ซูหยวนเปิดประตูเข้ามา แขวนกระเป๋ากับเสื้อคลุมที่ถอดออกไว้บนราวตรงโถงทางเข้า ก่อนก้มลงเปลี่ยนรองเท้าแตะ แล้วกลับเข้าไปในห้องนอนเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดอยู่บ้านตัวหลวม ๆ
ในบ้านค่อนข้างเย็น
ช่วงเดือนที่เพิ่งหยุดเปิดเครื่องทำความร้อนก็เป็นแบบนี้ ข้างนอกกลับอุ่นกว่าในบ้านเสียอีก
เธอเดินไปที่ระเบียงครัว แล้วหมุนสวิตช์เครื่องทำความร้อนแบบติดผนังให้ทำงาน
เสียงหึ่งดังขึ้น หน้าจอแอลซีดีเล็ก ๆ สว่างขึ้น อุณหภูมิน้ำแสดงอยู่ที่สามสิบกว่าองศา
กว่าน้ำร้อนจะหมุนเวียนทั่วบ้านคงต้องรอสักพัก เธอจึงดึงคอเสื้อชุดอยู่บ้านให้กระชับ แล้วกดน้ำพุวิญญาณจากเครื่องทำน้ำดื่มหนึ่งแก้ว ถือจิบพลางเดินเอื่อย ๆ ไปยังระเบียง
สถานที่ก่อสร้างที่อยู่ไกลออกไปยังคงเหมือนเดิม
เครนหอสูงเหลือเพียงเงาดำทาบอยู่ท่ามกลางแสงอาทิตย์ยามเย็น แขนเครนหมุนช้า ๆ ราวกับนกเหล็กขนาดยักษ์ที่หยุดนิ่งอยู่กลางอากาศ ยังไม่เลิกงานเสียที
ไกลออกไปอีกหน่อย มองเห็นอาคารหลายหลังที่ก่อสร้างจนเสร็จถึงชั้นบนสุดแล้ว
ผนังปูนสีเทาเปลือยโล่ง ยังไม่ได้ติดตั้งหน้าต่าง ช่องสี่เหลี่ยมดำมืดเรียงกันเป็นระเบียบ ดูเหมือนช่องตารางที่ยังไม่ได้เติมตัวอักษร
ข้างล่างมีคนกำลังพาหมามาเดินเล่น
หมาตัวเล็กสีเหลืองกลิ้งเล่นบนสนามหญ้าอย่างสนุกสนาน เจ้าของดึงสายจูงพลางตะโกนเรียกให้มันกลับมา
มันพลิกตัวแล้วกลิ้งต่ออีกสองตลบ ถึงค่อยลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ สะบัดขนสองสามที ก่อนวิ่งต้วมเตี้ยมไปหาเจ้าของ
ซูหยวนจิบน้ำหนึ่งอึก
น้ำอุ่นกำลังดี ไม่ร้อนเกินไป
น้ำพุวิญญาณไหลผ่านลำคอลงไป ราวกับไออุ่นก้อนหนึ่งละลายซึมอยู่ในร่างกาย ทำให้ทั้งตัวผ่อนคลายตามไปด้วย