[พระเจ้า! ถ่างตาทั้งคืน ในที่สุดก็พิมพ์เสร็จ!]
[ดอกไม้! เสียงปรบมือ! ของขวัญ! วิจารณ์หนังสือ! เร่งอัป! กดติดตาม! ขอร้องทุกคนล่ะ สงสารเด็กน้อยคนนี้เถอะ!]
[อีกอย่าง ช่วงหลังอยากให้ตัวเอกสะกดรับผีพิศวงสาวยั่วยวนอีกสักตน อยากสอบถามความเห็นทุกคน ถ้าเห็นด้วย ให้กด 1 ในคอมเมนต์พารากราฟ ไม่เห็นด้วย กด 2!]
……
ผีเฒ่ากุมบาดแผลที่เอวและท้อง สีหน้าดำทะมึนจนแทบหยดน้ำออกมา
ตรงแผลมีไอสีดำพวยพุ่งไม่หยุด แม้ไม่ถึงชีวิต แต่ความรู้สึกที่ไอหยินรั่วไหลทำให้มันทรมานแสนสาหัส
ที่ทำให้โกรธแค้นยิ่งกว่าคือ ไอ้เด็กสองคนนี้กลับทำร้ายมันได้!
อัปยศ!
“ดีมาก… พวกแกทำให้ข้าโกรธแล้ว”
น้ำเสียงของผีเฒ่าเย็นเยียบเยือกกระดูก แววตาแดงก่ำเปล่งประกายดุดัน: