มหาวิทยาลัยเหลียนเหอ
วิทยาลัยอักษรศาสตร์ประยุกต์
บ่ายวันรับรายงานตัวนักศึกษาใหม่ หลังจากออกจากศูนย์บ่มเพาะ เว่ยอี้บอกว่าจะเลี้ยงชานมระหว่างทาง
"เจ้านายใหญ่เลี้ยง ต้องสั่งเลย" หลัวเสี่ยวเฟิงตอบเป็นคนแรก
จ้าวกังตบพุงตัวเอง "งั้นฉันประหยัดค่าน้ำหนึ่งขวด"
ซูไหลหัวเราะเบาๆ แล้วเดินตามต่อไป
ตรงข้ามประตูใหญ่มหาวิทยาลัยเหลียนเหอ ป้ายสีชมพูกับเหลืองสดใสสะท้อนแสงแดด
โลโก้ก้อนน้ำแข็งยิ้มกว้างสะดุดตาสุดๆ หน้าร้านมีนักศึกษาต่อแถวสองสามสิบคน ท้ายแถวเกือบถึงขอบทางเท้า
ซูไหลมองแถว "ร้านนี้ช่วงปรับปรุงฉันผ่านบ่อย เปิดวันนี้พอดี ไม่คิดว่าจะคนเยอะขนาดนี้ ดีเลยได้ชิม"
"เทียนปิงปิง?" จ้าวกังเงยหน้ายิ้มคำบนป้าย "ชื่อขำดีแฮะ"
สี่คนต่อท้ายแถว
แดดต้นเดือนกันยายนแรงมาก ร้อนจนต้นคอแสบ
หลัวเสี่ยวเฟิงยืนอ่านชื่อเมนูตั้งแต่ต้นจนจบ พอถึง "องุ่นเนื้อเยอะ" ก็หยุด "อันนี้เพิ่มไข่มุกได้ไหม?"
พนักงานสาวยิ้มพยักหน้า "ได้ค่ะ เพิ่มหนึ่งหยวน"
หลัวเสี่ยวเฟิงหันไปดูเว่ยอี้ "เจ้านาย เพิ่มท็อปปิ้งเบิกได้ไหม?"
"ได้"
เขาทำหน้าจริงจังสั่งไข่มุกเพิ่ม ราวกับกำลังตัดสินใจลงทุนครั้งใหญ่
จ้าวกังสั่งน้ำมะนาว หลี่จวิ้นเจี๋ยสั่งยางจื่อกานลู่ ส่วนซูไหลกวาดตามองเมนูรอบหนึ่ง สั่งเกรปฟรุตเต็มแก้ว
หลายคนคุยกันเรื่อยเปื่อย แถวค่อยๆ ขยับไปข้างหน้า
ไม่มีใครคิดอะไร คิดแค่ว่าเว่ยอี้ใจดีเลี้ยงชานม ไม่เกี่ยวกับร้านเปิดใหม่หน้ามหาวิทยาลัย
ต่อแถวอยู่นาน ในที่สุดก็ถึงคิวพวกเขา
บังเอิญตอนสั่งตอนแรกจ้าวหมิ่นไม่อยู่