“ติ๊ง!”
“ติ๊ง ติ๊ง!”
เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์ดังขึ้นต่อเนื่อง
แต่หลี่อู่กลับเหมือนไม่ได้ยินอะไรเลย
เขายืนอยู่ตรงหน้าแคปซูลเกมสีเงินขาว สายตามองข้ามหน้าต่างไปยังท้องฟ้าด้านนอก
เหนือท้องฟ้าของเมืองยามบ่าย ยานเหาะโฆษณายักษ์ยาวหลายร้อยเมตรกำลังบินผ่านไปอย่างช้า ๆ
สองข้างตัวเรือ ภาพโฮโลแกรมขนาดมหึมาเปลี่ยนไปเรื่อย ๆ
อัศวินมนุษย์สวมชุดเกราะหนักกำลังเหยียบย่ำฝั่งทะเลทรายรกร้าง
เหล่าเอลฟ์ยืนอยู่บนยอดไม้โบราณ
กองทัพออร์กไร้ขอบเขตสุดลูกหู
ฝูงแมลงนับล้านปกคลุมท้องฟ้าพุ่งออกจากหุบเขา
และสุดท้าย ดาวเคราะห์อันกว้างใหญ่ก็ขึ้นเต็มจอ
พร้อมตัวอักษรสีทองขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น
【เกมเลียดแลนด์เหนือจริงเกมแรกของโลก — กาแล็กซี เปิดทดสอบสาธารณะอย่างเป็นทางการในวันนี้!】
หลี่อู่จ้องมองภาพโฆษณาที่คุ้นเคยจนไม่มีอะไรจะคุ้นไปกว่านี้อีก
นานมาก
เขาค่อย ๆ หายใจออกทางจมูกอย่างช้า ๆ
“มันจริง ๆ สินะ…”
“กลับมาอีกครั้งแล้ว”
ไม่ใช่ความฝัน
ปฏิทินอิเล็กทรอนิกส์บนผนัง
หมวกส่งอาหารบนโต๊ะ
และแคปซูลเกมตรงหน้าที่ตัวเขาเองเกือบหมดเงินเก็บทั้งชีวิตมาซื้อ
ทุกอย่างเหมือนในความทรงจำทุกประการ
วันนี้
คือวันเปิดเซิร์ฟเวอร์ของกาแล็กซีพอดี!
หลี่อู่ก้มหน้าลง
หน้าจอโทรศัพท์ยังสว่างอยู่
ชาติที่แล้ว เขาก็ยืนอยู่ตรงนี้ในเวลาเดียวกันนี้
แต่ครั้งนั้น เขามองเห็นแต่เงิน
แบบพิมพ์เขียว ทรัพยากร อุปกรณ์ในกาแล็กซี ทุกอย่างซื้อขายแลกเปลี่ยนกันได้อย่างอิสระ
วันแรกของการเปิดเซิร์ฟเวอร์ แบบพิมพ์เขียวอาคารระดับสูงถูกบรรดากลุ่มทุนปั่นราคาขึ้นไปถึงฟ้า
และพอเข้าเกม เขาก็โชคดีมาก
อาณาเขตขนาดกลาง
ค่ายทหารระดับ A!
ในเมื่อผู้เล่นส่วนใหญ่ยังถือค่ายทหารระดับ C กับระดับ D ต่อสู้ยื้อกันอยู่ จุดเริ่มต้นของเขาก้าวข้ามผู้เล่นไปแล้วเกือบเก้าสิบเปอร์เซ็นต์
แต่เขากลับตัดสินใจอย่างหนึ่งที่ทำให้ตัวเองเสียใจไม่รู้จบในเวลาต่อมา
ขายแบบพิมพ์เขียวค่ายทหารระดับ A ทิ้ง
แลกเป็นเงิน
แล้วซื้อแบบพิมพ์เขียวระดับ B มาในราคาถูก
เพราะหลี่อู่ในตอนนั้นคิดว่าระดับ A กับระดับ B ต่างกันแค่ขั้นเดียวเท่านั้น
ถ้าถอนออกมาเป็นเงินได้หลายแสน
ก็จ่ายค่าเรียนให้น้องสาวได้ และตัวเองก็พักผ่อนได้สักที
จวบจนการทดสอบของผู้เริ่มต้นเริ่มขึ้น
เขาถึงได้รู้ว่าตัวเองผิดพลาดมหาศาลแค่ไหน
ผู้เล่นทุกคนในกาแล็กซีเมื่อเข้าสู่อาณาเขตครั้งแรก จะเจอด่านผู้เริ่มต้นหนึ่งด่าน
ความยากไม่ถึงกับสูง
แต่มันคือสิ่งที่กำหนดจุดเริ่มต้นที่แท้จริง!
ผ่าน
รักษาอาณาเขตไว้
ล้มเหลว
ถูกลดขั้นทันที!
อาณาเขตขนาดใหญ่ที่ล้มเหลวหนึ่งครั้ง ลดเป็นขนาดกลาง
ขนาดกลางลดเป็นขนาดเล็ก
ส่วนอาณาเขตขนาดเล็กที่ล้มเหลว จะสูญเสียสิทธิ์เป็นเจ้าแดนทันที!
และไม่มีวันได้เข้าสู่กาแล็กซีอีกตลอดกาล!
ชาติที่แล้ว
ค่ายทหารระดับ A ของเขาทั้งที ยังไงก็พอป้องกันอาณาเขตขนาดกลางได้สบาย
แต่พอเปลี่ยนเป็นระดับ B ความแข็งแกร่งก็ขาดหายไปหนึ่งช่วง
แค่หนึ่งช่วงนั้นเอง
ทำให้เขาแพ้
อาณาเขตขนาดกลางลดเหลือขนาดเล็ก
และทำให้เขาที่เคยอยู่ในกลุ่มชั้นนำ ตกลงไปเหยียบฝุ่นถึงพื้นในก้าวเดียว
ครึ่งปีถัดมา เขาพยายามไล่ตามอย่างสุดชีวิต แต่ก็ไม่มีวันตามเจ้าเหล่าเจ้าแดนผู้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดได้อีกเลย
ที่น่าสะพรึงกว่านั้นคือครึ่งปีต่อมา
ทุกคนถึงบางอันรู้
ว่ากาแล็กซีไม่เคยใช่เกมธรรมดาตั้งแต่แรก!
โลกของเกมและโลกความจริงหลอมรวมกันสนิท
สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนรุกล้ำลงมายังโลก
เมืองพังทลาย
ความเป็นระเบียบดับสูญ
ตามมาด้วย
โลกทั้งใบถูกพลังบางอย่างที่เข้าใจไม่ได้ดึงหลุดออกจากท้องฟ้าเดิม
ถูกทิ้งลงสู่จักรวาลมหึมาที่กว้างใหญ่เกินจินตนาการ!
ณ ที่นั้น
อาณาเขต หน่วยทหาร ฮีโร่ในเกม…
กลายเป็นของจริงทั้งหมด!
ส่วนคนที่สูญเสียสิทธิ์เจ้าแดนไป ก็เหลือเพียงการเป็นมนุษย์ธรรมดาชั้นล่างสุดในกระแสของยุคสมัย
รวมถึงหลี่อู่ด้วย
จวบจนวันตาย
เขาก็ยังไม่ลืมการเลือกครั้งแรกของตัวเอง
เครดิตหลายแสนแลกอนาคตที่เขาควรจะกุมไว้ไป
หลี่อู่เงยหน้าขึ้น
นอกหน้าต่าง ยานเหาะโฆษณาของกาแล็กซีกำลังบินผ่านเมือง
“ครั้งนี้ เงินฉันก็เอา”
“อาณาเขตฉันก็เอาด้วย”
“สิ่งที่หายไปในชาติที่แล้ว…”
“ครั้งนี้หนึ่งอย่างก็จะไม่ขาด”
หลี่อู่ก้าวเข้าไปในแคปซูลเกม
ฝาแคปซูลปิดลง
แต่เขาไม่ได้เข้าสู่ระบบทันที
ดวงตาจ้องแช่งไปที่นาฬิกากลไกมุมขวาบนของแคปซูล
เข็มวินาที
เข็มนาที
เข็มชั่วโมง
กำลังเคลื่อนเข้าหากันทีละน้อย
นี่คือเคล็ดลับเล็ก ๆ ที่ได้ยินกันต่อกันในฟอรัมผู้เล่นหลังจากกาแล็กซีเปิดมานานในชาติที่แล้ว
ไม่มีใครรู้เหตุผล
มีแต่รู้กันว่าถ้าเข้าสู่กาแล็กซีในจังหวะที่เข็มทั้งสามซ้อนทับกันพอดี โอกาสสุ่มได้ค่ายทหารเริ่มต้นระดับสูงจะเพิ่มขึ้นอย่างมาก
เหล่าเจ้าแดนชั้นนำหลายคนย้อนดูบันทึกการเข้าสู่ระบบของตัวเองทีหลัง ก็ยืนยันข้อนี้ตรงกัน
ชาติที่แล้วหลี่อู่รู้เมื่อทุกอย่างสายเกินไปแล้ว
ชาตินี้ เขาจะไม่พลาด
สิบเอ็ดโมงสิบเก้านาทีห้าสิบแปดวินาที
ห้าสิบเก้าวินาที
สิบสองโมงพอดี!
“เข็มทั้งสามซ้อนทับกันแล้ว!”
“เข้าสู่ระบบ กาแล็กซี!”
ตึง!
ความมืดกลืนสายตาในทันที แสงดาวนับไม่ถ้วนพุ่งผ่านไปรอบตัวหลี่อู่
【ยืนยันตัวตนแล้ว】
【ยินดีต้อนรับผู้เล่นหลี่อู่เข้าสู่กาแล็กซี】
【กำลังสุ่มอาณาเขตเริ่มต้น】
【สุ่มเสร็จสิ้น!】
【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับ — อาณาเขตขนาดเล็ก!】
【อาณาเขตขนาดเล็ก: ขนาดเล็ก ทำเลห่างไกล ประชากรเจ้าแดนเริ่มต้นและกำลังคนเก็บทรัพยากรจำกัด สามารถขยายพื้นที่ต่อเนื่องผ่านการทำสงคราม การก่อสร้าง และไอเทมพิเศษ】
อาณาเขตขนาดเล็ก
ไม่ถึงกับว้าว
แต่ก็เพียงพอแล้ว
สิ่งสำคัญที่แท้จริงคือค่ายทหาร!
【กำลังสุ่มอาคารทหารเริ่มต้น】
ลมหายใจของหลี่อู่เชื่องลงทีละนิด
วินาทีถัดมา ท้องฟ้าทั้งหมดกลับเป็นสีเขียวมรกตโดยฉับพลัน!
เงาไม้โบราณสีทองที่ปกคลุมท้องฟ้าดำดิ่งลงมาจากเบื้องบน
พร้อมกันนั้น
เสียงประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์ที่ไพเราะใสก็กังวานอยู่ในหูผู้เล่นทุกคน!
【ประกาศทั่วเซิร์ฟเวอร์!】
【ขอแสดงความยินดี ผู้เล่น “หลี่อู่” ได้รับค่ายทหารระดับ A — ป้อมปราจาจักรวรรดิเอลฟ์!】
ตรงหน้าหลี่อู่
แบบพิมพ์เขียวที่เปล่งแสงสีเขียวราตรีค่อย ๆ กางออก
【ระดับ A — ป้อมปราจาจักรวรรดิเอลฟ์】
【ประเภท: ค่ายทหารระดับสูง】
【ระดับหน่วยสูงสุดที่เกณฑ์ได้: หน่วยระดับ 6】
【หน่วยพื้นฐาน: นักธนูยาวเอลฟ์】
【หน่วยขั้นสูง: องครักษ์ดาบพระจันทร์เงิน พลเรือนเร่ร่อน ไม้รบโบราณ…】
ระดับ A!
หน่วยระดับ 6!
มุมปากหลี่อู่ยกขึ้นเล็กน้อย
สำเร็จแล้ว
แค่จุดเริ่มต้นนี้ก็เกินพอแล้ว!
และขณะนี้เอง
ทั้งเซิร์ฟเวอร์ถล่มยับ
หลี่อู่ยังไม่ทันเปิดช่องแชท สัญญาณข้อความส่วนตัวก็เด้งรัวลงมาอย่างไร้จังหวะ
【ข้อความส่วนตัวที่ยังไม่อ่าน: 27】
【ข้อความส่วนตัวที่ยังไม่อ่าน: 56】
【ข้อความส่วนตัวที่ยังไม่อ่าน: 99+】
“พี่หลี่อู่ ขายแบบพิมพ์เขียวไหมครับ?”
“สองแสนเครดิต โอนให้ทันที!”
“ผมจากกลุ่มเทียนฉง ป้อมเอลฟ์ระดับ A เรายื่นสี่แสน!”
“ห้าแสน!”
“ราคาเอามาคุยกันได้!”
