[คำเตือน นี่ไม่ใช่เกม นี่ไม่ใช่เกม!]
[สิ่งมีชีวิตในดาราจักรมีจำนวนถึงล้านล้าน กำลังจะหลอมรวมเข้ากับโลกเทพมาร!]
[ดาราจักรทางช้างเผือกเริ่มถูกแปลงเป็นข้อมูล ตำแหน่งดาวเคราะห์สีน้ำเงินกำลังจะถือกำเนิด!]
[จงเอาชีวิตให้รอด และเป็นส่วนหนึ่งในการปกป้องผืนฟ้าดวงดาว]
...
สองร้อยปีก่อน ยุคอวกาศเริ่มต้นขึ้น สัตว์อสูรนับไม่ถ้วนหลั่งไหลเข้ามายังโลก
ภายในหนึ่งปี สิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินลดลงเก้าในสิบ
แม้เผ่าพันธุ์ต่างๆ จะมีผู้ตื่นรู้เกิดขึ้นมาทีละรุ่น แต่สิ่งมีชีวิตบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินก็ยังหยุดยั้งแนวโน้มเสื่อมถอยไม่ได้
ห้าปีต่อมา พันธมิตรดาวเคราะห์สีน้ำเงินก่อตั้งขึ้น เผ่าพันธุ์ต่างๆ ต้องพึ่งพาเมืองหลักหนึ่งร้อยเมืองเพื่อประคองชีวิต
วันที่สิบหกกรกฎาคม ปีดาราศักราช 288 เป็นวันธรรมดาๆ วันหนึ่ง
ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าดาวแดง เมืองเทียนหนาน เด็กหนุ่มคนหนึ่งถือไม้กวาด จู่ๆ ก็ยืนนิ่งอยู่กับที่
เด็กหนุ่มรูปร่างไม่สูงใหญ่ หน้าตาก็ไม่โดดเด่น แต่บนใบหน้าที่ไร้เดียงสากลับเผยให้เห็นความมุ่งมั่น
“เซียวเฉิน เผ่าพันธุ์มนุษย์ คุณอายุครบสิบหกปีแล้ว กำลังจะเริ่มต้นชีวิตใหม่”
“เริ่มการตื่นรู้พรสวรรค์”
“เซียวเฉิน เผ่าพันธุ์มนุษย์ ตื่นรู้เป็นนักธนู ระดับอาชีพ E”
“พรสวรรค์ใดก็ตามล้วนสามารถมีอนาคตที่สดใสได้ จงอดทนต่อไปให้ได้”
“กำลังสร้างหน้าต่างตัวละคร”
[เซียวเฉิน: เลเวล 1 (100) (ห่างจากการเลเวลอัป 100 ค่าประสบการณ์)]
[อาชีพ: นักธนู]
[ระดับ: E]
[ค่าพลังชีวิต: 100 ค่ามานา: 100]
[พลังโจมตีพื้นฐาน: 10 ระยะโจมตี: 10 เมตร ความเร็วโจมตี 0.2]
[พลัง: 5 (เกี่ยวข้องกับพลังโจมตีกายภาพ) ]
[ร่างกาย: 5 (เกี่ยวข้องกับค่าพลังชีวิตและการป้องกัน)]
[จิตใจ: 5 (เกี่ยวข้องกับการระเบิดพลังและการควบคุม)]
[ความคล่องตัว: 5 (เกี่ยวข้องกับพลังโจมตีและความเร็วโจมตี)]
[สติปัญญา: 5 (เกี่ยวข้องกับมานาและการโจมตีเวท)]
[สกิลอาชีพ: ยิงสามลูก]
[พรสวรรค์ตัวละคร: หนึ่งในหมื่น ระดับ: F (อัปเกรดได้)]
[กระเป๋าเริ่มต้น: 10]
“เมื่อตัวละครเลเวลอัปหนึ่งเลเวล ค่าสถานะพื้นฐาน +1 ค่าสถานะอิสระ +5”
“ติ้ง คุณได้รับอาวุธเริ่มต้น”
[ธนูไม้เก่าๆ: โจมตี +8 ความคล่องตัว +2]
เซียวเฉินยืนนิ่งอยู่ที่เดิมอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะถอนหายใจยาว:
“ในที่สุดก็ตื่นรู้แล้ว ที่แท้วันนี้ก็เป็นวันเกิดของฉันเอง”
สิ่งที่เขาสนใจก่อนกลับเป็นวันเกิดของตัวเอง ไม่ใช่อาชีพที่เพิ่งตื่นรู้
เด็กส่วนใหญ่ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า จะรู้วันเกิดของตัวเองก็ต่อเมื่อวันตื่นรู้เท่านั้น
“เด็กในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า พรสวรรค์ล้วนธรรมดามาก”
เวลาสิบกว่าปี เซียวเฉินเห็นผู้ตื่นรู้ในสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าจำนวนมาก มีเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ตื่นรู้พรสวรรค์อาชีพระดับ D
ไม่มีความคาดหวัง ก็จะไม่มีความผิดหวังมากมาย
“อาชีพระดับ E พรสวรรค์ตัวละครระดับ F ก็นับว่าปกติแล้วล่ะ”
“ยังไงก็เป็นพรสวรรค์ด้านการต่อสู้”
เซียวเฉินมีทัศนคติที่ดีมาก เขาเป็นคนธรรมดาคนหนึ่งอยู่แล้ว
พรสวรรค์อาชีพสำคัญอย่างยิ่งต่อผู้ตื่นรู้ทุกคน ค่าสถานะเริ่มต้นของอาชีพระดับ A เกินสิบแล้ว เป็นสองเท่าของเซียวเฉิน
นักอาชพระดับสูง ทุกครั้งที่เลเวลอัปจะได้รับค่าสถานะมากกว่ามาก
เมื่อตัวละครเลเวลอัปถึงห้าหรือหก จะมีช่องว่างที่ใหญ่มาก
“แต่ว่าคำว่า ‘อัปเกรดได้’ ของพรสวรรค์ตัวละครนี่มันอะไรกัน? ไม่เคยได้ยินว่าพรสวรรค์ยังอัปเกรดได้มาก่อน?”
