การสอบภาคปฏิบัติรอบสามของเว่ยอี้จัดขึ้นช่วงปลายเดือนกรกฎาคม ส่วนใบขับขี่ได้มาเดือนสิงหาคม
ซูไหล รุ่นพี่ที่มหาวิทยาลัยและหุ้นส่วนธุรกิจในอนาคต ใช้เวลาสามปี ในที่สุดก็ได้ใบขับขี่พร้อมกับเขา
วันที่ได้รับใบขับขี่
ซูไหลยืนหน้าสำนักงานขนส่ง ยกใบขับขี่ขึ้นเซลฟี่
ลงโซเชียลส่วนตัว พร้อมแคปชั่น "สามปีแล้ว ฉันถูกกฎหมายบนถนนซะที"
ผู้คนมากมายเรียกร้องให้เธอเลี้ยงฉลอง บอกว่าเป็นเรื่องใหญ่โต ควรจัดสักร้อยโต๊ะ
ซูไหลโกรธ ตอบกลับไปว่า ไป๊ ไป๊ ไป๊
เฉินซินอี๋พูดแล้วก็ทำ
วันรุ่งขึ้น เธอโยนกุญแจเอ็กซ์5 ให้เว่ยอี้ แล้วไปสั่งรถใหม่เอง
ปอร์เช่ คาแมน สีขาว บอกว่าสีขาวดูใหญ่ดี
ส่วนเอ็กซ์5 คันนั้น เธอเรียกมันว่า "รถมือสอง"
ความจริงเพิ่งขับมาไม่ถึงครึ่งปี ผ่อนยังไม่หมดเลย
"พี่ รถคันนี้ยังใหม่อยู่นะ"
"คันใหม่พี่ก็สั่งแล้ว คันนี้แกใช้"
"ผมเป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่ง ขับไม่ไหวหรอก"
"ขับได้"
ตอนที่เว่ยอี้รับกุญแจมา จินชื่อหลินพอดีกำลังเปลี่ยนรองเท้าอยู่ที่โถงทางเข้า
เธอยื่นคอมองเข้าไป แล้วทำเสียง เอ๊ะ เอ๊ะ สองครั้ง
"ความสัมพันธ์พี่น้องของพวกเธอนี่ เกาหลีใต้เราถ่ายซีรีส์ยังโรแมนติกเท่านี้ไม่ได้เลย"
เฉินซินอี๋ไม่หันกลับมา "งั้นก็อย่ามองสิ"
"ฉันจะมอง ดูสนุกกว่าซีรีส์อีก"
ฝั่งจักรยาน ซูไหลน่าเชื่อถือกว่าที่คิด
เธอเรียกแฟนหนุ่มมาช่วยกันทำธุรกิจ
แฟนหนุ่มชื่อ กั๋วอวี่ เป็นเพื่อนสมัยมัธยมกับเธอเหมือนกัน
แต่คนนี้นี่เก่งเลย เป็นนักเรียนคณะเหยาปานมหาวิทยาลัยชิงหัว กำลังจะขึ้นปีสาม
ใช้เวลาแค่หนึ่งสัปดาห์ ก็ทำเว็บไซต์ของจักรยานที่ตั้งชื่อว่า "ท่าเก้อชูสิง" เสร็จ