【ตำราวิชากระตุ้นการเติบโต】
【คุณภาพ: ยอดเยี่ยม】
【ผลลัพธ์: เมื่อใช้แล้ว ผู้ที่มีอาชีพสายจอมเวทจะเรียนรู้วิชากระตุ้นการเติบโตได้】
……
การปรากฏขึ้นของตำราวิชาทำให้ทุกคนตกตะลึง ราวกับมีสายฟ้าฟาดเปรี้ยงลงกลางสมอง
【เย่เอ้าทียน: วิชากระตุ้นการเติบโตงั้นเหรอ? ไม่คู่ควรกับบารมีราชันของฉันหรอก ตำรานี่ฉันยกให้พวกนายแล้วกัน!】
【ชุ่ยฮวา: จริงเหรอเนี่ย? เพิ่งวันที่สองเองนะ มีคนได้ตำราวิชาแล้วเหรอ?】
【อ้ายซินเจวี๋ยหลัว เฉวียนปู้ต๋าซือ: พรสวรรค์ของฉันเกี่ยวกับการเพาะปลูก ยกตำราวิชาให้ฉัน!】
【หวังต๋าฉุย: เดี๋ยวนะพวก นายฝรั่งก็มาด้วยเหรอ?】
【อ้ายซินเจวี๋ยหลัว เฉวียนปู้ต๋าซือ: ฝรั่งอะไรกัน นายช่วยมีความรู้หน่อยได้ไหม? อ้ายซินเจวี๋ยหลัวเป็นแซ่ของชาวหัวเซี่ย!】
ระหว่างที่ทุกคนกำลังคุยกันอย่างออกรสในช่องสนทนา อวี๋เยี่ยนฮวนก็รีบทักหาเซวียนหยวนเหมิงเหมิงเป็นการส่วนตัว
【อวี๋เยี่ยนฮวน: แลกกับน้ำสะอาด 1,500 มิลลิลิตรไหม?】
【เซวียนหยวนเหมิงเหมิง: ถ้าเป็นแค่น้ำ ไม่แลก】
อีกฝ่ายปฏิเสธทันควัน อวี๋เยี่ยนฮวนจึงขมวดคิ้ว
น้ำสะอาดตั้ง 1,500 มิลลิลิตรยังไม่ยอมแลกอีกเหรอ?
ตอนนี้ไม่มีใครหรอกที่จะหยิบน้ำสะอาดจำนวนมากขนาดนี้ออกมาได้อย่างสบาย ๆ
เธอต้องได้วิชากระตุ้นการเติบโตมาให้ได้!
เมล็ดพืชสองชนิดในกระเป๋ายังรอให้เธอเพาะปลูกอยู่ จะสำเร็จหรือไม่ก็ขึ้นอยู่กับวิชานี้แล้ว
【อวี๋เยี่ยนฮวน: ตอนนี้ทุกคนขาดทั้งอาหารและน้ำ ตำราวิชาของเธอแลกอาหารได้ไม่มากหรอก】
【อวี๋เยี่ยนฮวน: ตำราวิชามีแค่เล่มเดียว แลกได้กับคนคนเดียว อาหารที่ได้มาก็มีจำกัด แต่น้ำสะอาดแลกขั้นต่ำครั้งละ 100 มิลลิลิตรได้ น้ำ 1,500 มิลลิลิตรแบ่งแลกได้ 15 ครั้ง แถมยังแลกกับหลายคนได้ ปริมาณอาหารรวมที่ได้ย่อมมากกว่าที่เธอจะแลกได้จากตำราเล่มเดียว】
ในช่วงนี้ การเอาชีวิตรอดก็ยังเป็นปัญหา ไม่มีใครยอมเอาอาหารล้ำค่ามาแลกกับตำราวิชาที่ใช้ในชีวิตประจำวันแบบนี้
น้ำสะอาดเป็นทรัพยากรสำคัญต่อการเอาชีวิตรอด และหาแลกอาหารได้ง่ายกว่าตำราวิชามาก
เมื่อเสบียงร่อยหรอ น้ำย่อมสำคัญกว่าอาหารเสียอีก
【เซวียนหยวนเหมิงเหมิง: ตกลง】
แบบนี้สิ ถึงจะถูก เหมิงเหมิงคนดีของฉัน
【สูญเสีย: น้ำสะอาด 1,500 มิลลิลิตร】
【ได้รับ: ตำราวิชากระตุ้นการเติบโต *1】
เมื่อข้อความแจ้งเตือนปรากฏขึ้น อวี๋เยี่ยนฮวนก็มีตำราสีเทาเล่มหนึ่งอยู่ในมือ
เรียกว่าตำราวิชา แต่จริง ๆ แล้วมันเป็นเพียงแผ่นหนังแกะบาง ๆ แผ่นหนึ่ง บันทึกเนื้อหาของวิชากระตุ้นการเติบโตไว้ด้วยอักษรโบราณ
อวี๋เยี่ยนฮวนมองอยู่ครู่หนึ่ง แต่ไม่เข้าใจเลยสักนิด
【ต้องการใช้ “ตำราวิชากระตุ้นการเติบโต” หรือไม่?】
ใช่!
【วิชากระตุ้นการเติบโต (เลเวล 1)】
【ผลของวิชา: กระตุ้นพลังเวทปริมาณเล็กน้อย เพื่อเร่งการเติบโตของพืชขนาดเล็ก】
หลังเรียนรู้วิชากระตุ้นการเติบโตแล้ว อวี๋เยี่ยนฮวนก็ยังไม่รีบใช้
เธอใช้แค่น้ำสะอาด 300 มิลลิลิตร แลกจอบเล็กหนึ่งอัน กะละมังสเตนเลสหนึ่งใบ และเครื่องปรุงหนึ่งห่อมาแทน
ถ้าระบบไม่ได้กำหนดว่าการแลกน้ำสะอาดขั้นต่ำต้องครั้งละ 100 มิลลิลิตร ของทั้งสามอย่างนี้ใช้แค่น้ำ 150 มิลลิลิตรก็แลกได้แล้ว
ระบบชั่งตวงวัดบ้าเอ๊ย!
จอบเล็กยาวพอ ๆ กับแขนข้างหนึ่ง ไม่เหมาะกับการขุดพรวนดิน
ตอนนี้ไม่มีจอบที่ดีกว่านี้ จะทำได้ก็แค่ใช้แก้ขัดไปก่อน
อวี๋เยี่ยนฮวนถือจอบเล็กแปลงร่างเป็นชาวนาขยันขันแข็ง ออกแรงขุดดินฮึดฮัดจนพลิกหน้าดินได้ราว 3 ตารางเมตร
พื้นที่ 2 ตารางเมตรใช้ปลูกมันฝรั่ง ส่วนอีก 1 ตารางเมตรใช้ปลูกพริก
มันฝรั่งสองหัวที่งอกแล้วมีต้นอ่อนรวมกัน 7 ต้น อวี๋เยี่ยนฮวนใช้เล็บจิกลงไปในหัวมันฝรั่ง จากนั้นก็หักแบ่งมันออกเป็น 7 ส่วนอย่างไม่ปรานี แบ่งตามตำแหน่งของต้นอ่อน แล้วนำไปปลูกโดยเว้นระยะห่างเท่า ๆ กัน
ส่วนเมล็ดพริกปลูกง่ายกว่า แค่โยนเมล็ดเล็ก ๆ ลงดินแล้วกลบให้เรียบร้อยก็พอ
อวี๋เยี่ยนฮวนใช้เท้าเหยียบดินให้แน่น หลังจากเมื่อคืนสังหารสไลม์ไปจำนวนมาก ดินก็ไม่ขาดน้ำ
เธอยกมือเล็งไปยังแปลงพริกแล้วใช้วิชากระตุ้นการเติบโต ต้นอ่อนสีเขียวในดินเติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ใช้เวลาไม่ถึง 10 วินาที
ต้นพริกสูงครึ่งเมตรสุกงอม บนต้นห้อยพริกหยวกเม็ดใหญ่สีเขียวอยู่เต็มไปหมด รวม 6 เม็ด
อวี๋เยี่ยนฮวนเด็ดพริกหยวกมาหนึ่งเม็ดอย่างอดใจไม่ไหว กัดตรงปลายแล้วเคี้ยวชิมช้า ๆ รสเผ็ดแผ่ซ่านไปทั่วปลายลิ้น
“เผ็ดนิดหน่อย ไม่เลว ๆ”
เพิ่งชมว่าพริกไม่เลว ร่างทั้งร่างของเธอก็แข็งค้างอยู่กับที่ ใบหน้าแดงขึ้นให้เห็นชัด
เหงื่อเม็ดเล็กผุดเต็มหน้าผาก ไหลลงมาตามแก้มรวมกันที่ปลายคาง ก่อนหยดลงช้า ๆ
ความเผ็ดระเบิดออกจากปุ่มรับรสอย่างไม่ยั้งคิด
“ซี้ด… ฮ่า!”
เผ็ด! เผ็ดเกินไปแล้ว!
พริกนี่เผ็ดติดลิ้นเหลือเกิน เธอประมาทไปแล้ว!
อวี๋เยี่ยนฮวนหยิบน้ำบริสุทธิ์ที่เหลือจากเมื่อคืนออกมา ดื่มรวดเดียวจนหมด ถึงค่อยพอระงับความเผ็ดลงได้ครึ่งหนึ่ง
ไม่นึกเลยว่าพริกหยวกเม็ดเล็ก ๆ นี่จะร้ายกาจขนาดนี้
ตอนเข้าปากใหม่ ๆ เผ็ดชานิด ๆ แต่พอผ่านไปไม่กี่วินาที ความเผ็ดก็พุ่งขึ้นมาราวกับภูเขาไฟระเบิด
อวี๋เยี่ยนฮวนเด็ดพริกที่เหลือทั้งหมดออกมา แล้วเริ่มตรวจดูข้อมูลของต้นพริกหยวกต้นนี้
【ต้นพริกหยวกเผ็ดระเบิดไร้ขีดจำกัด】
【คุณภาพ: ยอดเยี่ยม】
【ผลลัพธ์: สามารถออกผลเป็นพริกหยวกเผ็ดระเบิดได้ไม่จำกัดครั้ง ข้อเสียเพียงอย่างเดียวคือไม่สามารถเก็บเมล็ดได้】
【กลายพันธุ์จากพริกหยวกธรรมดาที่ถูกเร่งการเติบโตด้วยพลังเวท】
ให้ตายเถอะ เป็นพริกหยวกเผ็ดระเบิดจริง ๆ มิน่าล่ะ แค่กัดคำเล็ก ๆ ก็เผ็ดจนเหงื่อออกแล้ว
อวี๋เยี่ยนฮวนประหลาดใจมากเมื่อเห็นข้อมูลของต้นพืช
ต้นพริกหยวกเผ็ดระเบิดไร้ขีดจำกัดนี่กลายพันธุ์มาอย่างนั้นเหรอ!
ถ้าอย่างนั้นในอนาคตเธอก็ใช้วิชากระตุ้นการเติบโตเพื่อสร้างพืชกลายพันธุ์ได้อีกมากมายสินะ?
ไม่เลว ๆ!