เซียวเฉินดูคำอธิบายพรสวรรค์ของตัวเองอย่างละเอียด:
[หนึ่งในหมื่น: ทุกครั้งที่สังหารมอนสเตอร์หนึ่งหมื่นตัว จะสุ่มได้รับค่าสถานะ 1 จุด]
“ให้ตายสิ นี่มันขยะอะไรกันเนี่ย”
เซียวเฉินเป็นคนอารมณ์ดี แต่พอเห็นพรสวรรค์นี้ ก็อดด่าไม่ออก
ฆ่ามอนสเตอร์หนึ่งหมื่นตัวถึงจะได้ค่าสถานะหนึ่งจุด นี่ต้องฆ่าไปจนถึงชาติไหนเนี่ย?
ถ้าไม่ใช่เพราะคำว่า “อัปเกรดได้” สามคำที่ทำให้เขามีความหวังนิดหน่อย เขาอยากจะยอมแพ้ทิ้งๆ ไปเลยจริงๆ
ไปเป็นคนงานเหมือง เดือนละสามพันเหรียญทองแดง ก็ยังพอกินพอใช้ได้
“อายุสิบหกแล้ว ต่อไปก็อยู่ที่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแห่งนี้ไม่ได้แล้วล่ะ”
เซียวเฉินมองดูสถานที่ที่คุ้นเคยนี้ ในใจเกิดความเศร้าเล็กน้อย
เมื่อก่อนเห็นคนกลุ่มแล้วกลุ่มเล่าจากไป วันนี้ก็ถึงคิวของตัวเองแล้ว
พอตื่นรู้แล้ว ก็ต้องทำเพื่อสังคม เพื่อเผ่าพันธุ์มนุษย์ ออกแรงสักหน่อย
เมืองเทียนหนานไม่ใหญ่ แต่กลับแออัดไปด้วยประชากรเจ็ดแปดสิบล้านคน
ในเมืองไม่มีมอนสเตอร์อาละวาด แต่การแข่งขันก็ยังดุเดือดสุดขีด คนส่วนใหญ่ใช้ชีวิตอย่างลำบาก
“ในเมื่อตื่นรู้สำเร็จแล้ว ก็ต้องคิดถึงชีวิตข้างหน้าแล้วล่ะ
ต่อไปถ้าจะอยู่เมืองเทียนหนาน ต้องจ่ายหนึ่งร้อยเหรียญทองแดงต่อวัน”
ทุกอย่างต้องพึ่งตัวเองเท่านั้น
ก่อนตื่นรู้สามารถอยู่ในเขตปลอดภัยได้ตามใจ แต่หลังตื่นรู้แล้วต้องเสียเงิน
ถ้าไม่มีเงิน จะถูกส่งตัวไปยังพื้นที่กลางแจ้งทันที
แต่บนตัวเขามีเพียงแปดเหรียญทองแดง ซึ่งเป็นเงินที่เขาหาได้จากการทำความสะอาดสถานเลี้ยงเด็กกำพร้า
“ติ้ง ตรวจพบว่าคุณตื่นรู้อาชีพแล้ว คลังสมบัติแห่งภพภูมิจึงมอบเงินทุนเริ่มต้นให้คุณเป็นพิเศษ
หวังว่าคุณจะเติบโตได้เร็วๆ และกลายเป็นนักอาชีพที่แข็งแกร่ง”
“ติ้ง เหรียญเงิน +3!”
จู่ๆ ก็ได้รับข้อความนี้ เซียวเฉินดีใจสุดขีด:
“คลังสมบัติแห่งภพภูมิคืออะไร?”
“ไม่สำคัญว่ามันคืออะไร ใครที่ให้เงินมา ก็เป็นคนดีแน่นอน”
เหรียญเงินสามเหรียญ ถ้าแลกเป็นเหรียญทองแดงก็คือสามพัน นั่นคือรายได้หนึ่งเดือนของนักอาชีพชั้นล่าง
มือถือเงินทุนตั้งต้นไว้ เซียวเฉินก็ไม่รู้สึกตื่นตระหนกอีกต่อไป
อย่างน้อย เขาก็ไม่ต้องถูกส่งออกจากเมืองทันที และต้องเผชิญหน้ากับมอนสเตอร์นับไม่ถ้วน
ขอเพียงให้เวลาพอที่จะเติบโต ทุกอย่างก็ยังทัน
“ก็ไม่มีอะไรต้องเก็บ ไปลาคุณป้าใหญ่ที่ดูแลสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าแล้วก็จากไป”
“ถ้าในอนาคตมีเงิน จะบริจาคเหรียญเงินให้สถานเลี้ยงเด็กกำพร้าสักหน่อย”
เซียวเฉินรู้ดี ว่าเขาส่วนใหญ่จะไม่มีเงิน
ความเป็นไปได้ที่มากกว่าคือ ไม่กี่ปีต่อมาเขาจะกลายเป็นอาหารของสัตว์อสูรสักตัว
เด็กที่ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไปก่อนหน้านี้ ไม่มีสักคนที่กลับมา
นี่คือชะตากรรมของคนส่วนใหญ่ เซียวเฉินไม่คิดว่าตัวเองเป็นคนที่โชคชะตาโปรดปราน
“สกิลคือยิงสามลูก เป็นสกิลทั่วไปของนักธนู”
ตอนนี้พลังโจมตีของเซียวเฉินไม่สูง ยิงสามลูกก็ไม่มีประโยชน์มากนัก เจอมอนสเตอร์เลเวลหนึ่งก็แทบจะแค่เกาคัน
“หนึ่งในหมื่นเหรอ?”
พรสวรรค์นี้ขยะจริงๆ แต่อาจจะเหมาะกับเซียวเฉินก็ได้
เซียวเฉินไม่มีอะไรที่เก่งเป็นพิเศษ แต่เขาทนทานต่อความลำบากได้มาก
ตอนนี้เขามีแค่เหรียญเงินสามเหรียญ กับธนูไม้เก่าๆ อีกคัน ที่เหลือไม่มีอะไรเลย
“สิ่งที่ฉันทำได้ ก็แค่ทุ่มเทความพยายามมากขึ้น”
“ก็แค่ฆ่ามอนสเตอร์หนึ่งหมื่นตัว รอไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ถึงจำนวนนั้นเอง”
ตอนนี้เซียวเฉินทำได้แค่ปลอบใจตัวเองแบบนี้
“พรสวรรค์อาชีพระดับ E ทุกเลเวลอัปจะเพิ่มค่าสถานะอิสระห้าจุด
ได้ยินว่าพรสวรรค์ระดับ D ทุกเลเวลอัปจะเพิ่มได้เจ็ดจุด”
ส่วนพวกอัจฉริยะระดับ B ระดับ C ไม่ต้องพูดถึงเลย
พอเป็นนักอาชีพ ก็เข้าสู่โลกใบใหม่ ฟังก์ชันต่างๆ ในหน้าต่างตัวละครก็ใช้งานได้มากมาย
เซียวเฉินเปิดหน้าต่างตัวละคร ดูแท็บเพื่อน ปรากฏว่าไม่มีเพื่อนสักคนเดียว
เขาก็มีเพื่อนเหมือนกัน แต่ส่วนใหญ่หลังจากตื่นรู้ก็ออกจากสถานเลี้ยงเด็กกำพร้าไปแล้ว
ก่อนจากไป พวกเขาทิ้งหมายเลขประจำตัวไว้ ตอนนี้สามารถเพิ่มพวกเขาเป็นเพื่อนได้แล้ว
เขามีสิ่งที่เข้าใจไม่มากนัก ต้องหาคนถามสักหน่อย
เด็กกำพร้าที่อายุมากกว่าเขา ปกติแล้วก็ดูแลเขาพอสมควร ตอนนี้เซียวเฉินในที่สุดก็ติดต่อพวกเขาได้แล้ว
เซียวเฉินตื่นเต้นกรอกหมายเลขทีละตัว แต่ข้อความที่เห็นกลับทำให้หัวใจเขาสลาย
“หลินเฟิง หมายเลข: 874569 เสียชีวิตแล้ว!”
“หูเซียว หมายเลข 745895 เสียชีวิตมากกว่าครึ่งปี หมายเลขประจำตัวถูกยกเลิกแล้ว”
“เจียงผิง เสียชีวิตแล้ว”
“หลิวชิง ไม่พบบุคคลนี้”
เซียวเฉินเพิ่มเพื่อนติดต่อกันหลายคน ผลลัพธ์ที่ได้ก็เหมือนเดิม
ผลลัพธ์นี้ทำให้เซียวเฉินรู้สึกหนาวสะท้านถึงกระดูกสันหลัง
ยังมีหมายเลขอีกหลายหมายเลข เซียวเฉินไม่กล้าพิมพ์อีกต่อไป
ขอเพียงไม่ดู ก็ยังมีความเป็นไปได้อยู่บ้าง
ตอนนี้เขายังไม่กล้าเผชิญหน้ากับเรื่องเหล่านี้ การมีความหวังเล็กๆ ไว้ดีกว่า
อยู่นาน เซียวเฉินจึงใจเย็นลง
นักอาชีพชั้นล่าง อัตราการเสียชีวิตสูงจริงๆ
“ถ้าเป็นแบบนี้ ก็สู้ไปขุดเหมืองดีกว่า”
ลำบากหน่อย เหนื่อยหน่อย อย่างน้อยก็ยังมีชีวิตอยู่
“แต่ แบบนี้ก็ไม่ยอมจริงๆ นะ”
“แล้วอัตราการเสียชีวิตของการขุดเหมืองก็ดูเหมือนจะสูงเหมือนกัน”
ใครล่ะจะไม่อยากเป็นผู้ตื่นรู้ที่แข็งแกร่ง?
ใครๆ ก็อยากมีศักดิ์ศรีบนโลกนี้
“ต่อให้ต้องเป็นคนงานเหมือง ก็ต้องใช้เหรียญเงินสามเหรียญนี้ให้หมดก่อน”
เหรียญเงินสามเหรียญนะ สามารถไปร้านสุยเซียนโหลวกินอาหารดีๆ สักมื้อได้เลย
แน่นอนว่า นั่นฟุ่มเฟือยเกินไปจริงๆ
เซียวเฉินเปิดตลาดซื้อขายอย่างจริงจัง ดูว่าจะซื้อของที่มีประโยชน์อะไรได้บ้าง
จุดเริ่มต้นต่ำเกินไป ต้องเพิ่มความแข็งแกร่งสักหน่อย
เกมถล่มโลกมาแล้วหลายร้อยปี ผลผลิตของไอเทมระดับต่ำก็อุดมสมบูรณ์มากแล้ว
รุ่นก่อนเคยต้องแลกชีวิตเพื่อสมุนไพรสักต้น แต่ตอนนี้ใช้เงินก็ซื้อได้แล้ว
ตอนนี้อัตราการเสียชีวิตของนักอาชีพยังสูง แต่เมื่อเทียบกับหลายร้อยปีก่อนดีขึ้นมากแล้ว
ทุกอย่างกำลังดีขึ้น ต่อไปก็จะดีขึ้นเรื่อยๆ
เซียวเฉินเปิดตลาดซื้อขาย เขาดูแค่ไอเทมระดับต่ำเท่านั้น
“ยาเพิ่มพลังขั้นต้น แต่ละขวดเพิ่มพลัง 1 จุด แต่ละคนทานได้มากสุดสิบขวด
ยาขั้นต้น ขวดละ 3 เหรียญเงิน”
“ยาเพิ่มความคล่องตัวขั้นต้น แต่ละขวดเพิ่มความคล่องตัว 1 จุด แต่ละคนทานได้มากสุดสิบขวด”
“เนื้อสัตว์อสูรขั้นต้น ทานแล้วเพิ่มร่างกาย”
เซียวเฉินดูของที่เพิ่มค่าสถานะหลายอย่าง พบว่าตัวเองไม่มีปัญญาซื้อสักอย่าง
ลูกหลานตระกูลใหญ่ พอเปลี่ยนอาชีพสำเร็จก็ทานยาและอาหารหายากล้ำค่าได้มากมาย
ค่าสถานะพื้นฐานระดับหนึ่งมีแค่ไม่กี่จุด แต่พวกเขามักอาศัยวัตถุวิเศษสารพัดและอุปกรณ์ล้ำค่า ทำให้ค่าสถานะรวมสูงถึงหลายร้อยจุด
เต็มไปด้วยของที่เหมาะกับเขา แต่ไม่มีสักอย่างที่ซื้อได้
“รวมแล้วมีแค่ 3 เหรียญเงิน เงินนี้ไม่ใช้ก่อนดีกว่า”
จะอยู่เมืองเทียนหนาน ต้องโดนหักเงินทุกวัน
ถ้าไม่มีเงินให้หักแล้วถูกส่งออกไป เซียวเฉินสงสัยว่าตัวเองจะอยู่รอดได้ไม่ถึงหนึ่งชั่วยาม
“ติดอาวุธและอุปกรณ์ก่อน”
“ติ้ง พลังโจมตี +8 ความคล่องตัว +2”
ไม่มากไม่น้อย ตอนนี้พลังโจมตีรวมของเซียวเฉินคือ 20 พอดี
“ต้องรีบเลเวลอัปสักสองสามเลเวลก่อน”
ทุกเลเวลอัป ค่าสถานะพื้นฐานเพิ่มได้หนึ่ง แล้วเอาแต้มอิสระห้าจุดไปเพิ่มพลังทั้งหมด
ถ้าอย่างนั้น ทุกเลเวลอัป พลังโจมตีของเขาจะเพิ่ม 12
สองชั่วโมงต่อมา เซียวเฉินก็มาถึงจุดหมายปลายทางในที่สุด
จัตุรัสเมือง เป็นจุดส่งตัวของดันเจี้ยนระดับต่างๆ
แม้จะใกล้ค่ำแล้ว ที่นี่ยังคงมีคนพลุกพล่าน
ยิ่งดันเจี้ยนระดับต่ำเท่าไหร่ คนก็ยิ่งมากเท่านั้น
“ดันเจี้ยนระดับหนึ่งรับอาชีพสายโจมตี ต้องการพลังโจมตีเกินร้อย”
“การ์ดพลังเลือดพัน ขอร่วมทีม ตีได้สิบรอบติดต่อกัน”
“พาน้องใหม่ตีดันเจี้ยน รอบละหนึ่งเหรียญเงิน”
ข่าวสารต่างๆ มากมายจนตาลาย ล้วนเป็นการหาคู่ทีมทั้งนั้น
เมืองเทียนหนานประชากรมาก ทุกวันมีผู้ตื่นรู้เป็นนักอาชีพเกินหนึ่งแสนคน
เซียวเฉินถามทีมอยู่หลายทีม ก็ถูกปฏิเสธอย่างไร้ความปรานี
แม้แต่ดันเจี้ยนระดับต่ำ ก็ต้องระมัดระวัง
ถ้าพลาดแม้สักนิด อาจเสียชีวิตได้
“หวังฟางปฏิเสธคำขอเข้าร่วมทีมของคุณ”
“หลี่ฮ่าวปฏิเสธคำขอเข้าร่วมทีมของคุณ”
“เจียงเฟิงปฏิเสธคำขอของคุณ”
“คุณเข้าร่วมทีมของหลี่ซินแล้ว”
ปรากฏว่า โลกนี้ยังมีคนดีอยู่จริงๆ
“คุณถูกเตะออกจากทีม”
“...”
เซียวเฉินไม่มีจุดเด่นอื่น เขาแค่มีความอดทน มีความเพียร
คนอื่นอาจรอครึ่งชั่วยามแล้วยอมแพ้ แต่เซียวเฉินกลับรอห้าหกชั่วโมงเต็ม
ตัวเขาเองยังไม่รู้ว่าถูกปฏิเสธกี่ครั้ง จนกระทั่งท้องฟ้ามืดสนิท เซียวเฉินจึงยอมแพ้อย่างสิ้นเชิง
“ทุกอย่างต้องดูที่ความแข็งแกร่ง!”
คนอื่นไม่มีเหตุผลที่จะพาเขาระดับหนึ่งที่น่าอ่อนแอไปด้วยจริงๆ แต่เซียวเฉินก็จนปัญญาจริงๆ นี่นา
“จุดเริ่มต้นนี้ยากเกินไปแล้ว”
ขณะที่เซียวเฉินกำลังถอนหายใจ เขาก็ได้ยินเสียงที่ไม่อยากได้ยินที่สุด:
“ติ้ง วันใหม่มาถึงแล้ว หักเหรียญทองแดง 100”
เสียงที่ดังขึ้นในหัวกระทันหัน ทำให้เซียวเฉินหงุดหงิด
เขาอยากด่ามาก แต่คนรอบข้างหลายคนก็ด่าไปแล้ว
“ให้ตายสิ ฉันฆ่ามอนสเตอร์ทั้งวันในสนามฝึกมือใหม่เก็บเหรียญทองแดงมาได้นิดหน่อย โดนหักหมดเลย!”
“มือใหม่ก็ต้องการเวลาเติบโตเหมือนกันนะ ฉันยังซื้ออุปกรณ์ขาวไม่ได้เลยสักชิ้น”
“มอนสเตอร์หนึ่งตัวให้แค่เหรียญทองแดงเดียว ฉันไม่ไปสนามทดสอบมือใหม่อีกแล้ว!”
ได้ยินเสียงด่าเหล่านี้ เซียวเฉินตาเป็นประกาย
“สนามฝึกมือใหม่?”
เซียวเฉินได้ยินคำนี้เป็นครั้งแรก กำลังจะถามเจ้าเด็กอ้วนที่กำลังด่าอยู่
“เลเวลสามแล้ว แกไปเลเวลอัปที่สนามฝึกมือใหม่มาหรือไง?”
