[ข่าวดี! ผ่านการพิจารณาทบทวนแล้ว!]
[ขอบคุณทุกกำลังใจและแรงสนับสนุนในช่วงไม่กี่วันนี้จริง ๆ! หลายวันมานี้ได้ประสบทั้งสุขสุดขีดและทุกข์สุดขีด ขอปรับอารมณ์สักหน่อย ที่เหลือก็จะอัปเดตอย่างเต็มที่!]
……
หลินเฟิงมองใบหน้าที่เต็มไปด้วยความมั่นใจว่าจะชนะของอีกฝ่าย แล้วจู่ ๆ ก็หัวเราะ
เสียงหัวเราะเบามาก กลับทำให้ใจของจ้าวอู๋เหมียนเย็นเยือกอย่างไร้สาเหตุ
“พี่จ้าว เรื่องบางอย่าง… ถ้ารู้มากเกินไป อาจตายได้”
“ตายงั้นรึ?”
จ้าวอู๋เหมียนเหมือนได้ยินมุกตลกที่ขำที่สุด:
“ก็อาศัยแกเนี่ยนะ? ไอ้พวกฉวยโอกาสที่ไต่อันดับขึ้นมาด้วยดวงเนี่ยนะ?”
ซุนซานกับเฉียนซื่อที่อยู่ข้างหลังก็ส่งเสียงหัวเราะเยาะสมทบ
ซุนซานเป็นคนร่างสูงโปร่ง เสียงแหลมสูง:
“หลินเฟิง รู้จักที่ต่ำที่สูงบ้าง รีบส่งความลับออกมาซะ! พี่จ้าวน่ะมีคนอยู่ในศาลตัดสินนะ! ถ้าเรื่องบานปลายขึ้นมา คนที่เจ็บหนักคือแก!”
เฉียนซื่อเป็นชายอ้วนเตี้ย เสียงห้าวแหบ:
“ใช่แล้ว! รีบส่งของมาแต่โดยดี แล้วแบ่งผลงานให้พี่จ้าวครึ่งหนึ่… ไม่! เจ็ดส่วน! ต่อไปในกรม พี่จ้าวอาจช่วยดูแลแกได้บ้าง!”
ทั้งสามกรากเข้ามาใกล้อย่างไม่ลดละ ไอหยินเชื่อมต่อกันเป็นผืนเดียว ปกคลุมตรอกซอย
หากเปลี่ยนเป็นหลินเฟิงสมัยที่อยู่แค่ขั้นวิญญาณเถื่อนระดับต้น คงถูกแรงกดดันนี้บีบให้คุกเข่าลงไปแล้ว
แต่ตอนนี้…
หลินเฟิงสัมผัสได้ถึงไอหยินระดับผีอาฆาตขั้นต้นที่พรั่งพรูดุจแม่น้ำลำคลองในตัว มองดู ‘เพื่อนร่วมงาน’ สามคนที่อย่างเก่งก็แค่ผีเร่ร่อนระยะหลัง แววตาวาบประกายความเวทนา