ตอนที่ผลักประตูเข้าไปในพริบตา เว่ยอี้รู้สึกเหมือนตัวเองเดินเข้าไปในกองถ่ายรายการเรียลลิตี้รายการหนึ่ง
โซฟาในห้องนั่งเล่นมีคนนั่งเบียดกันอยู่ห้าคน จินชื่อหลินนั่งขัดสมาธิบนพรม อีกสองคนหิ้วเก้าอี้จากห้องอาหารมานั่งตรงข้ามโต๊ะกาแฟ
รวมกับหลินซือเหยียนที่เพิ่งเดินออกมาจากครัวพร้อมถาดผลไม้ และเฉินซินอี๋ที่ยืนเอวค้างอยู่กลางห้องนั่งเล่น รวมเป็นผู้หญิงเจ็ดคน
บนโต๊ะกาแฟเต็มไปด้วยขนม ผลไม้ น้ำมะพร้าวที่เปิดฝาไว้สองสามขวด และเอกสารพิมพ์ตั้งหนึ่งกอง
เสียงหัวเราะที่เพิ่งจะรีดความเร็วเมื่อครู่หยุดกึกในจังหวะที่เขาผลักประตู
เจ็ดหน้ากวาดมามองที่โถงทางเข้าพร้อมกัน สีหน้าแต่ละคนหลากหลายสุดๆ
หลินซือเหยียนก้มหน้ามองถาดผลไม้ไม่มองเขา จินชื่อหลินกระพริบตาให้เขาทีหนึ่ง หลิวหยางกอดอกมองเขาด้วยสายตาแบบประเมินราคาสินค้าที่เพิ่งผ่านการตรวจสอบ จ้าวหมิ่นเม้มปากกลั้นหัวเราะจนหน้าซ้องแดง
อีกสองคนเป็นสาวๆ ที่ตอนนี้เขาควรทำเป็นไม่รู้จัก
คนหนึ่งใส่แว่น อีกคนผมสั้น ต่างพกสีหน้าแบบ "โอ้ เขาคือคนในตำนานนี่เอง" เอาไว้เต็มหน้า
เฉินซินอี๋ยิ้มเดินเข้ามา รองเท้าแตะกระทบพื้นดังแผะๆ
"กลับมาแล้วเหรอ ดีเลยๆ ขอแนะนำให้รู้จัก"
เธอชี้ไปที่สาวแว่น "พี่หวัง เพื่อนร่วมมหา'ลัยปีสี่มหาวิทยาลัยเหรินหมิน รุ่นพี่สายตรงสาขานิติศาสตร์ของฉัน อาจารย์ที่ปรึกษาในอนาคตของฉันคืออาจารย์ที่ปรึกษาของเธอ"
แล้วก็ชี้ไปที่สาวผมสั้น "พี่หลี่ มหา'ลัยชิงหัวข้างๆ ภาควิชาการออกแบบอุตสาหกรรม ปีสี่ เพื่อนมัธยมกับพี่หวัง เป็นคนท้องถิ่นเยียนจิงทั้งคู่"