เจ้าเด็กอ้วนฉลาดมาก สัมผัสได้ถึงสายตาของเซียวเฉินในทันที:
“มองอะไรล่ะ มีอะไรให้มอง? แกเพิ่งเลเวลหนึ่ง ยังจะมาหวังเก็บของถูกที่นี่อีกเหรอ? แกยังไม่มีอุปกรณ์ขาวสักชิ้น แกก็เหมาะแค่ไปสนามฝึกมือใหม่”
โดนด่าใส่ยกใหญ่ แต่เซียวเฉินกลับดีใจมาก
ในที่สุด ก็มีคนชี้ทางให้เขาสักที
“ขอบคุณพี่อ้วนที่ชี้แนะ ผมจะไปเดี๋ยวนี้”
ท่าทีของเซียวเฉินจริงใจมาก
โดนเซียวเฉินขอบคุณยกใหญ่ เจ้าเด็กอ้วนกลับรู้สึกเกรงใจขึ้นมา
“เอางั้นแกไปฝึกให้ถึงเลเวลสามสี่ก่อนค่อยมาเถอะ ถ้าอยากให้คนพา ต้องมีความจริงใจบ้าง”
เจ้าเด็กอ้วนกลับจริงๆ ชี้แนะเซียวเฉินต่อไป
“ประสบการณ์ในสนามฝึกมือใหม่ถึงจะน้อยมาก แต่ที่นั่นฟรีนะ”
“ที่นั่นฟรี? หมายความว่าเข้าดันเจี้ยนพวกนี้ต้องเสียเงินด้วยเหรอ?”
“แม่เจ้า แกถึงจะเป็นมือใหม่ แต่ไม่มีความรู้พื้นฐานแม้แต่นิดเดียวเลยเหรอ? ดันเจี้ยนระดับต่ำสุดก็ต้องจ่ายค่าเข้าสิบเหรียญเงิน ต่อให้ห้าคนหารกัน คนละสองเหรียญเงิน”
เซียวเฉินมั่นใจแล้ว ที่นี่เขาไม่คู่ควรจะมาจริงๆ
เริ่มดันเจี้ยนหนึ่งรอบต้องใช้สองเหรียญเงิน นี่มันโหดจริงๆ
ถ้ารู้ตั้งแต่แรกว่า มีสนามฝึกมือใหม่ เขาจะไม่วิ่งมาที่นี่แน่นอน
“ขอบคุณพี่ชายที่ชี้แนะมาก”
เซียวเฉินขอบคุณจากใจ น้ำเสียงจริงใจมาก
“เอาล่ะ เพิ่มเพื่อนกันหน่อยสิ ฉันชื่อจางฟาน เป็นซัมม่อนเนอร์ รอพี่เลเวลสูงแล้วจะพาน้องไปเลเวลอัป”
ดูออกว่า จางฟานคนนี้อารมณ์ร้อนไปหน่อย แต่ก็เป็นคนดีพอสมควร
เซียวเฉินยินดีเพิ่มเพื่อนมาก ต่อไปมีอะไรไม่เข้าใจจะได้มีคนถาม
ตอนอยู่สถานเลี้ยงเด็กกำพร้า ไม่มีใครเล่าเรื่องพวกนี้ให้เขาฟัง
โลกนี้เต็มไปด้วยเด็กกำพร้า มีข้าวกินไม่ตายก็ดีแล้ว ใครจะไปมีเวลาสนใจ
ฆ่ามอนสเตอร์ต้องรีบ ต่อให้ตอนนี้ดึกแล้ว เซียวเฉินก็ไม่มีง่วงเลยสักนิด
“พอดีไม่มีที่นอน ที่ฟรีๆ สำหรับฟาร์มมอนสเตอร์นี่เหมาะกับฉันที่สุด”
เซียวเฉินรีบร้อนลาจากจางฟาน เขาจะเริ่มภารกิจสังหารของเขาแล้ว
ยังมีมอนสเตอร์อะไรที่ฆ่าง่ายกว่าพวกในสนามฝึกมือใหม่อีก?
หนึ่งในหมื่น ยังไงก็ต้องหาค่าสถานะหนึ่งจุดมาก่อน
เซียวเฉินรีบเบียดฝูงชน ออกวิ่งไปทางสนามฝึกมือใหม่
“จะจับกลุ่มตีดันเจี้ยนอะไรกัน ฉันจะเป็นหมาป่าเดียวดาย”
หมาป่าเดียวดายมีสองแบบ แบบหนึ่งแข็งแกร่งจนไร้เทียมทาน ลำพังคนเดียวตีดันเจี้ยนจนราบคาบ
อีกแบบอ่อนแอจนไร้เทียมทาน ตามทีมไม่ทัน
เกมถล่มโลกมาแล้วหลายร้อยปี ผ่านการสำรวจของหลายรุ่น ทุกคนสามารถหาเส้นทางเลเวลอัปที่มีประสิทธิภาพที่สุดของตัวเองได้อย่างรวดเร็ว
คนจนอย่างเซียวเฉิน เข้าสนามฝึกมือใหม่เป็นทางเลือกที่ดีที่สุด
สนามฝึกมือใหม่มีมากมาย แต่ละสนามใหญ่โตมาก มอนสเตอร์ยังหนาแน่นมาก
พูดได้ว่า ที่นี่มีมอนสเตอร์ระดับต่ำที่ฆ่าไม่หมด
พูดได้ว่า ที่นี่คือดินแดนในฝันของเซียวเฉิน
คนขยันก็ไม่น้อย ตอนดึกๆ ยังมีคนเข้าออกสนามฝึกมือใหม่
“สนามฝึกมือใหม่ นักอาชีพระดับห้าหรือต่ำกว่าสามารถเข้าได้อย่างอิสระ”
“คุณได้เข้าสู่สนามฝึกหมายเลข 5115”
พอก้าวออกจากประตูส่งตัว เซียวเฉินก็เห็นทุ่งหญ้ากว้างใหญ่ไร้ขอบเขต
หญ้าเป็นของจริง มอนสเตอร์ในทุ่งหญ้าก็เป็นของจริงเช่นกัน
กระต่ายขนยาว:
เลเวล: 0
พลังโจมตี: 8
พลังป้องกัน: 2
ค่าพลังชีวิต: 32
ตอนนี้เซียวเฉินมีพลังโจมตี 20 แต้ม ยิงสองลูกก็จัดการกระต่ายขนยาวหนึ่งตัวได้
“กระต่ายขนยาวมีนิสัยอ่อนโยน จะไม่โจมตีคนก่อน
ถ้าถูกโจมตี กระต่ายจนมุมก็กัดคนได้”
ทุ่งหญ้าเต็มไปด้วยกระต่ายขนยาว เซียวเฉินหาที่ฝึกคนเดียวที่ไม่มีคนง่ายมาก
“นี่มันสวรรค์แห่งการฆ่ามอนสเตอร์ของฉันชัดๆ!”