หลังเร่งการเติบโตของต้นพริกหยวกเผ็ดระเบิดหนึ่งต้น พลังเวทของอวี๋เยี่ยนฮวนก็หมดเกลี้ยง ชั่วคราวนี้จึงยังเร่งการเติบโตของมันฝรั่งไม่ได้
กว่าพลังเวทจะฟื้นฟูเต็มที่ต้องใช้เวลามากกว่า 2 ชั่วโมง ระหว่างนี้อวี๋เยี่ยนฮวนก็ไม่ได้อยู่เฉย จัดการพลิกหน้าดินต่อไปเสียเลย
ขอแค่ปลูกมันฝรั่งได้ อาหารก็ไม่ใช่ปัญหาอีกต่อไป
ไม่ต้องลำบากตกปลาเพื่อหาเสบียง
ไม่ต้องพูดถึงทรัพยากรที่ได้จากการตกปลาว่าจะสุ่มแค่ไหน ยังมีโอกาสตกได้สัตว์ประหลาดอีกด้วย
ถ้าเผลอตกสัตว์ประหลาดที่แข็งแกร่งมากขึ้นมา อวี๋เยี่ยนฮวนคงร้องไห้ไม่ออกแน่
เพื่อความปลอดภัย พลิกหน้าดินก่อนดีกว่า แล้วค่อยจัดการสวนดอกไม้ของตัวเองให้เข้าที่
“ในสวนดอกไม้เล็กจิ๋ว ขุดไปขุดมา~”
“ปลูกเมล็ดเล็ก ๆ ให้ออกดอกน้อย ๆ~”
“ในสวนดอกไม้กว้างใหญ่ ขุดไปขุดมา~”
“ปลูกเมล็ดใหญ่ ๆ ให้ออกดอกบาน~”
เธอร้องเพลงพลางพลิกหน้าดิน
สไลม์ไฟสามตัวรอบ ๆ กระโดดดึ๋งไปมาอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็แผ่ร่างนิ่มยวบรวมกันเป็นก้อน นิ่งอยู่กับที่
จู่ ๆ อวี๋เยี่ยนฮวนก็รู้สึกว่าการใช้ชีวิตอยู่ที่นี่อาจไม่ได้ลำบากอย่างที่คิด
ที่ดิน 100 ตารางเมตร ต่อให้แขนขาเล็กอย่างเธอก็พลิกไม่หมดหรอก
เธอพลิกดินเฉพาะบริเวณตรงกลาง เป็นพื้นที่ราว 20 ตารางเมตรเท่านั้น
แค่เท่านี้ก็ทำเอาเธอเหนื่อยแทบแย่ จอบเล็กเกือบขุดจนทื่อแล้ว
ต้องรีบหาจอบใหญ่กว่านี้มาใช้!
หลังพลิกดินเสร็จ อวี๋เยี่ยนฮวนกลับไปหยิบขนมปังนุ่ม ๆ จากในเต็นท์ออกมากินรองท้อง แล้วนอนหลับตาพักสักครู่
เมื่อพลังเวทฟื้นฟูเต็มที่ เธอก็รีบไปที่แปลงมันฝรั่งแล้วใช้วิชากระตุ้นการเติบโต
ต้นอ่อนมันฝรั่งเริ่มแตกหน่อ ค่อย ๆ เติบโตจากเล็กเป็นใหญ่ จนกลายเป็นต้นที่มีลำต้นและใบสมบูรณ์ ก่อนจะหยุดเติบโตลงช้า ๆ
อวี๋เยี่ยนฮวนอดใจรอไม่ไหว รีบนั่งยอง ๆ มือหนึ่งจับต้นพืชไว้ อีกมือจับจอบเล็ก ค่อย ๆ ขุดดินออกอย่างระมัดระวัง
หนึ่งหัว สองหัว… มันฝรั่งโตเต็มที่ขนาดเท่ากำปั้นผู้ชายวัยผู้ใหญ่ถึง 7 หัว โผล่ขึ้นมาให้เห็นพร้อมดินชื้น ๆ ที่ติดอยู่
ขุดต่อ!