ตลาดมารในเมืองเฟิงตู ตั้งอยู่ทางตะวันออกของสะพานไน่เหอสามลี้ ใต้หลุมฝังศพรกร้าง
ผิวเผินดูเหมือนกองสุสาน แต่พอเปิดป้ายหลุมศพบางอัน ก็สามารถเข้าสู่ตลาดใต้ดินได้
ที่นี่ปลาใหญ่มังกรคละเคล้า มีทั้งข้าราชการปรโลก วิญญาณเป็นที่แอบข้ามมาจากแดนคน มีผีบำเพ็ญที่สำเร็จวิชา กระทั่งผีร้ายที่เล็ดลอดมาจากนรกขุมสิบแปด
ของที่ซื้อขายยิ่งประหลาดพิสดารกว่า:
ตั้งแต่หน้ากระดาษสูตรซุปเมิ่ง ไปจนถึงพู่กันพญายมของเลียนแบบ จากเล็บของราชาศพอายุพันปี ไปจนถึงโซ่คล้องวิญญาณรุ่นพิเศษของยมทูต…
หลินเฟิงมาถึงหน้าแผงหนึ่งอย่างชำนาญเส้นทาง
เจ้าของแผงเป็นผีสาวคลุมผ้าคลุมหน้าดำ รูปร่างชะลูด แต่ทั่วร่างแผ่ความแค้นเข้มข้น — อย่างน้อยระดับผีอาฆาต
“เอาอะไรดี?”
ผีสาวเสียงแหบแห้ง
หลินเฟิงชี้ไปที่แหวนวงหนึ่งบนแผงของนาง:
“‘แหวนดูดซับหยิน’ นี้ ขายอย่างไร?”
แหวนวงนั้นดำทั้งวง วงแหวนสลักอักขระถี่ เป็นศาสตราภัณฑ์ที่ใช้เก็บของโดยเฉพาะ
มีมันแล้ว วันหลังออกนอกสถานที่จะสะดวกขึ้นมาก
ผีสาวเงยหน้ามองเขาครู่หนึ่ง:
“สิบบุญกุศล ไม่รับหยินปี้!”
หลินเฟิงยืนหน้าแผงตลาดมาร มองแหวนดูดซับหยินวงนั้น พลางคิดคำนวณในใจอย่างรวดเร็ว
หยินปี้เป็นสกุลเงินหลักของเมืองเฟิงตู ออกโดยธนาคารปรโลก ใช้ซื้อของได้เพียงอย่างเดียว ใช้ดูดซับบำเพ็ญไม่ได้