การล่าครั้งแรก เซียวเฉินตื่นเต้นมาก
“พี่น้องกระต่ายทั้งหลาย อย่าถือโทษฉันที่โหดร้ายเลย
จะโทษก็โทษได้แค่ที่เกิดมาไม่ดี”
ทุกครั้งที่ล่า เซียวเฉินยังตั้งใจถ่ายรูปตัวเองหนึ่งใบ
“ถึงพลังจะต่ำต้อย แต่พิธีกรรมนี่ต้องมีหน่อย”
เด็กหนุ่มเสื้อผ้าหยาบ สะพายธนูไม้เก่าๆ ยิ้มสดใส
“เริ่มลงมือ”
เซียวเฉินโก่งธนูจนสุด ฉิววว เสียงหนึ่ง ลูกธนูสามลูกพุ่งออกพร้อมกัน
ลูกธนูพาดผ่านอากาศเป็นโค้งสวยงาม แล้วปักลงพื้นตรงๆ
“เกือบโดนแล้ว ห่างไปไม่ถึงหนึ่งเมตร!”
แต่กระต่ายขนยาวหยุดกินหญ้า มองเซียวเฉินอย่างสงสัย
“พลาด!”
พลังโจมตีพอแล้ว แต่ความแม่นยำยังขาดอีกนิด ยิงสามลูกก็ช่วยอะไรไม่ได้
ถ้าเป็นเมจ โยนลูกไฟลูกเดียวอาจโจมตีโดนสามเป้าหมายพร้อมกันได้
“นักธนูนี่ก็มีข้อเสียตรงนี้แหละ ต้องฝึกฝนวิชาธนูให้หนัก”
เซียวเฉินยิงไปหลายลูก ก็ยังไม่ success สักที
“ให้ตายเถอะ ฉันไม่เหมาะเป็นนักธนู!”
เซียวเฉินโกรธมาก การฆ่ามอนสเตอร์ครั้งแรกทำให้เขารู้สึกผิดหวังอย่างมาก
“ถ้าเป็นอาชีพต่อสู้ระยะประชิดก็ดีสิ หนึ่งดาบหนึ่งกระต่ายน้อย”
“ใช่ ใช้ลูกธนูแบบนี้ไม่ได้!”
ฝีมือธนูตอนนี้ไม่ดี แล้วยังยิงระยะไกลขนาดนี้อีก
เขาต้องคิดว่าตัวเองเป็นนักรบ
“เข้าไปใกล้แล้วค่อยยิง ฉันไม่เชื่อว่าจะยิงไม่โดน”
เปลี่ยนกลยุทธ์แล้ว ผลที่ได้ต่างกันจริงๆ
เซียวเฉินยิงกระต่ายขนยาวตัวหนึ่งสองลูกในระยะประชิด ในที่สุดเขาก็ได้สังหารครั้งแรก
แน่นอน เขาถูกกัดไปสองที ค่าพลังชีวิตหายไปสิบกว่าแต้ม
“มีพลังชีวิตตั้งร้อย ปัญหาไม่ใหญ่”
ฆ่ากระต่ายขนยาวไปสองสามตัว ก็ต้องฟื้นพลังชีวิตก่อนถึงจะสู้ต่อได้
“สังหารกระต่ายขนยาว ค่าประสบการณ์ +1 เหรียญทองแดง +1”
“สังหารกระต่ายขนยาว ค่าประสบการณ์ +0 เหรียญทองแดง +1”
มอนสเตอร์เลเวลศูนย์กลับยังมีโอกาสได้ค่าประสบการณ์ศูนย์ เรี่ย นี่มันเกินไปแล้วจริงๆ
โชคดีที่ตอนนี้เซียวเฉินไม่สนใจค่าประสบการณ์ เขาต้องการเหรียญทองแดงกับจำนวนสังหารมากกว่า
กระทั่ง ค่าประสบการณ์ยิ่งน้อยยิ่งดี
“ถึงจะได้น้อย แต่ในที่สุดก็เปิดร้านแล้ว”
เหรียญทองแดงหนึ่งเหรียญ ก็คือความหวังหนึ่งอย่าง
ถึงจะเจ็บปวดจนทนไม่ไหว เซียวเฉินก็ยังมีแรงฮึดสู้เต็มเปี่ยม
“เลเวลสองต้องใช้ค่าประสบการณ์หนึ่งร้อยแต้ม นั่นหมายความว่าต้องฆ่ากระต่ายขนยาวสองสามร้อยตัวก็พอ”
ค่าประสบการณ์นี้น้อยมาก แต่เซียวเฉินไม่รังเกียจเลยสักนิด
น้อยดี จะได้เลเวลอัปช้าลงถึงเลเวลห้า
“มีที่ฆ่ามอนสเตอร์แล้ว อย่างอื่นไม่ต้องคิด แค่มุ่งมั่นทำอย่างเดียว”
“ทุกวันนอกจากเวลากินข้าว นอนสามสี่ชั่วโมงก็พอ
นอนน้อยไม่ตาย แต่หาเหรียญทองแดงไม่ได้ ตายแน่”
“ต่อไปไม่ต้องออกไปกินข้าวข้างนอก ซื้อเสบียงแห้งก็ไม่ตาย”
“เส้นทางนักธนูเทพของฉัน จะเริ่มจากกระต่ายขนยาวพวกนี้”
หลายวันต่อมา เซียวเฉินนักธนูคนนี้ก็ต่อสู้ประชิดตัวกับกระต่ายขนยาวตลอด
พอเวลาผ่านไป ระยะยิ่งไกลขึ้น เซียวเฉินก็ยิงโดนเป้าหมายได้
“ค่าประสบการณ์ +1”
“เหรียญทองแดง +1”
เสียงแจ้งเตือนของระบบช่างไพเราะยิ่งนัก เหรียญทองแดงทุกเหรียญล้วนมีค่ามากสำหรับเซียวเฉิน
เวลาผ่านไปสองวันเต็ม เซียวเฉินไม่รู้ว่าถูกกัดกี่ครั้ง ในที่สุดเขาก็ได้ยินเสียงที่ไพเราะ:
“ติ้ง เลเวล +1 ค่าสถานะทั้งหมด +1 แต้มค่าสถานะอิสระ +5”
“ในที่สุดก็เลเวลอัป สองวันต่อเลเวล ไม่เร็วไม่ช้า กำลังดี”
เพิ่มหนึ่งเลเวล เซียวเฉินเอาแต้มอิสระทั้งหมดเพิ่มพลัง
“ค่าสถานะรวม: 37 พลังโจมตี: 32”
พอเพิ่มค่าสถานะเสร็จ เซียวเฉินรู้สึกว่าลูกธนูหนึ่งลูกของตัวเองสามารถทำลายค่าพลังชีวิตกระต่ายขนยาวได้แปดส่วน
“เลเวลอัปอีกหนึ่งเลเวล ก็ยิงหนึ่งลูกฆ่าได้หนึ่งตัวแล้ว
ถ้าความแม่นยำดีกว่านี้ หนึ่งลูกสามกระต่ายก็ไม่ใช่เป็นไปไม่ได้”
“ความเร็วโจมตียังช้าเกินไป ต้องเพิ่มความคล่องตัวด้วย”
ต่อไปประสิทธิภาพการตีมอนสเตอร์และล่อมอนสเตอร์จะดีขึ้นมาก
“เลเวลสองขึ้นเลเวลสาม ต้องใช้ค่าประสบการณ์สามร้อยแต้ม!”
หมายความว่า ต้องฆ่ากระต่ายขนยาวอีกห้าร้อยหกร้อยตัว
“หนึ่งสองวันทำไม่เสร็จหรอก!”
พอพลังโจมตีสูงขึ้น ความเร็วในการสังหารก็จะเพิ่มขึ้นได้
เวลาผ่านไปอีกหนึ่งวัน ฆ่ากระต่ายขนยาวมาทั้งวัน เซียวเฉินรู้สึกเมื่อยล้าทั่วทั้งตัว ยกแขนไม่ขึ้น
เหนื่อยมากจริงๆ เขานอนไปสองชั่วโมง แล้วก็วิ่งเข้าฝูงกระต่ายขนยาวต่อ
“วันนี้ฆ่ามอนสเตอร์ได้ 167 ตัว ได้เหรียญทองแดง 167 เหรียญ ถือว่าใช้ได้ทีเดียว”
ตามรายได้นี้ ก็พอจ่ายค่าครองชีพหนึ่งวันในเมืองเทียนหนานแล้ว
แน่นอน อยากเก็บเหรียญทองแดงสักหน่อย เป็นไปไม่ได้เลย
ในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุดของเขา สนามฝึกมือใหม่กลายเป็นที่หลบภัยที่ดีที่สุดของเขา
“เสียดายที่กระต่ายขนยาวเลเวลศูนย์ไม่ดรอปอุปกรณ์”
“ให้เงินให้ค่าประสบการณ์แล้ว ไม่ควรหวังอะไรมากไปกว่านี้”
นี่สบายกว่าการเป็นคนงานเหมืองตั้งเยอะ ไม่มีอันตรายใดๆ ด้วย
เสียดายที่เขาอยู่ที่นี่ได้แค่ถึงเลเวลห้า
เวลาต่อมา เซียวเฉินทุกวันฆ่ามอนสเตอร์ พักฟื้น แล้วก็ฆ่ามอนสเตอร์ซ้ำซาก
เวลาผ่านไปสิบกว่าวัน เซียวเฉินกลับไม่รู้สึกเบื่อหน่าย กลับกระตือรือร้นเต็มเปี่ยม
จำนวนสังหารในแต่ละวันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ
“ติ้ง วันใหม่มาถึง หักเหรียญทองแดง 100”
ความชำนาญเพิ่มขึ้น ประสิทธิภาพการฟาร์มมอนสเตอร์ก็สูงขึ้นเรื่อยๆ คิดดูแล้ว เซียวเฉินวันหนึ่งยังได้กำไรอีกหลายสิบเหรียญทองแดง
ค่าใช้จ่ายอื่นแทบไม่มี
“ตามความเร็วนี้ ฉันหนึ่งเดือนสามารถเก็บเหรียญเงินได้หนึ่งสองเหรียญเลยนะ”
พอนึกถึงตัวเลขนี้ เซียวเฉินรู้สึกว่าตัวเองจะรวยขึ้นเรื่อยๆ
“มีเงินแล้ว ควรซื้อเนื้อสักชิ้นฉลองไหม?”
