมีเวลาอีกมากให้ค่อย ๆ ทำความรู้จักกัน”

น้ำเสียงของเขาฟังดูเหนื่อยล้าอย่างปิดไม่มิด ลมหายใจค่อย ๆ ลึกและสม่ำเสมอขึ้น

ถังหนิงถูกเขากอดไว้ในอ้อมแขน สัมผัสได้ถึงไออุ่นของเขา ได้ยินเสียงหัวใจ และได้กลิ่นกายของเขา หัวใจยิ่งเต้นเร็วขึ้นเรื่อย ๆ—

ในเวลาเดียวกัน

ยามดึก ในห้องส่วนตัวสุดหรูของร้านคาราโอเกะ

จี้หานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูซ้ำแล้วซ้ำเล่าตลอดทั้งคืน ท่าทางใจลอย

เมื่อก่อนถังหนิงโกรธ ไม่ถึงครึ่งวันเธอก็จะเป็นฝ่ายมาหาเขาเอง

เรื่องที่วันนี้เขาไม่ไปจดทะเบียนด้วย แม้เธอจะโกรธจนสาบานไว้รุนแรง แต่ถ้าเป็นเมื่อก่อน ภายในสามชั่วโมงเธอต้องมาหาเขาแล้วกล่าวขอโทษ

แต่ตอนนี้ดึกขนาดนี้แล้ว กลับไม่มีแม้แต่ข้อความวีแชตสักข้อความ

เก่งขึ้นมากจริง ๆ

“พี่รอง กำลังรอสายจากพี่ถังหนิงอยู่หรือเปล่าคะ?”

จี้ซินหนิงนั่งอยู่ข้างเขา สีหน้าเต็มไปด้วยความรู้สึกผิด “ไม่อย่างนั้นพี่ไปหาพี่ถังหนิงดีไหมคะ ตอนนี้เธอต้องโกรธมากแน่ ๆ”

“โทษหนูเอง หนูไม่น่ากลับมาวันนี้เลย แบบนี้พวกพี่ก็จะได้ไม่ต้องเลื่อนเรื่องจดทะเบียน แล้วพี่ถังหนิงก็ไม่ต้องโกรธ”

จี้ซินหนิงรู้จักจี้หานดี เขาเป็นคนรักหน้าตา

ยิ่งเธอพูดแบบนี้ เขาก็ยิ่งโกรธ

เป็นไปตามคาด

จี้หานพูดอย่างไม่ใส่ใจ “ถังหนิงเป็นคนเอาแต่ใจเหมือนเจ้าหญิง อีกไม่นานก็กลับมาเอง ไม่ต้องไปสนใจหรอก”

“อีกอย่าง ซินหนิง เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอเลย จะไปจดทะเบียนเมื่อไรก็ได้ เธอกลับประเทศมาหลังจากหายไปตั้งนาน พี่รองก็ต้องเลี้ยงต้อนรับเธอสิ”

หลังจี้หานพูดจบ เพื่อน ๆ หลายคนก็เริ่มช่วยพูดเสริม

“ใช่แล้วซินหนิง สามปีที่เธอไม่อยู่ คุณชายจี้คิดถึงเธอมากเลยนะ”

“พูดไปแล้ว ถ้าไม่ใช่เพราะถังหนิง เมื่อสามปีก่อนเธอก็คงไม่ต้องไปต่างประเทศ”

“ถังหนิงนี่ใจแคบเกินไปแล้ว ก่อเรื่องไม่รู้จักดูเวลาเลย คุณชายจี้ คราวนี้ต้องสั่งสอนเธอให้ดีนะ”

จี้หานทำหน้าเย็นชาแล้วแค่นเสียง “คราวนี้ถ้าเธอไม่ขอโทษซินหนิงดี ๆ ฉันจะไม่คืนดีกับเธอ”

จี้ซินหนิงยิ้มมีความสุขทันที เธอคล้องแขนจี้หานอย่างสนิทสนม แล้วเอนตัวพิงเขา

“ขอบคุณค่ะพี่รอง พี่ไม่รู้หรอกว่าหนูกลัวแค่ไหนที่ต้องกลับมาคราวนี้ ถ้าพี่ถังหนิงไม่พอใจ หนูก็คงต้องไปอีกแล้ว”

“ไม่มีทาง คราวนี้ฉันจะไม่ปล่อยให้เธอสมหวัง เธออยู่ที่ฮ่องกงอย่างสบายใจเถอะ ฉันจะปกป้องเธอเอง” จี้หานรับปาก พลางพลิกโทรศัพท์คว่ำลง

รอยยิ้มของจี้ซินหนิงเบ่งบาน “พี่รองดีที่สุดเลย ทั้งครอบครัว พี่รักหนูที่สุดแล้ว”

ดีกว่าพี่ใหญ่ไม่รู้ตั้งเท่าไร

จี้จิ่นซิวพี่ใหญ่ของเธอทำหน้าบึ้งใส่เธอตลอด ราวกับเธอเป็นศัตรูอย่างไรอย่างนั้น

……

ทางด้านคฤหาสน์ ถังหนิงฟังเสียงหายใจสม่ำเสมอของจี้จิ่นซิว แล้วค่อย ๆ หลับไปเช่นกัน

คืนนี้เธอหลับสนิทอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เช้าวันถัดมา

ถังหนิงตื่นขึ้นมา พอลืมตาก็สบเข้ากับดวงตาหงส์ลึกล้ำงดงามคู่หนึ่ง

เจ้าของดวงตาหงส์อย่างจี้จิ่นซิวก็กำลังมองเธออยู่เช่นกัน แววตาลุ่มลึกอ่อนโยน “คุณนายจี้ เมื่อคืนหลับสบายไหม?”

ถังหนิงพยักหน้า “สบายมากค่ะ”

นอนกอดกันทั้งคืน พอตื่นมาก็ไม่ได้รู้สึกอึดอัดเท่าไรแล้ว

จี้จิ่นซิวยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย “ดูท่าสามีคนนี้จะทำให้คุณพอใจได้อยู่สินะ”

ถังหนิงขมวดคิ้ว

เกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วย?

ตอนนั้นจี้จิ่นซิวลุกจากเตียงแล้ว เขาหันหลังเดินไปทางห้องน้ำ พลางพูดว่า “มีประชุมเช้า วันนี้คงไม่ได้กินมื้อเช้ากับคุณ”

ถังหนิงขานรับเบา ๆ

สิ่งที่คบกับจี้หานมาตั้งเจ็ดปีแล้วยังไม่ได้รับมา เธอก็ไม่ได้หวังว่าจะได้รับจากเขา

ยิ่งไปกว่านั้น พวกเธอยังแต่งงานกันแบบสายฟ้าแลบ

……

เมื่อจี้จิ่นซิวออกมาจากห้องแต่งตัว เขาก็สวมสูทเรียบร้อยแล้ว

ถังหนิงกำลังบำรุงผิวอยู่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง มองเงาร่างของเขาผ่านกระจก

สูทสีเข้มขับให้เขาดูสง่างามสูงศักดิ์ คิ้วคมเข้ม และมีรัศมีกดดันติดตัว ขณะก้าวเข้ามาหาเธอทีละก้าว

“ซื้อของที่ชอบเพิ่มเถอะ ของทางนั้นไม่ต้องเอามาแล้ว” จี้จิ่นซิวหยุดยืนข้างเธอ ก่อนหยิบบัตรสีดำวางลงบนโต๊ะเครื่องแป้ง “คุณนายจี้”

ถังหนิงเงยหน้ามองเขา

เมื่อเห็นท่าทางสง่างามสุขุมของเขา เธอก็เกือบคิดไปแล้วว่าเขาผู้ชอบพูดจาเชือดเฉือนและมีเสน่ห์ร้ายกาจเมื่อคืนเป็นแค่ภาพลวงตา

“ได้ค่ะ” ถังหนิงรับบัตรใบนั้นอย่างไม่ลังเล เท่ากับยอมรับสถานะคุณนายจี้ไปด้วย

อย่างไรแต่งกับพี่น้องตระกูลจี้คนไหน เธอก็ได้เป็นคุณนายจี้เหมือนกัน

ต่างกันแค่แฟนเก่ากลายเป็นน้องเขย

อืม ได้เป็นฝ่ายกดเขาไว้ได้แบบนี้ รู้สึกไม่เลวเลย

จี้จิ่นซิวเห็นเธอเหม่อคิดอะไรอยู่ จู่ ๆ ก็โน้มตัวลงมา ริมฝีปากอุ่นร้อนแนบใกล้ใบหูของเธอ พลางกระซิบหยอกเย้า “คุณนายจี้ หวังว่าคุณจะปรับตัวกับสถานะนี้ให้เร็วหน่อยนะ ความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาที่ผมต้องการ คือเราทำเรื่องที่สามีภรรยาควรทำกันได้”

ใบหน้าของถังหนิงแดงลามไปถึงกกหูในพริบตา……

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป