หลิงชิงเสวี่ยย่อมรู้ตัวเช่นกัน แม้เธอจะไม่ใช่คนของโลกนี้ แต่โลกของเธอก็มีธรรมเนียมแบบนี้เหมือนกัน
เธอเขินจนขาแทบไม่มีแรง เสียงเบาราวกับเสียงยุงบิน
“ได้ค่ะ...”
แม้แต่กู้หยวนก็ยังนึกไม่ถึงว่าหลิงชิงเสวี่ยจะตอบตกลง เขาคิดว่าอย่างน้อยเธอต้องด่าเขาสักยกก่อนแน่ ๆ
【ยินดีด้วย โฮสต์ไล่องครักษ์ตระกูลซุนไปได้สำเร็จ รับรางวัล: นิ้วเพชรมหาพลังรุ่นพิเศษ】
กู้หยวนขมวดคิ้วเล็กน้อย
“แค่นี้เองเหรอ?”
ทั้งสองเดินทอดน่องผ่านถนนสองสาย ในที่สุดก็มาถึงตึกที่พ่อกู้หยวนกับแม่กู้หยวนพักอยู่
กู้หยวนถือกล่องนมมาด้วยหนึ่งกล่อง หลิงชิงเสวี่ยยืนกรานจะซื้อ บอกว่ามาเยี่ยมบ้านอย่างเป็นทางการครั้งแรก จะไปมือเปล่าไม่ได้
กู้หยวนเถียงเธอไม่ชนะ จึงได้แต่ตามใจ
บ้านของพ่อกู้หยวนกับแม่กู้หยวนติดตั้งกลอนประตูสแกนลายนิ้วมือ กู้หยวนยกมือกดลงไป เสียง “ติ๊ด” ดังขึ้นเบา ๆ ประตูก็เปิดออก
“พ่อ แม่!”
“อุ๊ย!”
เสียงดีใจของแม่กู้หยวนดังมาจากในครัวทันที
“น้องหลิงมาแล้วใช่ไหม?!”
“น้องหลิงอะไร?”
“ก็ลูกชายแกไง กู้หยวน”
กู้หยวนยืนเปลี่ยนรองเท้าอยู่ตรงโถงทางเข้า ตะโกนตอบกลับไป
“แล้วน้องหลิงล่ะ?!”
เสียงของแม่กู้หยวนเปลี่ยนเป็นเข้มงวดขึ้นมาทันที
เจ้าตัวยังคงหมกอยู่ในครัวทอดเนื้อ ไม่ยอมโผล่หน้าออกมาแม้แต่นิดเดียว
“มาด้วยครับ”
กู้หยวนเบะปาก รู้สึกเหมือนตัวเองเป็นของแถม
หลิงชิงเสวี่ยยืนอยู่ข้างหลังเขา ตอนแรกหน้าแดงก่ำ เขินจนทำตัวไม่ถูก แต่พอถูกหยอกแบบนี้
เธอกลับยกมือปิดปากแอบหัวเราะ ท่าทางผ่อนคลายลงทันตา