“ช่างเถอะ ต้องอดทนไว้ ไม่ใช่จะเหลิงง่ายๆ แบบนี้”
ทุกวันมีรายได้บ้าง นี่คือเรื่องที่มีความสุขอย่างยิ่ง
เดือนต่อมา เซียวเฉินตื่นเช้ากลับดึกทุกวัน
จากเลเวลหนึ่งขึ้นเลเวลสอง เขาใช้เวลาสองวันครึ่ง
จากเลเวลสองขึ้นเลเวลสาม เซียวเฉินใช้เวลาหกวัน
พอขึ้นเลเวลสี่ ก็ครึ่งเดือนผ่านไปแล้ว
ตอนแรกขึ้นหนึ่งเลเวลแค่ต้องใช้ค่าประสบการณ์หนึ่งร้อยแต้ม พอขึ้นถึงเลเวลสี่ ค่าประสบการณ์ที่ต้องใช้ก็เพิ่มเป็นหนึ่งพันสองร้อยแล้ว
[เซียวเฉิน:
เลเวล: 4
ค่าสถานะรวม: 52 พลังป้องกัน: 10
พลังโจมตี: 56 ความเร็วโจมตี 0.2]
ฝึกฝนมาขนาดนี้ ความแม่นยำของลูกธนูวิญญาณของเซียวเฉินก็ดีขึ้นมาบ้าง
ขอเพียงไม่ไกลเกินไป ก็ยังมีโอกาสเกินครึ่งที่ยิงโดน
เวลาต่อมา จำนวนมอนสเตอร์ที่เซียวเฉินสังหารได้ก็ค่อนข้างคงที่
“ขึ้นเลเวลห้า ต้องใช้ค่าประสบการณ์อีกสองพัน”
หมายความว่า เขายังสามารถอยู่ในสนามฝึกมือใหม่เก็บสังหารได้อีกสี่ห้าพัน
“ยังไงดันเจี้ยนก็ดีกว่า ไม่มีข้อจำกัดเลเวล ฟาร์มได้ไม่จำกัด”
แต่ฟาร์มดันเจี้ยนหนึ่งรอบต้องจ่ายเงินเยอะขนาดนี้ ถ้าโชคไม่ดีอาจขาดทุนได้
“ในสนามฝึกมือใหม่ เก็บสังหารได้แปดพัน”
ยังห่างจากเงื่อนไขหนึ่งในหมื่นอยู่พอสมควร
“ค่าสถานะหนึ่งจุดนี้หากำไรยากจริงๆ ว่ะ”
แล้วจุดที่สุ่มได้มานั้นแท้จริงแล้วมีประโยชน์ไม่มากนัก
“ต้องรีบเลเวลอัปถึงห้าโดยเร็ว”
เสียเวลาเพิ่มหนึ่งวัน ก็เสียเหรียญทองแดงอีกหนึ่งร้อย เหลือเกินไป
ฟาร์มอย่างหนักติดต่อกันยี่สิบเก้าวัน ในที่สุดเซียวเฉินก็รอคอยเสียงประกาศของระบบ:
“สังหารกระต่ายขนยาว ค่าประสบการณ์ +1 เหรียญทองแดง +1”
“ติ้ง เลเวล +1 ค่าสถานะทั้งหมด +1 แต้มค่าสถานะอิสระ +5”
“คุณถึงเลเวลห้าแล้ว คุณจะถูกส่งออกจากพื้นที่ฝึกมือใหม่”
ในที่สุดก็เลเวลห้า ถึงเวลาต้องจากพื้นที่ฝึกมือใหม่ เขาจริงๆ ยังเป็นมือใหม่บริสุทธิ์
เซียวเฉินไม่อยากจากไปเลย แต่เขาเปลี่ยนแปลงอะไรไม่ได้
“ลาก่อน พี่น้องกระต่ายทั้งหลาย”
เซียวเฉินโบกมือ แล้วหายไปในทุ่งหญ้า
“ติ้ง คุณสังหารกระต่ายขนยาวแปดพันตัวภายในหนึ่งเดือน ขึ้นถึงเลเวลห้า ได้รับความสำเร็จ: ความขยันชดเชยความด้อย!
ค่าสถานะทั้งหมด +1 เหรียญเงิน +2”
เซียวเฉินจู่ๆ ได้ยินเสียงประกาศนี้ ดีใจจนกระโดดโลดเต้น
“โอ้โห ยังมีความสำเร็จด้วยเหรอเนี่ย?”
หนึ่งเดือนสังหารกระต่ายขนยาวแปดพันตัว นี่มีความยากจริงๆ
ช่วงนี้เซียวเฉินไม่ได้นอนหลับสบายสักคืน ฆ่ามอนสเตอร์ทั้งวันทั้งคืน ถึงสามารถเลเวลอัปถึงห้าได้ภายในหนึ่งเดือน
เห็นได้ชัดว่า ต้องได้ค่าประสบการณ์ในสนามฝึกมือใหม่เท่านั้น ถึงจะได้ความสำเร็จนี้
กระต่ายขนยาวแปดพันตัว รวมแล้วสี่พันแต้มค่าประสบการณ์
คนส่วนใหญ่ขึ้นเลเวลสามสี่ก็ออกจากพื้นที่ฝึกมือใหม่แล้ว ที่เหลืออีกบางคนส่วนใหญ่ต้องใช้เวลาสามสี่สิบวันถึงจะฆ่ามอนสเตอร์พวกนี้หมด
เหนื่อยมาหนึ่งเดือน ความมั่งคั่งของเซียวเฉินก็เพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
“0 ทอง 6 เงิน 21 ทองแดง!”
เห็นตัวเลขนี้ เซียวเฉินยิ้มจนหน้าบานจริงๆ
“เสียดาย ที่เงินเท่านี้ก็แค่พอซื้ออุปกรณ์ขาวธรรมดาๆ ได้หนึ่งชิ้น”
อุปกรณ์ไม่ควรซื้อแน่นอน ฟุ่มเฟือยเกินไป
ตอนจน ต้องใช้เงินให้คุ้มค่า
ไม่เช่นนั้นเงินไม่พอ โดนส่งไปกลางแจ้งทันทีก็จบเห่แน่
“พอเป็นนักอาชีพแล้ว จริงๆ แล้วเสียเงินทุกที่เลย!”
นอกสนามฝึกมือใหม่ เซียวเฉินดูค่าสถานะปัจจุบันของตัวเองอีกครั้ง
เลเวลอัปถึงห้าแล้ว ความแข็งแกร่งเมื่อเทียบกับเมื่อก่อนแข็งแกร่งขึ้นมากจริงๆ
“ค่าสถานะรวม: 81 พลังโจมตี 72”
เขาเอาแต้มอิสระทั้งหมดเพิ่มพลังแล้ว พลังโจมตียังห่างจากหนึ่งร้อยอีกไกล
“ความแข็งแกร่งขนาดนี้ เข้าดันเจี้ยนก็ยังโดนรังเกียจอยู่ดี”
“แล้วจะทำยังไงได้ล่ะ? ยังไงก็ต้องเดินไปข้างหน้า
ช่องว่างความแข็งแกร่งพวกนั้น ก็ใช้ได้แต่ความหน้าด้านของฉันชดเชยแล้ว”
พักผ่อนไม่มีทาง ตอนนี้เพิ่งเที่ยงวันเอง
เป้าหมายต่อไป ตีดันเจี้ยนระดับหนึ่งให้ผ่าน
เวลาผ่านไปหนึ่งเดือน เซียวเฉินกลับมาที่จุดส่งตัวดันเจี้ยนอีกครั้ง