"นายขับรถเป็นด้วยเหรอ?"
เห็นเจียงหนิงนั่งประจำที่คนขับอย่างคล่องแคล่ว เฉินจือหย่วนก็แปลกใจเล็กน้อย
เจียงหนิงกลอกตาใส่เขา เบะปากแล้วพูดว่า "ดูถูกฉันเหรอ?"
"เปล่า แค่คิดไม่ถึงน่ะ"
เจียงหนิงสตาร์ทรถ ขับออกจากลานจอดใต้ดิน พลางพูดไปด้วย "ฉันใช้แค่สองอาทิตย์ก็ได้ใบขับขี่แล้วนะ"
"เร็วขนาดนั้นเลย? นายไปสอบตอนเรียนมหาลัยเหรอ?"
"ไม่ใช่ แม่ฉันหาครูสอนขับรถส่วนตัวให้"
เฉินจือหย่วนแกะซองเวเฟอร์ กินไปหนึ่งชิ้น แล้วพูดยิ้มๆ "งั้นนายก็เก่งกว่าฉัน ฉันสอบภาคสนามรอบแรกตก ต้องสอบซ่อมรอบสอง"
เจียงหนิงเชิดหน้าขึ้นอย่างได้ใจ "แหงล่ะ~"
ห้าโมงกว่าๆ ข้างนอกพระอาทิตย์ยังแรง
เฉินจือหย่วนนั่งที่เบาะข้างคนขับ กินขนมไปสองห่อ พอหายหิวหน่อยๆ ก็ล้วงมือถือออกจากกระเป๋า เขาดึงคนจากบริษัทตกแต่งภายในและผู้ควบคุมงานที่จ้างเพิ่มเข้ามาในกลุ่มวีแชท จากนั้นส่งรูปห้องของเจียงหนิงลงกลุ่ม และแท็กทุกคนว่า "ห้องนอนใหญ่กับห้องแต่งตัวชั้นสาม ตกแต่งตามนี้เลยนะ พยายามทำให้เหมือนที่สุด"
เห็นมีคนตอบกลับในกลุ่มแล้ว เฉินจือหย่วนจึงกดเข้าโต่วอินตามอารมณ์
"ทำไมมีคนแท็กฉันเต็มเลย? เมื่อบ่ายนายโพสต์โต่วอินใช่มั้ย?"
เจียงหนิงทำหน้าเหมือนโจรขโมยของ ส่ายหน้าเร็วปรื๋อ "เปล่านะ"
เฉินจือหย่วนสาวความจนเจอคลิปโต่วอินที่เจียงหนิงโพสต์ตอนบ่ายได้อย่างรวดเร็ว ตอนติดไฟแดงตรงแยก เขาแกล้งจั๊กจี้ใต้รักแร้เจียงหนิง พูดทั้งขำทั้งหมั่นไส้ "ยังบอกว่าเปล่าอีก?"