[ตื่นมาฟ้าแทบถล่มเลยทุกคน! ดูเหมือนโดนแจ้งความว่าเนื้อหาคล้ายกับเรื่องในเว็บอื่นนิดหน่อย โดนจับเข้าห้องมืดแล้ว ลองไปอ่านเรื่องนั้นดูนิดหน่อย ก็เป็นยมทูตจับผีเหมือนกัน แต่เนื้อเรื่องไม่เหมือนกันเลยนี่! ต่อไปนี้ยมทูตจับผีห้ามเขียนแล้วเหรอ?]
[ฉันจะไปอ่านเรื่องนั้นให้ละเอียด ดูว่าคล้ายตรงไหน แล้วจะแก้ไข พยายามให้หลุดเร็วที่สุด! ต้องใช้เวลาและแรงหน่อย อาจจะอัปเดตเพิ่มวันนี้ไม่ได้! ขอโทษทุกคนด้วยนะ พอหลุดแล้วจะรีบอัปเดตให้เยอะเลย วันละห้าตอนไม่น่ามีปัญหา!]
[แล้วก็ มีใครรู้เรื่องนี้บ้างไหม ช่วยคอมเมนต์ตรงนี้หน่อยว่ากรณีแบบนี้ควรทำยังไง? ร้องไห้ตายเลย!]
บรรยากาศในห้องแข็งค้างในทันที
สายตาทั้งเจ็ดคู่จ้องไปที่ประตูไม้หนาบานนั้นพร้อมกัน
หลินเฟิงเหลือบมองนาฬิกาแขวนโบราณบนผนัง
เข็มสั้นและเข็มยาวเรืองแสงจาง ๆ ในความมืด ชี้ไปที่ตีหนึ่งยี่สิบสามนาที
ผ่านเที่ยงคืนมาได้กว่าชั่วโมงแล้ว
สิ่งที่ต้องมา ก็มาถึงเสียที
“ใครน่ะ?”
หลินเฟิงยืนอยู่ที่เดิม น้ำเสียงราบเรียบ เหมือนถามว่า “วันนี้อากาศเป็นยังไงบ้าง”
นอกประตูเงียบไปสองวินาที
แล้วเสียงผู้หญิงออดอ้อน หวานหยาดเยิ้มแบบมีท่าทีอาชีพก็ดังขึ้น:
“คุณคะ ต้องการบริการพิเศษไหมคะ?”
เสียงหวานเสียจนเลี่ยน หางเสียงสูงขึ้น เจือด้วยการยั่วยวนเป็นนัย ๆ
“….”
ในห้องเงียบสนิท
ปากของหวงเฉียงอ้าค้างเป็นรูปตัวโอ
ใบหน้าของซูเสี่ยวหว่านแดงซ่านขึ้นในพริบตา เธอก้มหน้าลงโดยไม่รู้ตัว
เหลยเจิ้นกับจางเมิ่งสบตากัน คิ้วขมวด
หลี่โม่ดันแว่นตา แววตาระแวดระวัง
ส่วนไป๋เวยเบี่ยงตัวเล็กน้อย ขมวดคิ้วน้อย ๆ มือขวาเลื่อนไปแตะโซ่คล้องวิญญาณที่เอวอย่างเงียบเชียบ
[จำนวนคนในห้องไลฟ์: 8,123,456 คน]
ข้อความแชทระเบิดขึ้นในพริบตา: