สิบนาทีต่อมา ชานเมืองเฉาหยาง
หลิวเหลียงผิงลงจากรถ มองไปยังโบสถ์ร้างที่อยู่ไม่ไกล สีหน้าเคร่งขรึม
“เตรียมไม้ไผ่เลือดแดง!”
เขาตะโกนไปทางด้านหลัง ไม่นานนักก็มีคนอุ้มไม้ไผ่กองใหญ่เดินเร็ว ๆ เข้ามารวมตัว
เพื่อกักกันเรื่องลี้ลับระดับซูเปอร์ Aในครั้งนี้ หน่วยกวาดล้างเมืองเฉาหยางเตรียมพร้อมมาอย่างเต็มที่
ด้านหลังของทั้งสองทีมมีรถบรรทุกพื้นเรียบคันใหญ่ขับตามมาติด ๆ ภายในรถบรรทุกไม้ไผ่เลือดแดงมัดแล้วมัดเล่าเต็มคัน
“หวังว่าไม้ไผ่พวกนี้จะพอมีผลกับมนุษย์ปลอมระดับสามพวกนั้นบ้างนะ...”
หลิวเหลียงผิงมองคนอื่น ๆ เริ่มปลูกไม้ไผ่เลือดแดง ก่อนถอนหายใจในใจ
สำนักใหญ่ทดสอบแล้วว่า ไม้ไผ่เลือดแดงมีผลกดข่มเรื่องลี้ลับทั่วไป ยิ่งปลูกมาก ผลกดข่มก็ยิ่งรุนแรง
ไม้ไผ่เลือดแดงห้าต้นก็เพียงพอจะรับมือเหตุการณ์ระดับดีทั่วไปแล้ว แต่สำหรับเหตุการณ์ครั้งนี้ พวกเขาเตรียมไว้ถึงแปดสิบต้น
เดิมทียังคิดจะขนไม้ไผ่เลือดแดงจากเมืองข้างเคียงมาเพิ่มอีก เพราะการเตรียมพร้อมไว้ย่อมดีกว่า ยิ่งเตรียมการมาก โอกาสชนะก็ยิ่งเพิ่มขึ้น
แต่ไม่รู้เพราะเหตุใด รุ่นพี่เจ้าหญิงซีดยืนกรานว่าอย่าปลูกไม้ไผ่เลือดแดงเกินหนึ่งร้อยต้น ทั้งยังพูดอะไรทำนองว่า ‘แปดสิบต้นก็เป็นตัวเลขที่อันตรายเหมือนกัน’
“บางที นี่อาจเป็นข้อห้ามบางอย่างก็ได้...”