มองดูราคาที่คุ้นเคยพวกนั้น
หลี่อู่แค่หัวเราะเบา ๆ ออกมาเสียงหนึ่ง
ชาติที่แล้ว
ตัวเลขพวกนี้แหละที่ทำให้เขาขายอนาคตทิ้ง
ครั้งนี้หรือ?
ห้าแสนแค่ไหน
ห้าล้านเขาก็ไม่ขาย
【ต้องการปิดการประกาศจากผู้เล่นอื่นถาวรหรือไม่】
ใช่/ไม่ใช่
“ใช่!”
“ชาตินี้ฉันไม่สนใจใคร! ฉันจะเป็นพระเอกของตัวเอง!”
หลี่อู่ยกมือขึ้น กำลังจะเปิดใช้【ป้อมปราจาจักรวรรดิเอลฟ์】
แค่ปลายนิ้วเกือบจะแตะแบบพิมพ์เขียว
ตรงหน้ากลับมืดสนิททันที
หน้าต่างสีแดงที่แตกต่างจากระบบของกาแล็กซีโดยสิ้นเชิงปรากฏขึ้นโดยไร้เสียง
【ตรวจพบแบบพิมพ์เขียวอาคารที่สามารถเปลี่ยนรูปแบบได้】
มือของหลี่อู่หยุดเป็นปลิดทันที
【ต้องการเปลี่ยนแบบพิมพ์เขียวอาคารปัจจุบันเป็นฉบับวอร์แฮมเมอร์หรือไม่?】
“…”
รูม่านตาของหลี่อู่หดเล็กลงทีละน้อย
วอร์แฮมเมอร์?
วอร์แฮมเมอร์แบบไหน?
ในวันนี้อีก 200 ปีข้างหน้า ชื่อนี้ถูกจัดเป็นวัฒนธรรมยุคเก่าไปนานแล้ว
แต่หลี่อู่บังเอิญรู้จักมันดี
แถมจะบอกว่าคุ้นเคยเป็นอย่างดีก็ได้!
สมัยเป็นหนุ่มน้อย เขาชอบไล่อ่านฐานข้อมูลวัฒนธรรมยุคเก่าที่สุด
และวอร์แฮมเมอร์ก็เป็นหนึ่งในผลงานไซไฟคลาสสิกที่ยิ่งใหญ่และบ้าคลั่งที่สุด
นั่นคือยุคสมัยที่เหล่าฮีโร่ผู้ยิ่งใหญ่นับไม่ถ้วนลุยเลือดเพื่อมวลมนุษย์ ศรัทธา และสิทธิ์ครองกาแล็กซี!
จักรพรรดิ
อัสตาร์เตส
กองรักษาดินแดนจักรวรรดิ
ลัทธิเครื่องจักรกล
ไททัน…
ชื่อต่าง ๆ ที่จมลงก้นความทรงจำมานานผุดขึ้นมาเร็วดั่งสายฟ้า
หัวใจของหลี่อู่เต้นเร็วขึ้น
ถ้ามันคือวอร์แฮมเมอร์ตัวนั้นจริง ๆ ล่ะ?
กดลงอย่างหนักหน่วง
“ใช่!”
แบบพิมพ์เขียวป้อมเอลฟ์สีเขียวมรกตแตกสลายในพริบตา!
แสงทั้งหมดที่แทนป่า ไม้โบราณ และอารยธรรมเอลฟ์ดับสูญลงในเสี้ยววินาที
ตูม!
เสียงคำรามของเครื่องจักรทุ้มจนแน่นอับในอกดังขึ้น
เหล็กกล้า
ปล่องไฟ
ไฟฉายส่องสว่าง
กำแพงเกราะหุ้มเหล็ก
ตำแหน่งปืนเรียงรากเต็มไปหมด
ป้อมสงครามมหึมาที่ล้อมรอบด้วยควันดำและเหล็กกล้า ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นจากเงามืด!
ตัวอักษรสีแดงเลือดตกลงมาตามมา
【เปลี่ยนรูปแบบสำเร็จ!】
【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับค่ายทหารพิเศษ】
【ป้อมสงครามกองทัพเหล็กแห่งอาร์มาเก็ดดอน!】
หลี่อู่จ้องมองสิ่งมหึมาตรงหน้าที่ถูกตรวงเหล็กและสงครามครอบงำไว้ทั้งหมด
ลมหายใจสะดุดหายไปหนึ่งจังหวะ แล้วก็ยิ้ม
“มันจริง ๆ ด้วย…”
“วอร์แฮมเมอร์”