เรือออกจากเกาะตอนแปดโมง เฉินจือหย่วนตื่นก่อนเจ็ดโมงนิดหน่อย
คนที่ตื่นพร้อมเฉินจือหย่วนคือเฉินเจ๋อหลิน เขาคงนัดกับซ่งฉือไว้แล้ว นั่งเรือรอบแปดโมงเช้าออกเดินทาง
ส่วนผู้เข้าร่วมคนอื่นที่ยังนอนอยู่บนเตียง เลือกนั่งเรือรอบสิบโมงออกเดินทาง
หลังจากทั้งสองคนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ ก็เดินมาด้วยกันที่หน้าหอพักหญิง รออยู่ประมาณสิบนาที ซ่งฉือกับเจียงหนิงก็ออกมาจากหอพักด้วยกัน
วันนี้เจียงหนิงใส่เสื้อเชิ้ตสีฟ้าอ่อน แขนพองฟูแบบที่ฮิตกันมากในหน้าร้อนปีนี้ ปลายเสื้อเก็บเข้าไปในกระโปรงสีเทาเอวสูง คาดด้วยเข็มขัดหนังผู้หญิงเส้นบาง ดูเรียบง่ายแต่แฝงความประณีต อ่อนเยาว์เต็มเปี่ยม
พอออกจากหอพัก เจียงหนิงก็เดินตรงไปที่หน้าเฉินจือหย่วน ยื่นหนังยางที่ใช้รวบผมให้เขา แล้วหมุนตัวกลับไป รอให้เฉินจือหย่วนช่วยทำทรงผมบันให้
ตอนที่เจียงหนิงหันตัวสะบัดผม เฉินจือหย่วนก็ได้กลิ่นหอมของแชมพูอ่อนๆ พอยื่นมือไปจับผม เส้นผมก็นุ่มลื่นราวกับจะหลุดจากปลายนิ้ว
"นายสระผมมาเหรอ?"
"เมื่อคืนสระนะ วันนี้ไม่ได้จะออกไปเที่ยวเล่นกันเหรอ"
เฉินจือหย่วนทำทรงผมบันให้เจียงหนิงอย่างคล่องแคล่วเสร็จ เฉินเจ๋อหลินที่อยู่ข้างๆ ยังยกนิ้วโป้งให้เฉินจือหย่วน
ตอนที่สี่คนเดินมาถึงจุดขึ้นเรือด้วยกัน เป็นเวลาเจ็ดนาฬิกาห้าสิบแปดนาทีพอดี
แต่พอเห็นป้ายเตือนอันหนึ่งบนฝั่ง แม้แต่เฉินเจ๋อหลินที่ปกติเป็นคนสุขุมก็ยังทำตัวไม่ถูก
[ค่าเรือ: คนละห้าสิบ]
ตรงมุมขวาล่างมีคำอธิบาย: เที่ยวเดียวห้าสิบ
เฉินเจ๋อหลินกับซ่งฉือในมือมีแค่สามร้อย นั่งเรือครั้งหนึ่งสองคนก็ร้อยนึงแล้ว ป้ายจงใจเขียนว่าเที่ยวเดียว แสดงว่าขากลับต้องเสียอีกร้อยแน่ๆ