"จัดที่พักเสร็จแล้ว เราไปจัดกระเป๋ากันก่อนเถอะ"
"ดีเอ๊ย"
"ไม่คิดว่าวันแรกที่มาถึงเกาะจะเหนื่อยขนาดนี้เลย กิจกรรมสองสามวันก่อนก็เป็นแบบนี้เหมือนกันเหรอ"
"ก่อนหน้านี้ก็โอเคนะ ไม่ได้เหนื่อยเท่าวันนี้"
ตอนที่เฉินจือหย่วนกลับมาที่ที่พักพร้อมกับพวกเขา เตียงของจางซูฮ่านก็ถูกเจ้าหน้าที่ย้ายออกไปแล้ว
ตอนนี้มีสองทางเลือกคือ ให้เฉินจือหย่วนกับเฉินเจ๋อหลินเก็บของย้ายไปที่ที่พักใหม่ หรือให้หวังฮ่าวอวี่กับจ้าวหมิงเก็บของย้ายออกไป
เฉินจือหย่วนให้สิทธิ์เลือกกับหวังฮ่าวอวี่และจ้าวหมิง "พวกนายอยากอยู่ที่พักใหม่ หรือว่าอยู่ที่นี่ต่อ ฉันกับเฉินเจ๋อหลินยังไงก็ได้"
ยังไงกระเป๋าของเฉินจือหย่วนก็มีน้อย ย้ายทีก็ง่าย
หวังฮ่าวอวี่กับจ้าวหมิงต่างก็คิดว่าจะไปช่วยอีซอยอนแบกกระเป๋า เลยรีบตอบว่า "ฉันชินแล้ว ไม่งั้นพวกนายย้ายไป"
"ได้"
เฉินจือหย่วนไม่พูดพล่ามทำเพลง รีบเก็บของย้ายมาที่ที่พักใหม่ทันที
ที่พักที่แต่เดิมมีห้าเตียงพอเปลี่ยนเป็นสามเตียงแล้ว ไม่เพียงแต่จะกว้างขึ้นมาก ยังดูเป็นระเบียบเรียบร้อยขึ้นด้วย ก่อนหน้านี้ เฉินจือหย่วนจำใจเลือกเตียงใกล้ประตู แต่ตอนนี้กลับเลือกเตียงใกล้ประตูเอง
เหตุผลหลักคือเขากลัวตื่นเช้าแล้วรบกวนเพื่อนร่วมห้อง
เฉินจือหย่วนใช้เวลาไม่ถึงสิบนาทีก็ย้ายกระเป๋าตัวเองมาที่ที่พักใหม่ได้ เดินไปที่ประตูแล้วมองไปทางที่พักหญิง
ตอนที่เฉินจือหย่วนเห็นโจวซูหิ้วกระเป๋าเดินออกมาจากที่พัก เขาก็รู้เลยว่าเธอกับเจียงหนิงจะย้ายไปที่พักใหม่เหมือนกัน
นึกขึ้นได้ว่าครั้งที่แล้วเจียงหนิงปูผ้าห่มไม่เป็น เขาก็เดินไปทางที่พักหญิงทันที...
ตอนนี้เจียงหนิงกำลังจ้องกระเป๋าสองใบของตัวเองแล้วปวดหัว
ทุกครั้งที่ออกจากบ้าน หวังเหยาจะจัดกระเป๋าให้เธอ
เธอไม่เคยจัดเองเลย
ตอนขามา เสื้อผ้ายัดใส่กระเป๋าได้แท้ๆ แต่พอเอาออกมาแล้วจะยัดกลับเข้าไป กลับรู้สึกเหมือนยัดไม่ลง
"เอาให้ช่วยมั้ย"