หลังจากออกจากห้องน้ำชา ซุนเจี๋ยก็เพิ่งเปิดแอปเรียกรถเพื่อกลับบริษัท ก็เห็นเจ้านายตัวเองที่เพิ่งประมือกับเฉินฉีหมิงในห้องน้ำชาอย่างไม่เป็นรองรีบเดินไปที่ริมถนน ดูเหมือนไม่คิดไปด้วยกันกับเขา
ซุนเจี๋ยตกใจรีบตามไป “เจ้านาย ท่านไม่กลับไปฉลองกับพวกเราหรือครับ คนทั้งบริษัทตั้งแต่บนลงล่างกำลังรอข่าวดีของพวกเราอยู่เลยนะครับ”
ถ้าพูดว่าก่อนหน้านี้ซุนเจี๋ยถูกใจที่ลู่ฉือยื่นกิ่งมะกอกมาให้เขา ยอมเข้ามาในบริษัทสตาร์ทอัปนี้เพื่อเดิมพันสักครั้ง งั้นตอนนี้เขาก็ภักดีจนหมดใจแล้ว
แต่ที่ลู่ฉือรู้ได้ยังไงว่าเฉินกรุ๊ปกำลังจะเจรจาเป็นตัวแทนกับ Lumina เรื่องนี้คงไม่มีทางรู้ได้แล้วล่ะ เขาถามไปหลายครั้งด้วยความสงสัยก็ถูกลู่ฉือตอบคลุมเครือไปทุกที
“ไม่ล่ะ คืนนี้พวกนายเที่ยวให้สนุกนะ ฉันต้องรีบไปขึ้นเครื่อง”
ลู่ฉือเล็งไปที่รถแท็กซี่คันหนึ่งที่ขับมาเร็ว แล้วโบกมือเรียก
ซุนเจี๋ยได้แต่มองดูรถแท็กซี่ทิ้งไอเสียไว้ข้างหลังตาค้าง
ลู่ฉือเป็นคนที่แผนงานยังเอาใส่ถุงพลาสติกจากซูเปอร์มาร์เก็ต แล้วตอนนี้กลับไม่เรียกรถผ่านแอปแต่ขึ้นแท็กซี่ตรงๆ เลยเนี่ยนะ ไม่คิดจะมีชีวิตอยู่รึไง???
พอขึ้นรถ ลู่ฉือเงยข้อมือดูเวลาบนนาฬิกา บอกกับคนขับว่า “คุณลุง ช่วยเร็วกว่านี้หน่อยครับ”
เขาต้องกลับไปเอากระเป๋าเดินทางก่อน
กระเป๋าเก็บไว้ตั้งแต่เมื่อคืนวางอยู่ชั้นล่าง ลู่ฉือเปิดประตูหิ้วหูกระเป๋าแล้วจะไปเลย
เท้าซ้ายเพิ่งก้าวออกจากประตู ก็นึกอะไรขึ้นมาได้อีก รีบวิ่งพรวดพราดขึ้นไปชั้นบนสามก้าวเป็นสองก้าว เปิดลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง