เฉินจือหย่วนจุดไฟตั้งน้ำมันด้วยท่าทางคล่องแคล่ว
ช่างกล้องยืนอยู่ข้าง ๆ ตัดภาพไปมาระหว่างในกระทะกับตัวเฉินจือหย่วน
สิ่งที่แตกต่างจากคนส่วนใหญ่ทำข้าวผัดไข่คือ เฉินจือหย่วนไม่ได้ตีไข่ให้เป็นเนื้อเดียวกันล่วงหน้า แต่รอให้น้ำมันร้อนแล้วค่อยตอกไข่ใส่ลงไป รอให้ไข่เริ่มสุกเล็กน้อยแล้วค่อยกระจายไข่แดงออกมา วิธีนี้ไข่ขาวกับไข่แดงก็จะแยกจากกัน
เดิมทีเฉินจือหย่วนทำแบบนี้เพื่อประหยัดเวลา และยังช่วยลดการล้างชามตีไข่อีกใบ
แต่เขากลับพบว่า การทำแบบนี้รสชาติดีกว่าจริง ๆ
หลังจากนั้นเขาก็ใช้วิธีนี้มาตลอด
ผัดไข่ให้เป็นสีเหลืองทองแล้วใส่ข้าวที่เหลือจากเมื่อคืนลงไป ช่วงนี้เป็นช่วงสำคัญมาก ห้ามใช้ตะหลิวผัดไปเรื่อย ๆ เพราะจะทำให้เม็ดข้าวขาดและเหนียวติดกัน
วิธีที่ถูกต้องคือใช้ตะหลิวกดเบา ๆ ให้ข้าวร่วนเป็นธรรมชาติ
จากนั้นใส่เกลือเล็กน้อยกับพริกไทยขาวเล็กน้อยตามลำดับ ผัดให้เข้ากัน ใส่ต้นหอมซอยลงไป กระทะอีกไม่กี่วินาทีก็ตักใส่จานได้
วัตถุดิบชั้นเลิศมักใช้เพียงวิธีการปรุงที่เรียบง่ายที่สุด
"เจียงหนิง หยิบจานให้หน่อย"
"อ้อ"
เจียงหนิงหยิบจานสองใบออกจากตู้อบฆ่าเชื้อ เฉินจือหย่วนถือกระทะในมือหนึ่ง ถือตะหลิวในอีกมือหนึ่ง ค่อย ๆ ตักข้าวผัดไข่ใส่จาน
กล้องจับภาพระยะใกล้
จานกระเบื้องสีขาวรองรับข้าวผัดไข่ที่ยังร้อนฉ่า เม็ดข้าวแยกออกจากกัน ชุบด้วยไข่เหลืองทอง ผิวนอกเป็นมันแต่ไม่เลี่ยน ต้นหอมเขียวสดคลุกเคล้ากับข้าว มองแล้วชวนน้ำลายสอ
[ดูน่ากินมากเลย]
[ฉันตัดสินใจแล้ว เดี๋ยวจะลองทำตามดู]