เฉินจือหย่วนเห็นข้อความ ก็รายงานตารางวันนี้ให้เจียงหนิงฟังทันที
แล้วยังถ่ายรูปทะเบียนบ้านส่งให้เธอดูด้วย
เจียงหนิงเดาอยู่แล้วว่าเฉินจือหย่วนกำลังยุ่ง เธอแค่อยู่บ้านคนเดียวแล้วเบื่อสุด ๆ ก่อนไปออกรายการ เธออยู่บ้านคนเดียวได้ทั้งวัน แต่พอออกรายการเสร็จ เธอกลับรู้สึกว่าวันหนึ่งมันยาวนานเกินไปจริง ๆ
เฉินจือหย่วนได้ยินว่าตอนนี้เธออยู่บ้านคนเดียว ก็วิดีโอคอลไปทันที
แต่ทั้งคู่เพิ่งคุยกันได้ไม่กี่คำ หวังเหยากลับมาจากข้างนอกแล้ว เห็นเจียงหนิงนั่งคุยวิดีโอกับใครอยู่บนโซฟา หวังเหยาก็รู้เลยว่าปลายสายต้องเป็นเฉินจือหย่วนแน่ ๆ
เธอเปลี่ยนใส่รองเท้าแตะเดินเข้าครัว หั่นผลไม้บางอย่าง แล้วเดินมานั่งข้างเจียงหนิง ใช้ส้อมจิ้มแตงฮามิลูกหนึ่งยื่นมาที่ปากเจียงหนิง แล้วถามอย่างเป็นฝ่ายรุกว่า "เสี่ยวเฉิน ดูบ้านเป็นยังไงบ้าง?"
เฉินจือหย่วนอวดทะเบียนบ้าน "จัดการเรื่องเอกสารเรียบร้อยแล้วครับ"
"นายต้องหาบริษัทตกแต่งที่ไว้ใจได้นะ อย่าเสียดายเงิน"
"ผมเข้าใจครับ"
"อ้อใช่ นายอยากเข้ากรุ๊ปบริษัทไหม?"
"คุณน้าหมายถึงหนิงจิ้งจื้อหย่วนเหรอครับ?"
"อืม" หวังเหยาหัวเราะ "บ่ายนี้ฉันแวะไปดูมา บริษัทมีคนเป็นสิบกว่าคนแล้ว ฉันให้หลานสาวหาคนรู้จักมาช่วยจัดการ"
เฉินจือหย่วนเกาหัว "ผมเข้ากรุ๊ปไป... เหมือนจะไม่มีประโยชน์อะไรเลยนะครับ?"
"นอกจากนายจะปล่อยเพลงออกมาได้เรื่อย ๆ ไม่งั้นงานโฆษณาดี ๆ บางงานก็รับได้นะ ไม่งั้นหลังจากนี้นายก็จะไม่มีรายได้แล้ว คนในบริษัทสิบกว่าคนนี่ตอนนี้ก็รอนายเลี้ยงดูอยู่"
"โอ้ งั้นรบกวนคุณน้าดึงผมเข้ากรุ๊ปด้วยครับ"