คำเตือนเรื่องคืนสัตว์ประหลาดทำให้อวี๋เยี่ยนฮวนรู้สึกใจคอไม่ดีขึ้นมาทันที
เกมเอาชีวิตรอดที่ว่านี่ไม่มีโอกาสให้พลาดเลยสักนิด เริ่มมาก็ต้องเดิมพันด้วยชีวิตแล้วหรือ?
จู่ ๆ อวี๋เยี่ยนฮวนก็เริ่มไม่อยากเล่นเกมนี้ขึ้นมา เธอไม่ชอบทรมานตัวเองมาแต่ไหนแต่ไร
แต่ก็ช่วยไม่ได้ เกมนี้ไม่ใช่วิดีโอเกมบนดาวเคราะห์สีคราม
ไม่อยากเล่นก็ออกจากเกมได้ ตายแล้วก็เริ่มใหม่ได้
แต่ถ้าตายในที่นี่ เธอจะตายจริง ๆ
อวี๋เยี่ยนฮวนเปิดหน้าต่างช่องทางที่กะพริบไม่หยุด ข้อมูลมหาศาลหลั่งไหลเข้ามาราวกับคลื่น จนแทบอ่านไม่ทัน
【ลี่ฮวา: คืนสัตว์ประหลาดเหรอ? ฉันก็แค่ชาวนาธรรมดา ๆ คนหนึ่ง จะให้ถือจอบไปฟาดซอมบี้หรือไง!】
【เย่เอ้าเทียน: ฮ่า ๆ ซอมบี้กระจอกแค่นั้นเอง ฉันพลิกมือก็ปราบได้แล้ว!】
【หลัวเต๋อฮวา: พวก มีใครมีของกินบ้างไหม ก่อนมาที่นี่ฉันไม่ได้กินข้าวมาวันหนึ่งแล้ว】
【ชุ่ยฮวา: ทุกคนระวังกันหน่อย คันเบ็ดที่ได้จากหีบมือใหม่ตกสัตว์ประหลาดขึ้นมาได้นะ】
……
ไม่ใช่แค่มีคืนสัตว์ประหลาด แม้แต่ตกปลาก็ยังตกสัตว์ประหลาดขึ้นมาได้ด้วยหรือ?
ดูท่าเกมเอาชีวิตรอดจะอันตรายกว่าที่คิดไว้มาก
อวี๋เยี่ยนฮวนเดินไปที่หีบสมบัติ
【หีบมือใหม่】
มีเพียงสี่คำง่าย ๆ ไม่มีคำอธิบายอะไรเลย
【ต้องการเปิดหีบสมบัติหรือไม่?】
หีบสมบัติสลายกลายเป็นจุดแสงตรงหน้า คันเบ็ดหน้าตาอัปลักษณ์สุด ๆ คันหนึ่งพุ่งออกมาพร้อมกับอาหารกองหนึ่ง
อวี๋เยี่ยนฮวนเบี่ยงตัวหลบโดยสัญชาตญาณ ปล่อยให้คันเบ็ดตกลงพื้น ก่อนจะรับอาหารล้ำค่าที่ตามออกมาไว้
เมื่ออาหารตกลงบนมือ จะมีข้อความแจ้งเตือนว่า “ต้องการเก็บเข้ากระเป๋าระบบหรือไม่”
ยังต้องถามอีกหรือ?
แน่นอนว่าต้องเก็บเข้ากระเป๋าระบบอยู่แล้ว ถืออาหารกองใหญ่เดินไปไหนมาไหนไม่สะดวกเอาเสียเลย
【ได้รับ: คันเบ็ดประหลาด*1, ขนมปังนุ่ม*3, น้ำบริสุทธิ์*1】
【คันเบ็ดประหลาด】
【คุณภาพ: ???】
【ผลลัพธ์: สามารถตกทรัพยากรพื้นฐานแบบสุ่มตามพื้นที่ที่อยู่ได้】
【คันเบ็ดที่แฝงเจตนาร้ายไว้ มันจะจงใจทำให้คุณตกสัตว์ประหลาดขึ้นมาเพื่อฆ่าคุณ ระหว่างที่คุณกำลังเพลิดเพลินกับความรู้สึกตอนตกทรัพยากรขึ้นมาได้!】
อวี๋เยี่ยนฮวนหยิบคันเบ็ดอัปลักษณ์ขึ้นมา อ่านคำอธิบายแล้วเลิกคิ้ว
ดูไม่ออกเลยว่าคันเบ็ดนี่จะเล่นลูกไม้ได้ด้วย
ถ้าอย่างนั้นเธอก็อยากเห็นเหมือนกันว่ามันจะตกสัตว์ประหลาดอะไรขึ้นมาได้บ้าง
เธอ อวี๋เยี่ยนฮวน ไม่ใช่คนอ่อนแอที่ใครจะปั้นเป็นอะไรก็ได้!
คันเบ็ดประหลาดมีสีเทาดำ ตัวคันบิดเบี้ยว ดูคล้ายกิ่งไม้แห้งที่คดงอ
จะตกปลาในสวนดอกไม้ได้ยังไงกัน?
อวี๋เยี่ยนฮวนมองหมอกหนาทึบสีเทาที่ปกคลุมอยู่นอกอาณาเขต หรือว่าต้องเหวี่ยงเบ็ดออกไปนอกเขตแล้วตกของจากข้างนอกเข้ามา?
เธอเดินไปยังจุดที่อยู่ห่างจากขอบเขตสามเมตร แล้วเหวี่ยงเบ็ดออกไปสุดแรง
เบ็ดพุ่งเข้าไปในหมอกหนา เธอจ้องมองตรงหน้าอย่างระแวดระวัง พลางไล่อ่านข้อความในช่องแชตเพื่อหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์เพิ่มเติม
ผ่านไปสิบนาที คันเบ็ดก็ส่งแรงกระตุกเบา ๆ มาให้รู้สึก
ดวงตาอวี๋เยี่ยนฮวนเป็นประกาย รีบออกแรงหมุนรอกเก็บสายเบ็ด
ซ่า…เคร้ง!
เบ็ดถูกดึงกลับมาอย่างรวดเร็ว แต่ไม่กี่วินาทีต่อมาก็หยุดกึกอย่างแรง แรงดึงมหาศาลส่งผ่านมาตามคันเบ็ด
แรงกระชากทำให้อวี๋เยี่ยนฮวนล้มคว่ำลงกับพื้น หน้าจูบโคลนเต็ม ๆ
เธอรีบลุกขึ้น ใช้ส้นเท้าทั้งสองข้างกระแทกลงดินอย่างแรง ปักหลักยึดตัวเองไว้
กัดฟันแน่น ออกแรงด้วยสองมือ
ผู้หญิงที่ฝีมือการต่อสู้แทบเป็นศูนย์อย่างเธอ ไม่มีทางต้านสิ่งที่อยู่ข้างนอกได้
ถ้ายื้อกันต่อไป เธอต้องถูกลากออกไปแน่!
ซ่า…
อวี๋เยี่ยนฮวนเปลี่ยนแผน ปล่อยสายเบ็ดออกไปทันที
ไม่กี่วินาทีต่อมา สายเบ็ดก็หย่อนลงบนพื้น
เธอไม่รีบหมุนเก็บสายอย่างแรงเหมือนตอนแรกอีกต่อไป แต่ค่อย ๆ ดึงกลับ พอเจอแรงต้านก็ปล่อยสายออกไปนิดหน่อย แล้วค่อยหมุนเก็บใหม่
ปล่อยสายแล้วดึงกลับ ยื้อกันอยู่นานกว่าหนึ่งชั่วโมงเต็ม
แขนทั้งสองข้างของอวี๋เยี่ยนฮวนเริ่มล้า เหงื่อชุ่มไปทั้งตัว
ตกปลายากกว่าที่คิดไว้เสียอีก!
สิ่งมีชีวิตกลมดิ๊ก เด้งดึ๋งตัวหนึ่งถูกลากเข้ามาในสวนดอกไม้
สไลม์!
อวี๋เยี่ยนฮวนจำสัตว์ประหลาดขนาดเท่าลูกบาสเกตบอลสองลูกตัวนี้ได้ทันที มันคือสไลม์น่ารักที่อ่อนแอและรังแกได้ง่าย
สไลม์ตัวนี้มีสีเขียว ทั้งตัวโปร่งแสง ภายในคล้ายมีสายน้ำไหลเวียนอยู่
ตรงกลางลำตัวมีดวงตากลมสองดวง ถัดออกไปทั้งสองข้างยังมีลวดลายวงรีสีเขียวเข้ม คล้ายแก้มแดง ดูน่ารักมาก
อวี๋เยี่ยนฮวนถอยหลังไปหลายก้าวอย่างรวดเร็ว ไม่กล้าประมาท
เธอทำมือเป็นรูปปืนแล้วยิงเวทมนตร์พื้นฐานออกไปสองครั้งติด
ฟิ้ว! ฟิ้ว!
แทบจะทันทีที่การโจมตีด้วยเวทมนตร์พื้นฐานพุ่งออกไป ร่างของสไลม์ก็ปรากฏรูโหว่ จากนั้นตัวมันก็ยุบลงช้า ๆ เหมือนลูกโป่งที่ลมรั่ว ก่อนกลายเป็นน้ำใสกองหนึ่งแล้วหายไป
นี่เป็นครั้งแรกที่อวี๋เยี่ยนฮวนโจมตีสิ่งมีชีวิตที่เคลื่อนไหวได้ ความแม่นยำจึงไม่ค่อยดีนัก ยิงโดนแค่ครั้งเดียว
【คุณสังหารสไลม์หญ้า (วัยเยาว์) แล้ว!】
หลังสไลม์หายไป หีบไม้ใบหนึ่งก็ปรากฏขึ้นตรงจุดนั้น
เปิดหีบสมบัติ:
【ได้รับ: เมือกสไลม์*5, น้ำสะอาด*300 มล.】
【เมือกสไลม์】
【คุณภาพ: ทั่วไป】
【ผลลัพธ์: วัตถุติดไฟง่าย ใช้ทำคบเพลิงอย่างง่ายได้】
อวี๋เยี่ยนฮวนเก็บสิ่งของเข้ากระเป๋าระบบที่มีความจุ 100 หน่วย สิ่งของแต่ละชนิดใช้พื้นที่หนึ่งหน่วยและซ้อนทับกันได้ สูงสุด 99 ชิ้น
สมกับเป็นสัตว์ประหลาดมือใหม่ แค่เวทมนตร์พื้นฐานหนึ่งครั้งก็จัดการได้แล้ว
หลังใช้เวทมนตร์พื้นฐานไปหลายครั้ง อวี๋เยี่ยนฮวนรู้สึกได้ว่ามีบางอย่างในร่างกายลดลง แต่ก็ค่อย ๆ ฟื้นกลับมาเช่นกัน
นั่นคงเป็นพลังเวท
ช่วงเวลาที่เหลือ อวี๋เยี่ยนฮวนเอาแต่ตกปลา จนกระทั่งเหลือเวลาอีกสิบนาทีก่อนคืนสัตว์ประหลาดจะเริ่ม เธอถึงหยุดเพื่อนับของที่ได้มา
เธอสังหารสไลม์ไปทั้งหมดสามตัว ล้วนเป็นสไลม์หญ้าทั้งหมด
เมือกสไลม์*13, น้ำสะอาด*1,300 มล., เต็นท์*1, ไม้*10, เศษเหล็กขึ้นสนิม*2, วัชพืช*45
ขนาดของสไลม์ส่งผลต่อจำนวนสิ่งของที่ดรอป
นอกจากสองอย่างแรกแล้ว ที่เหลือล้วนตกขึ้นมาได้โดยตรง
【เต็นท์】
【คุณภาพ: ยอดเยี่ยม】
【ความทนทาน: 10】
【ผลลัพธ์: กันลมกันฝนได้ระดับหนึ่ง และให้ที่พักผ่อนที่ค่อนข้างสบาย】
ดูท่าหลังผ่านคืนสัตว์ประหลาดคืนนี้ไปได้ เธอคงพอจะได้นอนหลับสบายบ้าง
【นับถอยหลัง: 00:4:36】
คืนสัตว์ประหลาดกำลังจะมา!
อวี๋เยี่ยนฮวนเปิดช่องแชต มองดูสถานการณ์ของคนอื่นเป็นครั้งสุดท้าย
【เย่เอ้าเทียน: มาแล้ว! ในที่สุดก็มาแล้ว!】
【ลี่ฮวา: ตายแน่ ตายแน่ ตายแน่! แค่สไลม์ตัวเดียวฉันยังเกือบสู้ไม่ไหว คืนนี้จะทำยังไงดี!】
【สือเหล่ย: ฉันตกมีดผ่าฟืนได้สองเล่ม มีเล่มหนึ่งจะขาย ใครอยากได้รีบซื้อเลย!】
【หวังเต๋อฟา: บ้าเอ๊ย! พวกดวงดีนี่มันน่าตายจริง ๆ!】
【เย่เอ้าเทียน: พี่ชาย ขอยืมมีดทำครัวของนายหน่อย คืนนี้ฉันจะฟันศัตรูทุกตัวให้สิ้นซากแทนนายเอง!】
【เย่เซี่ย: คนข้างบนเป็นโรคจูนิเบียวหรือไง ฉันเป็นคนตระกูลเดียวกับนายแท้ ๆ น่าอับอายจริง ๆ!】
ทุกคนยังคงคึกคักกันมาก
นอกจากข้อความในช่องแชตแล้ว อวี๋เยี่ยนฮวนยังสังเกตเห็นตัวเลขยาว ๆ สองชุดที่ด้านบนสุดของช่อง
【97363/100000】
ต่อหน้าสายตาของเธอ ตัวเลขด้านหน้าลดลงสองหน่วยในพริบตา
【97361/100000】
อวี๋เยี่ยนฮวนเข้าใจทันทีว่าตัวเลขนี้หมายถึงจำนวนผู้รอดชีวิตที่เหลืออยู่ในพื้นที่ปัจจุบัน
คืนสัตว์ประหลาดยังไม่ทันเริ่ม ก็มีคนตายไปแล้วกว่าสองพันคน
ไม่รู้ว่าหลังคืนนี้จะมีคนต้องมาตายอยู่ที่นี่อีกเท่าไร
【นับถอยหลัง 00:00:02】
【คืนสัตว์ประหลาดมาเยือนแล้ว!】
【เปิดโหมดมองเห็นในที่มืดแล้ว (เฉพาะคืนแรก)!】
กร๊อบ! กร๊อบ!
จู่ ๆ ก็มีเสียงประหลาดสารพัดดังขึ้นรอบสวนดอกไม้ สไลม์หญ้าสามตัวขนาดต่างกันกระเด้งเข้ามาจากทางซ้ายของอวี๋เยี่ยนฮวน
ความเร็วของพวกมันไม่ได้เชื่องช้าเหมือนตอนกลางวัน แต่กระโดดไปมาในยามค่ำคืนด้วยความเร็วแทบเท่าเด็กหกขวบที่วิ่งสุดแรง
เรื่องยังไม่จบแค่นั้น!
จู่ ๆ สไลม์ยักษ์ร่างกำยำมหึมาก็ตกลงมาจากฟ้า ทับลงตรงตำแหน่งของสไลม์หญ้าสามตัว
ซู่!
สไลม์สีแดงชาดแผ่ความร้อนสูงออกมาทั่วร่าง ค่อย ๆ หลอมสไลม์หญ้าให้ละลายและระเหยไป
สัญชาตญาณบอกอวี๋เยี่ยนฮวนว่านี่คือสไลม์ไฟ!
อันตราย!