[ขอบคุณท่าน "เสี่ยวจินกัง" ที่มอบของขวัญ 'ต้าป่าวเจี้ยน' ให้! ไม่คิดว่าจะได้รับของขวัญล้ำค่าเช่นนี้! ขอบคุณมากจริง ๆ!]
[ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านด้วย! รักพวกคุณสุดหัวใจ!]
……
"ผีอาฆาตขั้นกลาง… ผีอาฆาตขั้นต้น… ผีเร่ร่อนสิบหกตน… วิญญาณล่องลอยสามสิบตน…"
หัวหน้ากองหวังพึมพำซ้ำตัวเลขพวกนี้ ทุกคำที่พูดหนังตาก็กระตุกวาบ
เขาวางถ้วยชาลงแรง ๆ เสียง "โป๊ก" กระทบกับโต๊ะ น้ำชากระเซ็น:
แก… แก่ว่าอะไรนะ?!
"ท่านหัวหน้ากองไม่เชื่อ ตรวจสอบด้วยตัวเองก็ได้"
หลินเฟิงว่าไปปลดถุงจับวิญญาณสีทองที่เอวซึ่งพองจนแทบระเบิด วางลงบนโต๊ะทำงานเบา ๆ
ผิวถุงยังยืดหดเล็กน้อย มีเสียงต่าง ๆ ลอดออกมาวี่ ๆ—
ยายหวังสะอื้น: "ฮือ… ข้าเมาถุง… เปลี่ยนท่าได้หรือไม่…"
ผีเฒ่าส่งเสียงฮึ่มฮ่ำ: "หนูน้อย… เจ้ารอเถอะ… ข้าตายเป็นผีแล้วก็… เฮอะ ยังไงก็ไม่มีทางปล่อยเจ้า…"
ผีในภาพวาดร้องโหยหวน: "ขังเดี่ยว! ขังเดี่ยวที่ตกลงไว้ล่ะ?! ข้างในนี่เบียดกันจะตาย!"