เมื่อได้ยินข่าวนี้ เหล่าฮูหยินและคุณหนูผู้สูงศักดิ์ในเมืองหลวงต่างก็เร่งแต่งองค์ทรงเครื่องกันเต็มที่ แทบอยากจะขุดชุดที่เก็บก้นหีบไว้ออกมาใส่ให้หมด
ในบรรดาคนเหล่านั้น เย่หนิงซางโดดเด่นที่สุด นางตั้งใจตัดกระโปรงสีแดงทับทิมประดับทองคำเปลวขึ้นใหม่ทั้งชุด ทั้งยังสั่งทำเครื่องประดับศีรษะทองคำแท้ชุดหนึ่ง เห็นได้ชัดว่าหมายจะอวดโฉมในงานเลี้ยง พูดจาเหน็บแนมสักสองสามคำ ให้ทุกคนไม่ลืมว่ามีนางอยู่ด้วย
ครั้นถึงวันจัดงาน เย่หนิงซางก็เชิญเมิ่งเจาหลิง ฮูหยินรองของซื่อจื่อแห่งอันชินหวัง มาร่วมงานด้วยกัน
ทั้งสองเดินอย่างสง่างามมาถึงโถงบุปผา ครั้นกวาดตามองไปยังที่นั่งแขกผู้มีเกียรติ เย่หนิงซางก็แทบตกตะลึงจนคางค้าง
คนที่นั่งอยู่บนที่นั่งแขกผู้มีเกียรติอย่างสง่าผ่าเผย มิใช่หมอหญิงเหวินอวี้ที่นางเคยแอบไปดูถึงชุนฮั่งเถียงหรอกหรือ?
นางกล้านั่งตรงนั้นได้อย่างไร?
เย่หนิงซางกะพริบตาอย่างไม่อยากเชื่อ ทว่าภาพตรงหน้ากลับไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย
เมิ่งเจาหลิงยังไม่มีโอกาสได้พบหน้าฮองเฮาด้วยซ้ำ ถูกจัดให้นั่งท้ายสุดในโถงด้านข้าง ส่วนหมอหญิงผู้นั้นกลับได้นั่งใกล้ฮองเฮาที่สุด ทั้งยังพูดคุยหัวเราะอย่างเป็นธรรมชาติ